Nefes alıyorsanız, mezarlıklarda değilseniz, hastane köşelerinde, en sevdiğinizin iyileşmesini umutla ve hüzünle beklemiyorsanız, bu hayatta her şey halledilir. Hayat, yeniden başlayanlarla dolu bir müsamereye benzer; devam edebilmek ise muhteşem bir şeydir.
babasi bu kadar ugrasmasaydi intihar denilip kapatilacakti.dusunun ki kizinizi ogretmen olsun diye okumaya gonderiyorsunuz kiziniz canice KATLEDILIYOR.allah belasini versin yapanlarin da olayi ortadan kaldirmaya calisanlarinda
samiha ayverdi diyor ki "hayatta olan şeylere "neden" diyen kimse acemidir." önüne açılan yoldan yürü. şöyle olsaydı, böyle olsaydı daha iyi olurdu diye vehmettiğin tüm yollar kaderin dışındadır. kaderin dışında olansa yok hükmündedir.
Az önce podcastte çok güzel bir söze denk geldim. Diyordu ki: Aslında seni arasa ömrü yetmez bulmaya; ama tesadüfen bulduğu için sıradan sanıyor. Anlam yüklediğimiz onlarca şeyin özetidir.
Yetişkinlikten bir şey öğrendiysem o da budur. Her ne olursa olsun ağlasan da zırlasan da kalkıp devam ediyorsun. Çünkü sen üzgünsün diye dünya durup seni beklemiyor maalesef
bana nar alırsan akşama ayıklanmış nar yersin cümlesini çok seviyorum, sen bana nar alacak kadar beni düşünürsen ben bu düşüncenin devamında seni daha çok düşünür ve senin benim için aldığın narı senin için ayıklarım demek nereden baksak çok güzel