Beklemekten yoruldum.
Her gün onun geçtiği yollardan geçmekten, her şarkıda aynı acıyı tekrar hissetmeye çalışmaktan, “belki” diye kurduğum ihtimallerin içinde kaybolmaktan yoruldum.
Kimsenin görmediği yerlerimden tutunuyorum artık hayata. “İyiyim” demek kolay; gerçekten iyi olmak zor. İçinde kopan şeyleri kimseye göstermeden toparlayıp devam ediyorsun. Alışkanlık gibi, mecburiyet gibi… Güçlü olmak bazen bir seçim değil, sadece başka çarenin olmaması.