@ducak4 Saçım inanın kedi kuyruğu kadar kalmıştı
Hala şaşkınım işe yaramasına artık öyle bir kabullenişe geçmiştim ki saç dökülmesi azalınca ve öfke yorghnluk gidince çok mutlu oldum
Size de iyi gelir inşallah
Tekrardan çok geçmiş olsun
@ducak4 Çok can sıkıcı bir durum çok geçmiş olsun
Ben de çok işe yaradı
Mideme de hiç dokunmadı
Tabi depoların dolması sanırım bir 3 ayı bulacaktır
Bulaşık yıkamak bile beni aşırı yoruyor sabahları aşırı yorgun uyanıyordum
Çok şükğr hepsi azaldı
@ducak4 Hekim değilim 3 yaşında birçocuk annesiyim . Saçlarım avuç avuç dökülüyordu Ferritin değerim 4 e düşmüştü .
Doktorun yazdığı demirler midene dokunduğu için kendi araştırmalarım sonucu nutraxion iron max kullanmaya başladım 20 gün sonunda saç dökülmem azalmaya ve dinç uynama.
@dikaya_lvitsa Güneş akrep 8,9 ev
Ay ikizler :)) ikizler çok güzel burç ama bir konu hakkında derin düşünmek epey zor zihin hep bulanık ve çok çalışıyor
Malatya’da ve çevre illerde yaşayan tüm takipçilerimden çok önemli bir ricam var.
Yunus Sulak, ilkokuldan arkadaşım. Henüz gencecik bir insan ve şu an zorlu bir hastalıkla mücadele ediyor. Acil olarak kan bağışına ihtiyaç duyuyor.
Belki bu paylaşımı gören kişi, Yunus’un hayatına dokunacak kişi olacak. Bu nedenle lütfen gönderiyi paylaşın, çevrenize ulaştırın, elden ele yayılmasına yardımcı olun.
Unutmayalım; bazen bir ünite kan, bir insanın hayata tutunmasını sağlar.
Bir damla iyilik, bir hayat kurtarır.
Lütfen destek olalım.
Kahramanmaraş’ta gerçekleşen okul saldırısında 5/E sınıfında yaralanan Mustafa Aslan kardeşimiz ağır yaralandığı için yoğun bakıma kaldırılmıştı!
Son durumu:
— Vücuduna 9 kurşun aldı, çıkartıldı.
— Durumu hala çok kritik.
— Tam 48 gündür yoğun bakımda yaşam savaşı veriyor!
Ablasının hepimizden talebi var:
“Durumu hala kritik. Dualarınıza ve iyi dileklerinize ihtiyacımız var!”
Umarım en kısa zamanda aramızda olursun gül yüzlü kardeşim! 🙏🏻
ACİL HAREKETE GEÇME ÇAĞRISI!
Daha önce belgeleriyle paylaştığım üzere 7 yaşındaki masum oğlum Litvanya’da annesi ve annesinin kocası tarafından şiddete uğramakta. Uzun zamandır bir baba olarak ona sarılamamak, sesini duyamamak, gözyaşlarını silememek benim için zor olsa da burda önemli olan ben değilim. Çünkü oğlum gözünü intikam ve nefret bürümüş ve kendisine şiddet uygulayan annesinin engellemesi nedeniyle buradaki hiçbir arkadaşı ve sevdiğiyle telefonla bile iletişim kuramıyor. Oradaki yetkililerse çocuğumun şiddete uğradığını defalarca belirtmesine rağmen kıllarını kıpırdatmayarak bu şiddetin giderek artmasına araç oluyor.
Şimdi öğrendim ki o küçük bedeni ve ruhu bu şiddet ortamının yaralarıyla baş edemez hale gelmiş ve kendisine oradaki psikiyatristler eliyle FLUOKSETİN isimli bir antidepresan ile TİAPRİD isimli ağır bir şizofreni ilacı başlanmış. Bu ağır ilaçların başlanmış olması da henüz 7 yaşında olan ve öğretmeninden psikologuna Türkiye’de kendisini tanıyan herkesin dünya tatlısı, mutlusu ve akıllısı dediği çocuğumun, Litvanya’daki şiddet ve ihmal nedeniyle psikolojisinin günden güne bozulmakta olduğunu ve artık o narin ruhu ile bedeninin de bunları taşıyamayarak alarm verdiğinin evrensel bir kanıtı aslında.
Buna rağmen oranın yetkilileri burada onu haksızca teslim eden bizim yetkililerin aksine kendi vatandaşlarını koruma güdüsüyle harekete geçmiyor. Bir çocuk psikiyatristi ve baba olarak evladımı koruyamamanın acısıyla yüreğim yanıyor, bu gidişatın artık onun hayatını tehdit ettiğini ve anne ile kocasının bu tutumlarını durdurmazsak oğlumun hayatını kaybedebileceği hususunda gerek Türk gerekse de Litvan yetkilileri uyarmak istiyor, sizleri de küçücük yavrumu korumak için sesinizi yükseltip harekete geçerek destek olmaya davet ediyorum!
Lütfen bu küçük çocuğun masum yüzü, ve yapayalnız kalmış kırılgan yüreğini düşünün ve onu bu karanlıktan kurtarmak için harekete geçin. Bu mecradaki birlik ve berberlik ruhunun nice haksızlıklarla acıları dindirdiğine çok şahit oldum ve gururla vesile olmuş biri olarak şimdi 7 yaşındaki oğlum için de kenetlenmenizi rica ediyorum. Ben 15 aydır haksız yere fiziksel temasım ve 6 aydır telefonla görüşmem bile engellenmiş bir baba olarak çocuğumun psikolojisinin bozulmasına engel olamadım. Ve çocuğumun psikolojik ve duygusal açıdan günden güne daha da kötüye gidişatını engelleyemiyorum.
