kime gidersen git, kimle ne yaşarsan yaşa arkana dönüp baktığında ‘ bu beni gerçekten koşulsuz şartsız her halimle sevmişti ‘ diyebileceğin bir geçmiş bırakıyorum sana bu da son güzelliğim olsun…
Yokluğun o kadar büyüdü ki yerini dolduracak hiçbir his yok. Özlemek bazen, sabaha karşı dört gibi tavanı izlerken, karşına geçip insanla dalga geçiyor.
tam pes etmek üzere olduğum bir gecede , kafamın içinde verdiğim savaşı zor da olsa kazandım. o gecenin sabahında ben çıktım ama içimdeki kimseyi sağ bırakmadım.