Αυτός ο κόσμος αγρίεψε,
σαν ρούχο στενό που με πνίγει.
Δεν τον θέλω, δεν μου πάει,
δεν αναγνωρίζω τη γλώσσα του.
Γυρίζω την πλάτη στον θόρυβο
και ψιθυρίζω στο κενό.
Η μόνη μου ελπίδα
Η σκέψη πως υπάρχεις κάπου εκεί έξω....
Υπάρχουν κάποιες στιγμές που η ��ρεμία γύρω σου σε παρασύρει και το μόνο που ζητάς είναι μια όμορφη, αθόρυβη φυγή. Να αφήσεις πίσω τους θορύβους της μέρας, να κλείσεις τα μάτια και να χαθείς μέσα στις μελωδίες και στις πιο κρυφές σου σκέψεις. ..
Βγάλτε τη σημαία σας στο μπαλκόνι, στο παράθυρο, στην πόρτα του σπιτιού, του μαγαζιού σας.
Τιμήστε τους προγόνους σας, την καταγωγή, την ιστορία σας.
Θυμηθείτε από πού έρχεστε, θυμίστε τους ποιοί είστε.
Υπάρχει μια τρομερή γοητεία σε εκείνους που δεν προσπαθούν να σου αποδείξουν πόσο σημαντικοί είναι. Η αξία τους φαίνεται στις σιωπές τους, όχι στις φωνές τους.....