Çocuk şiddete uğradığını söylüyor, davranış sorunları sergiliyor, yetmiyor kendisine iki tane psikiyatrik ilaç başlanıyor. Orada kötü bakıldığına ikna olmak için daha ne olması lazım. İllaki ölmesi mi lazım?
Ben de yavrum için adaleti, bugüne değin bu mecrada kendilerine ses olmaya çalıştığım değerli anne babalar Nizamettin Kabaiş, Bedriye Doku, Yasemin Minguzzi ve Şaban Vatansever gibi öldükten sonra aramak istemiyor ve onu buradaki cennetinden koparanların o ölmeden onu orada koruyup yeniden buradaki cennetine ulaştırmalarını talep ediyorum.
Çocuğun en temel hakkı olan sevgi, güvenlik ve huzur ortamına kavuşması için sesinizi onun yerine nolur yükseltin.
Oğlum için siz de bir abi, abla, teyze, amca olun; onu orda yalnız bırakmayın!
Şimdiden atacağınız en küçük adım ve ses için sonsuz teşekkürler
@RTErdogan@dbdevletbahceli@LithuanianGovt@GitanasNauseda@IRuginiene@HakanFidan@LithuaniaMJ@LithuaniaMFA@ABilotaite@IRuginiene@GitanasNauseda@UNICEF@save_children@LithuaniaME @vaikoteises
Yiğit Cem 11 yaşındayken akranları tarafından bisikletinin frenleri kesilerek 8 metrelik istinaf duvarından aşağıya uçtu ve yoğum bakımda hayatını kaybetti. Katillerin yaşı 11 olduğu için dosyası "kovuşturmaya yer yok" denerek kapatıldı. Katillerin sonrasında mahalledeki çocukları bıçakla tehdit ederek: "Seni de yiğit gibi öldürürüz." dedikleri halde ceza almadılar. Yiğit Cem için susma adalet yerini bulsun! @Yigiticinadalet #yiğitcemiçinadalet
Şimdiye kadar hiç anlatmadığım bir detay var...
Ahmet’i yoğun bakımda gördüğümde gözlerim doğrudan alnındaki morluğa takıldı. O morluğun neden olduğunu biliyordum. İşte o an,nefes alamadım, konuşamadım, sadece baktım... Evladımın yüzüne, bana bir daha gülümseyemeyecek olan yüzüne.
Sonra kulağında küçük bir yara gördüm. Doktora sordum: “Bu nedir?” Dediler ki, “Başı uzun süre sol tarafa yatık kaldığı için oluşmuş, annesi.”
O küçücük yarayı duyduğumda bile içim kan ağladı. Günlerce kulağındaki o izi düşündüm. Ama kimse bana alnındaki morluğu unutturamazdı. Çünkü o morluk, evladımın çektiği acının sessiz tanığıydı.
Şimdi size soruyorum; ben kulağındaki küçücük yara için kahrolurken, alnındaki o morluğu görünce neler hissetmiş olabilirim? Bir anne yüreği bunu nasıl taşıyabilir? O gün Ahmet’in alnındaki morluk sadece onun bedeninde değildi; benim ömrüme vurulmuş bir mühürdü. O an kalbim kırılmadı, paramparça oldu. Ve o parçalar hâlâ yerinden toplanamadı.
İsmini dile getirmek istemiyorum, son bayramın olur inşallah.
arkadaşlar paylaşalim mi, ameliyat sonrası bu kardeşimiz 35 kiloya düşmüş, sağlığına kavuşabilmesi için destage ihtiyacı var. Aylık tıbbi ihtiyaçları için -İzmir
Bazen sadece abimi özleyen bir kardeş olmak istiyorum… Ama hayat beni hep savaşmak zorunda bırakıyor.
Ben abimi toprağa verdim.
Sonra adalet aramayı öğrendim.
Mahkeme koridorlarını, ifade vermeyi, susup içe ağlamayı öğrendim.
Ama hiçbir şeye alışamadım… Bir insan kardeşinin yokluğuna alışamıyormuş.
En çok da yorulduğumda eksikliğini hissediyorum. Çünkü bu hayatta ne olursa olsun “Ben varım” diyen tek kişiydi.
Şimdi davamız Yargıtay’da… Ve ben hâlâ küçücük bir umutla mücadele ediyorum.
Belki bir gün gerçekten adalet olur diye… Belki başka bir kardeş benim gibi eksik kalmaz diye…
📌İzmir’de ince bağırsak tümörü ameliyatı sonrası protein emilim bozukluğu yaşayan 17 yaşındaki Ünzile Naz Gümüştaş, 65 kilodan 30 kiloya kadar düştü.
Kızının yüksek proteinli mama ile beslenmesinin hayati önem taşıdığını belirten annesi Emine Çelgin, “Ünzile Naz’ın acilen kilo alması gerekiyor. Ayda 38 bin lira mama ücreti çıkıyor.
Ekonomik gücüm bu mamayı almaya yetmez. Çok acil şekilde kızımın ihtiyaçları için desteğe ihtiyacımız var. Kızımı kaybetmek istemiyorum” dedi.