şule gürbüz’ün ‘ben her şeyi çok erken, hiç sırası değilken ve kimseden yardım almadan anladım. bu yüzden hep böyle tek başımayım.’ dediği yerde insan eksiliyor.
"kimseden bir şey ummamak" diye bir eşik oluyor hayatlarımızda. bu eşikten ancak edindiğimiz tecrübeler sonucunda geçiyoruz. bir tek kendimize yaslanmayı öğreniyoruz. umudumuz hep kendimizden yana oluyor. daha iyi bir insan olmayı ve kimsenin kalbinde yük olmamayı umuyoruz.
Olur da israil’e düşen füzelere üzülürseniz aklınıza bu görüntüler gelsin. Ramazan günüydü, duvarın arkasında eziyet gören müslümanlara seviniyorlardı.
Parçalanmış çocuğunun ayaklarını ayrı ellerini ayrı poşette taşıyan Gazzeli babayı hatırlarsanız Siyonistlerin alevler içinde cehenneme yollanmasına daha çok sevinirsiniz.