Bir Dostoyevski incelemesinde geçiyordu: “Belki de âşık olmak, birini Tanrı’nın gördüğü gibi görmeyi öğrenmektir. Kusursuz değil, fakat olduğu gibi sevilmeye lâyık.”
‘Kaçtığım bütün savaşların yaralarını taşıyorum’ der Pessoa. Yeri geldiğinde söylenmemiş bir söz, çıkılmamış bir yol, ifade edilmemiş bir sevgi içimizde sızlayıp durur.