Bu hissin bir adı var: “Ostranenie.”Şklovskiy isimli bir Rus eleştirmen Art as Device isimli makalesinde açıklıyor. Gündelik hayat içerisinde sıradanlaşan bakışın sanatsal bir deneyimle yeniden şekillenip bir nevi uykusundan uyandırılmasını ifade ediyor. Yani sinemadan çıktığınızda, girerken yürüdüğünüz sokaklar değişmiyor. Ama siz, sinemadan çıkan insan olarak içine gömüldüğünüz derin estetik deneyimin dönüştürücü gücüyle bir süreliğine o sokağı daha şiirsel bir düzlemde yürüyorsunuz 🙂