"Sizi tanıyorum, ruhlarınızı okuyorum. Hepiniz çok şımartılmışsınız , şu güzel giysileriniz ve hünerleriniz yararsız ve tehlikeli.
İnsanlar alçakgönüllü olmayı öğrenmek zorundadırlar. Daha yalın,
çok daha yalın olmalısınız.
Ancak bundan sonra Tanrı size yaklaşır."
"Günler öylece kendi kendine geçsin diye
Bir camın arkasında durdum
Bana dokunmasın hiçbir şey
Hiçbir şey yarama merhem olmasın
İyileşecekse, hiçbir şeysiz iyileşsin diye
Bir camın arkasında durup
Akan hayata ve zamana baktım."
Şemsiye taşımak istemiyorum
Islanmak daha güzelmiş
Yitik kalbini arayan
Bir şairin gözyaşlarıyla
Yaktım sana dair isteklerimi
Tutunmayacağım bulutlarına
Avuçlamayacak yıldızlarını
Gökkuşağına dokunmayacağım
Ben bir samanyolu bedevisiyim artık...
Bugün Pazar, bir şiirin bitirilebileceği en münasip gün. İçimde her Pazar olduğu gibi kötü bir şey olacağına dair kuvvetli bir his.
Ama yabancı değil ve hatta müptelasıyım.