Ne tuhaf. Çirkinliklere, kötülüklere hiç alışılmıyor.Onlar insana hep çirkin,hep kötü görünüyorlar. Ama güzel şeyler, iyi şeyler öyle değil. İnsan başta fark ediyor, sonra da alışıp, varlığını fark etmez oluyor. Varlığı fark edilmeyen güzellik, yok olup gidiyor.
“eger bir sey size aitse, tamamen sizin icinse, yonunu bir sekilde hep size cevirir. kimse kendine ait olanla vedalasamaz. kimse kendisinin olani arkasinda birakamaz. sizin icin olan hep sizinle kalacaktir.”