Functional & Performance Nutrition Coaching • Evidence Based Practice • ISAK Level 1 • Train dirty. Eat clean. • Fueled by @frederic_vg, inspired by many
Verrassend: Fabio Jakobsen op weg naar Visma | Lease a Bike
Het is de bedoeling dat de sprinter deze maand al uit gaat komen voor Visma | Lease a Bike
Contract met Team Picnic - PostNL is per 31 juli ontbonden.
Meer op @WielerFlits
https://t.co/9y6KTUUQ60
Toch maar even gaan vragen bij de ploegleiding hoe dat zit met Blasi. Waarom zou je de winnares van de Vuelta op kop zetten in een vlakke Touretappe?
https://t.co/KUHqD5jEa7
@WoutvanAert Confirmed KOM on Butte Montmartre for Pogacar:
but ´only´ 3 seconds faster than Jonas A., 7 seconds faster than previous KOM of WvA.
Washed 🙂
📊 Nog een statistiek:
Als Pogacar of Evenepoel #LBL2026 wint,
dan zullen voor het eerst in de wielergeschiedenis
6 opeenvolgende edities van een monument zijn gewonnen door 2 renners
(met minstens een verhouding 4-2 of 3-3, want Pogacar en Fuglsang 5-1 in Lombardije)
Ik was altijd gebuisd voor fysica, dus vroeg ik aan bewegingsanalist Stefan Deckx naar zijn verklaring voor de val van Evenepoel.
Hij benadrukt dat het een theorie is, niet de absolute waarheid (mogelijk nog factoren waar we niet van weten).
Volgens hem kwam Evenepoel niet ten val door te remmen, maar door een fout in de verdeling van zijn krachten op de fiets.
Zijn uitleg vertrekt vanuit een eenvoudig fysisch beeld: renner en fiets vormen samen ��én massa die normaal vooruit schuift over de weg.
In de fysica heet dat translatie: een verplaatsing van punt A naar punt B.
Vergelijk het met een verticale en horizontale lijn door een cirkel, waarbij die twee lijnen loodrecht op elkaar staan en door het middelpunt elkaar snijden.
Zolang het zwaartepunt stabiel blijft en de krachten goed in evenwicht zijn, blijft die beweging horizontaal.
Volgens Deckx ging het mis op het moment dat Evenepoel aanstalten maakte om recht te staan op zijn pedalen.
Als een renner rechtstaat, verschuift zijn lichaamsmassa vanzelf wat naar voren.
Dat is op zich niet gevaarlijk, op voorwaarde dat hij tegelijk met zijn armen druk blijft zetten op het stuur, een duwende beweging.
Die tegendruk compenseert de voorwaartse kracht van benen en romp, en creëert spierspanning op de achterste spierketen, van hoofd tot hielen.
Precies dat evenwicht zou bij Evenepoel zijn weggevallen.
In plaats van zich met gestrekte armen tegen het stuur af te zetten, zou hij zijn stuur als het ware onder zich hebben getrokken. Daardoor werkten armen, benen en romp niet meer tegengesteld.
Het gevolg: een deel van de voorwaartse beweging werd omgezet in een draaiing rond zijn eigen middelpunt. Dat is rotatie. En zodra translatie omslaat in rotatie, ga je niet meer vooruit over de weg, maar overkop.
Die theorie wordt volgens het transcript nog versterkt doordat Evenepoel de controle lijkt te verliezen op een klein verhoogje in het wegdek.
Dat remt de fiets heel licht af, terwijl het lichaam naar voren blijft gaan. Als de renner dan te weinig druk op het stuur houdt, wordt het voorwaartse kantelmoment groter.
Deckx vergelijkt het met een koprol: wie zijn massa naar voren gooit zonder voldoende tegendruk, begint te tollen.
In zijn lezing was het dus vooral een timingfout in de coördinatie van armen en benen. De actie van het rechtkomen was groter dan de reactie via het stuur. In Newton-termen: de krachten waren niet meer in balans.
De les is volgens hem: wie rechtkomt op de fiets, moet het stuur niet naar zijn knieën toe trekken, maar net van zich wegduwen.
Alleen zo blijft de fiets vooruit glijden (translatie) in plaats van voorover te kantelen (rotatie).
De Amerikanen hebben welgeteld 36 seconden op voorsprong gestaan tegen @TheBelgianCats (zónder Allemand en Linskens en met 6 punten van Meesseman).
Bij 4-2 en 4-3... 😬
When a spectator step up more than one meter up the road and don’t move when the peleton arrive than you better stay home. You have no respect for the riders. I hope you feel really guilty! I have to leave @LeTour because of you #TDF2023