فرزانه

من رند خراباتم.

[فرزانه @farzanerahima]

من نسبت به تقریباً همه‌چیز و همه‌کس؛

[فرزانه @farzanerahima]

خدایا منو بکش.

[فرزانه @farzanerahima]

احتمالا دلم بخواد موقع خوردن کیک شکلاتیِ فردا صبح چند قطره اشک بریزم.

[فرزانه @farzanerahima]

یعنی انتظار تو از اینکه احتمالا که تاست شیش نیوفته بالاست. و این همون حقیقت سنگینیه که آدمی با این شرایط باید قورتش بده؛ اینکه بیشتر گره کار از درونه و امید و انتظاری از بیرون نمیشه داشت.

[فرزانه @farzanerahima]

همیشه هم بحث این نیست که آینده رو طبق چیزی که تا الان گذشته قضاوت می‌کنیم. گاهی آینده رو طبق آگاهی‌ای که از خودمون به دست آوردیم پیش بینی می‌کنیم. شاید دلیل نشدن‌‌های زندگی منِ نوعی تا به اینجا شانس بوده باشه، اما ممکن هم هست دلیلش منی باشه که یه‌سری‌ چیزها براش نشدنی‌تر از ‌

[فرزانه @farzanerahima]

نیست. پس اگر این آدم در بیست و چهار سالگی به این می‌رسید که من احتمالا تا میانسالی و میشه گفت تا آخر عمر تنها بمونم صرفا یک پیش داوری بی‌رحمانه از آینده نبوده. آگاهی‌ای بوده که تقریبا زود از خودش به دست آورده. برای دسته‌ای شخصیت‌ها شانس روابط خیلی کمتر از باقی آدم‌هاست و این

[فرزانه @farzanerahima]

حقیقت تلخه اما نمی‌تونی دورش بزنی.

[فرزانه @farzanerahima]

دلم چای لاهیجان و کلوچه داغ فومن تو بالکن دلباز کلبه‌ی آقای گلسرکی خواست.

[فرزانه @farzanerahima]

هربار تصویری از جاوید نامان هفده و هجده دی می‌بینم زیر لب می‌گم کاش من مرده بودم.

[فرزانه @farzanerahima]

@no1_234 من :))))))
و خالی از لطف نیست که بگم شرایط امن و مهیا قرنی یک بار اتفاق میوفته.

[فرزانه @farzanerahima]

@no1_234 خبر تلخ اینه اهل سریال نیستم :)
اما امیدوارم همراهش پیدا شه و دوتایی ببینم. (چه غلطا).

[فرزانه @farzanerahima]

وای که چقدر تشنه‌ی دوست داشتنم و حواسم پرته ازش اما اثر فقدانش رو دارم زندگی می‌کنم. و آنستلی دوست داشته شدن هیچ‌وقت من رو سیراب نمی‌کنه.

[فرزانه @farzanerahima]

واقعا خسته شدم. دلم می‌خواد خلاص شم.

[فرزانه @farzanerahima]

@Farzanher :*🫂

[فرزانه @farzanerahima]

@shahinakhaa وای😂😂😂

[فرزانه @farzanerahima]

زیر پوستانه‌ای به دیدن نتیجه.

[فرزانه @farzanerahima]

معمولا پیشنهاد مستقیم آدم‌ها رو زده می‌کنه با وجود جذابیت صراحت، چون آدم‌ها شاید ظرفیت رویایی با دعوت مستقیم به ارتباط رو ندارن. اوایل معمولا گیجن و خیلی چیزها مبهمه و تصمیمی مطمئن برای ادامه وجود نداره. صرفا یک میل مبهمه که با سپردن ارتباط به دست زمان دنبال گرفته میشه با کنجکاوی

[فرزانه @farzanerahima]

و من تا زمانی که ساعت یازده شب بگم دلم بغل، شب گردی و الخ می‌خواد و همون موقع نتونم برم سوی یار یا یار بیاد سوی من، تو رابطه نمی‌رم. مگه خودمو مسخره کردم؟