خجالت بکشید! وقتی از «خالی بودن جای هنر» حرف میزنید، دقیقاً از کدام هنر سخن میگویید؟ از هنری که در گالریهای امن و زیر نورپردازیهای شیک متولد میشود، یا هنری که جوهرش را مستقیم از رگهای یک ملت میگیرد؟
شما به دنبال «طرح» و «سرود» میگردید، اما چشم و گوشتان را بستهاید! نمیبینید که سنگفرشهای این خیابان، امروز گویاترین تابلوی تاریخ است. کدام هنرمندی میتواند با قلممو، شکوه و تراژدیِ آن دستی را ترسیم کند که در آخرین لحظات حیات، با خونِ چکیده از تنش بر زمین سرد نوشت: «ایران»؟