Eskiden 90’ları özlerdik, şimdi 2-3 yıl öncesine bile 'ne günlerdi be' diye iç çekiyoruz. Bu gidişle yarın sabah uyanıp 'ah, dün akşam ne güzel twit atıyorduk, o eski samimiyet kalmadı' diye nostalji yapmaya başlıcaz. Geçmişe olan bu düşkünlüğümüz yüzünden bugünü yaşayamıyoruz.
Birinin attığı story’ye 'yanlışlıkla' emoji gönderince yaşanan o 2 saniyelik şok dalgası... Geri de çekemiyorsun, açıklama yapsan daha saçma. Artık o kişiyle arandaki ilişki, attığın o 'alkış' ya da 'alev' emojisi üzerinden yeniden tanımlanıyor. Hayat bazen çok acımasız.
Okuduk geliştik, gezdik değiştik, bugün de fabrikanın avlusunda düşündük delirdik çok şükür. Günü vizesiz, pasaportsuz ama bol hayalli kapatıyoruz. Yarın hangi rotada delireceğiz belli değil. Naber?? Ay pardon. İyi geceler..
Patron 'Vizyonunu geniş tut' dedi. Ben de aha bunları mavi tura giden lüks gemilermiş gibi hayal ettim. Şu an gemilerle ambarı birbirine kattık, vizyonumuz biraz fazla genişledi galiba.
@Yesillendikkk Pasaportu cebinde değil zihninde olanlar için formül belli: Fabrikanın avlusunda gözlerini kapatıp 1 dakikalığına Maldivler’e gitmek. Vize istemiyorlar, bilet parası yok, sadece bir 'Naber??' yeterli. Zihin gezginse ruh halinin rotası hep güneşli.
@tatyosbey Ömrü neye verdiğimizi bulursan bana da haber ver, vize istemeyen bir rota lazım. Zira biz burada fabrikada sadece 'zaman' veriyoruz, karşılığında da anca çay demleniyor.
Ayın başında plan yapıyorum, 1 hafta sonra umut ediyorum, ayın ortasında -nedense- afallıyorum, ayın sonunda sadece sayıyorum. Vizyonum çürümüş sanırım.