çareyi, patavatsızlıkla suçlanmayı göze almakta, hayal kırıklığına uğramaktan korkmadan, insan kaybetmekten çekinmeden doğrunun peşinden gitmekte buldum. elimde bi bira, kafamda huni var ama erciyes'in zirvesindeki kar kadar temizim.
10 dk önce ayağımda olan terlikleri evin içinde kaybettim. 1 saattir arıyorum döne döne bakmadığım yer kalmadı. ben yıllardır bir terliğin hayaline mi inandım hiç varolmadı mı aslında kafayı yicem
şu yaşadığım üç yılın ardından deliye vurup flüt çalarak yarı çıplak sokaklarda gezsem kimse yadırgamazdı. çok büyük bi fırsatı kaçırdım şimdi yapsam kimse yemez
kafam hafif güzel, keyifle eve gidiyorum bina kapısının otomatiği bozuldu bakalım mı diyo. ya cebinde kontrol kalemiyle sokakta beni bekliyosun mehmet abi sana karşı savaşamam ki
markette baktım herkes erik alıyo koşa koşa gittim tezgahın başına çok mu güzelmiş NOLUYO diyorum kimseden ses yok. yemin ediyorum hepsini yalarım bak beni panikletmeyin