یکی از لِول های صمیمت تو رابطه با بچه ها اینکه یهو وسط کلاس بگه: صبر کن. بعد بره عروسک مورد علاقه اش رو بیاره جلو دوربین معرفی کنه.
و بلهه من امشب با گوزنِ داریان آشنا شدم🫎
خوشا به سعادتت زن:))
نظریه نامحبوب اینکه نه "صبحانه با زرافه ها" نه الان "استخر" گیرایی و کشش "جهان با من به رقص" رو نداره.
البته اگه نسبت به این یکی گیرایی و کشش قائل باشی.
صفحه سیاهه، کیبورد قاطی کرده و هیچ فایلی باز و بسته نمیشه ولی بچه ها صدام و میشنون و تصویرم رو میبینن و من همین طور با تصویر و صدای خودم ادامه میدم. با این استرس که احتمالا مدیر مجموعه بعدا از کیفیت کلاس هایی که فقط خودم حرف زدم توش گله میکنه