Karakol yüzü görmemiş birinin ceza dosyasını takip etmek kadar zor bir şey yok. Mahalle tayfasında ise işler mis gibi: “Abla, tutukluluk süresi bu, cezası bu, infazı bu.” Süreç yönetimi kendiliğinden akıyor.
Avukatlar sizin borçlarınızın sebebi değildir.
Avukatlar sizin boşanmanızın sebebi değildir.
Avukatlar ceza dosyalarınızın sebebi değildir.
Avukat sadece işini yapar. Taraf değil vekildir.
Bekle, bekle, bekle, hakimi biraz daha bekle, dosya inceleyecek biraz daha bekle, karşı taraf vekilini bekle, polisi bekle, jandarmayı bekle, karar verilecek duruşma salonu dışında biraz daha bekle. Bekleme mesleği.
Dünya’nın hiçbir ülkesinde avukatların hak ettiği ücret bu kadar sorun edilmiyor.
Hakimi beraat vekalet ücretine takar; akademisyeni karşı vekalet ücretine takar; arzuhalcisi dilekçe ücretine göz koyar; sıradan vatandaşı bu kadar para istenir mi der. Ülke değil tımarhane.
meslekte en çok zoruma giden şeylerden biri de bu. geceleri uykusuz kalıyorsun, günlerini harcıyorsun ama karar çoktan yazılmış mesela. her şey “öylesine” yapılıyor. öylesine duruşma açılan, öylesine savunma alınan, öylesine karar verilen rezalet bir adalet anlayışı.