“kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telaş.
gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel, düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz.”
• bir gün mutlaka | ataol behramoğlu
ehliyet sınavına girdim ve görevli kadın bilekliğimi çıkarmamı istedi ben de bu dilek bilekliği daha dileğim gerçekleşmemişti dedim, 40dkdan bi sey olmaz merak etme diyo tamam abla merak etmem yine bi ihtiyac olursa sana gelelim mi
kitap okumak muthis bi sey, dun baska bi kitap okuyodum bitti, yeni kitapla yeni bi hayata basliyo gibiyim, cok heyecanli, sarmazsa birakip baska bi hayata gecebilirim, kendi hayatimizda bunu yapamiyoruz mesela
ehliyet sınavına girdim ve görevli kadın bilekliğimi çıkarmamı istedi ben de bu dilek bilekliği daha dileğim gerçekleşmemişti dedim, 40dkdan bi sey olmaz merak etme diyo tamam abla merak etmem yine bi ihtiyac olursa sana gelelim mi
Bakın biz sakin insanlarız. Bizim üzüntülerimiz, sevinçlerimiz sakindir. Abartı gelir bize çoğu hareketler. Hatta sırf bu yüzden bizim yeteri kadar sevindiğimizi ya da üzüldüğümü düşünmez insanlar. Onlar ister ki aylardır almak istediğimiz o haberi aldığımızda sevinç çığlıkları atalım. Ama biz çoğu zaman sadece gülümseriz. Onlar ister ki hayatımızı paramparça eden o olay gerçekleştiğinde sinir krizleri geçirip üzüntüden ölelim. Ama biz çoğu zaman sadece sessiz kalırız. Soruyorum size: Allah bizim belamızı vermiş olabilir mi?