"Onu gerçekten sevdim ama bazı sevmeler kavuşmaya yetmiyor. Ne kadar istesen de, ne kadar beklersen bekle, kader bazen seni sadece uzaktan bakmaya mahkûm ediyor. En zor tarafı da şu; vazgeçmiş gibi görünüyorsun ama kalbin hâlâ onunla yaşıyor."
“içimde çok büyük bir ağlamak var. bir ağacın altında oturarak hem kendime, hem bütün insanlara, hem börtü böceğe, kurda kuşa. bin yıllık gözyaşıyla ağlamak istiyorum...”
“Ayrılıklar da sevdaya dahil!” diyor Atilla İlhan ve cevap veriyor Cahit Zarifoğlu: “Oturup konuşsaydık geçerdi belki her şey. Başını alıp gitmek sevdaya dahil değil..”
"Mutsuzluk uykusu diye bir şey var... bütün gün uyursun ama uykuda bile kalbin sancır... gece boyu dönüp durursun... sabah huzursuz şekilde uyanırsın ama uyanmakta istemezsin... bunu yalnızca hayatında hiçbir şey yolunda gitmeyenler bilir"
"Güzel bir şey olduğunda en çok seni özlüyorum.
Çünkü mutluluğumu paylaşmak istediğim tek kişi sensin.
Bir şey canımı sıktığında ,en çok seni özlüyorum.
Çünkü beni anlayacak tek kişi sensin."
İçimde solmayan bir izsin.
Ne zaman geçebildi, ne kalbim silebildi.
Sen en sessiz yerimde en çok kalan oldun.
_Sonunu boşver, başı çok güzeldi.
Günaydın…