Bugüne kadar hep birilerinin önerisi ile bir kere yüz yüze görüştüm ve kimseye ev, araba, maaş bile sormadım(bana aylık kazancımı soran oldu garip gelmişti)ama bunların sorulmasını garipsemiyorum artık. Açık iletişim kurup, risk analizi yapmak normalleştirilmeli gibi geliyor.
Bugün yine bana birini önerdiler görüşmeye gittim.Yıllardır bana eşimi bulmaya çalışıyorlar,bu güzel aslında yuva kurmak için öncü olmak ama buldukları o kadar bana değil de tamamen başka birine uygun.
Bir gün yanlışlıkla bana uygun birini bulurlarsa şaşkınlıktan nikâha giderim🤣
Her ağladığımda Zarifoğlu gelir aklıma “ağlamak ki zekatıdır, tüm anlatamadıklarımızın”…
Bazen sebepsiz,bazen sebepli çocuk gibi ağlarım belki de çocukken ağlayamadıklarıma sayarım…Gönlüm dolduğundan olsa gerek.Ya kelimeler akacak, ya gözyaşları…
Üniversitede aynı bölümde okuduğum bir arkadaşımın vefat haberini aldım 😔 Anneler Günü’ne bir gün kala, geride henüz 8 aylık bir bebeğini bıraktı😔 Bazı acıların kelimesi gerçekten olmuyor. Mekânın cennet olsun 🤲🏻