Çocukken uğurböceği görünce parmağımızda uçurup ondan hediyeler isterdik şimdi herkesten tek bir dileğim var babama dua etsinler, acıları hafiflesin ve şifa bulup bir an önce iyileşsin buna çok ihtiyacım var 🥹
bu aralar gerçek anlamda ruh gibiyim, hiçbir şey hissedemiyorum, içim aşırı dolu ama asla boşaltamıyorum ve insanların bu denli kötü, hissiz oluşuna anlam veremiyorum.
Babam kemoterapi gördüğu için bugün hastaneye geldik. Pet CT çekilecegi için çekim yapılan alana geldik,küçük bir kız çocuğu (3,4 yaşlarında) babasıyla beraber yanımızdaki boş alana oturdu bu kez hasta olan o küçük kız çocuğuydu damar yolu açılırken: Baba canımm çok acıyor dedi🥹
Bahçeme lavantalar dikeceğim.
Morun en güzel halli olan lavantalar...
Ve başımı dik tutmayı,
Lavantalardan öğreneceğim.
Kibirle değil, onurluca yürüyeceğim.
Hayatın zorlukları karşısında eğilip bükülmek yerine,
Mücadele edeceğim...
Ait olduğu yeri bulamamıştı çünkü. Kendini bulduğu her yere uyum sağlamış, işte ve eğlencede iyi olması sebebiyle, hakları için savaşma ve karşısındakinde saygı uyandırma isteği ve yeteneği sayesinde her zaman ve her yerde sevilen biri olmuştu. Ama hiçbir yere kök salamamıştı.
Entelektüel uyum… Konuları tartışabilme, sohbet edebilme, birbirinize öğretebilme ve birlikte anlam yaratıp büyüyebilme. Her ilişkide olmayan nadide bir uyum.