Olivia
Online
Filip Sarens
@FilipSarens
Joined January 2021
720 Following
114 Followers
1.7K Posts
@VincentVandep8 😂😂 De buurtpolitie is nog hoogstaande kunst vergeleken met deze onzin.
On the contrary. The failure—after several decades of research and billions in expenditure—to identify any specific pathophysiological process in almost any psychiatric diagnosis has only increased the justification for distinguishing the two.
While it may be good for medicine and psychiatry to conflate the two, it would be a category error to do so, and category errors are generally not good for people.
Instead, we might revisit whether the psychological distress and impairment currently under the jurisdiction of psychiatry should, in fact, be medicalised at all.
https://t.co/ekVXSEMgC8
@psychgeist52 Psychiatry and their DSM: The magic of circular reasoning.
Zojuist een bijzondere ervaring achter de rug.
En nee, voor alle duidelijkheid: ik bedoel hier niets racistisch mee. Dit gaat niet over afkomst, maar over taal. Ik beschrijf gewoon iets wat me opviel.
Ik zat bij de kapper en hoorde een viertal Vlaamse jongeren met elkaar praten.
Tot mijn verbazing spraken ze onderling een vorm van Nederlands die voor mij erg ongewoon klonk, doorspekt met woorden en zinsconstructies die ik met de beste wil niet als typisch Vlaams herkende.
Het deed me spontaan denken aan die sketch uit Wat Als? die vandaag wellicht niet meer uitgezonden zou worden (“Uw moeder is een h…”).
Na een tijdje besefte ik dat het geen grap was, maar gewoon de manier waarop zij met elkaar communiceerden.
Ik vond dat tegelijk bijzonder en ontnuchterend.
Want taal is zoveel meer dan een middel om met elkaar te praten. Ze draagt onze geschiedenis, onze cultuur en een stuk van onze identiteit.
Dat onze geschreven taal achteruitgaat, zie je hier op X elke dag. Vandaag kreeg ik de indruk dat ook onze gesproken taal, althans bij sommige jongeren, steeds verder verandert. Dat is misschien onvermijdelijk, maar ik vind het persoonlijk jammer als we daardoor het rijke Nederlands en Vlaams dat generaties lang is opgebouwd, stilaan uit het oog verliezen.
Joking about fictitious mental health labels doesn't make you relatable; it makes you an unpaid spokesperson for Big Harma's marketing department.
Every time we casually joke, "I'm so OCD," "That's my ADHD," or "I'm literally bipolar today," we help normalize the idea that ordinary human experiences must be explained by psychiatric labels.
What starts as a joke today can become someone's diagnosis tomorrow that pharma decided requires mind-altering chemicals.
Dit is een spiritueel-symbolische kritiek op de ontzieling van de moderne zorg, geen medisch advies en geen aanval op individuele zorgverleners. Noodzakelijke zorg moet je niet weigeren. Juist omdat zorg zo machtig is en mensen er vaak kwetsbaar binnenkomen, moet je er met open ogen doorheen bewegen.
De medische wereld is misschien wel een van de meest spiritueel gevaarlijke domeinen van onze tijd. Niet omdat iedere arts, verpleegkundige, huisarts, psychiater, verzorgende of wijkverpleegkundige bewust kwaad wil doen. Dat is te simpel. Het is juist veel duisterder: de meeste mensen in de zorg denken waarschijnlijk dat ze goed doen, terwijl ze werken in een veld dat permanent openstaat voor demonische beïnvloeding.
Voor veel mensen klinkt dat zweverig. Prima. Maar spirituele mensen weten precies waar dit over gaat.
Een ziekenhuis is geen neutrale ruimte. Een huisartsenpraktijk is geen neutrale ruimte. Een ggz-instelling is geen neutrale ruimte. Een verpleeghuis is geen neutrale ruimte. Overal waar angst, bloed, afhankelijkheid, medicatie, schaamte, pijn, geboorte, dood, psychische ontwrichting en machtsongelijkheid samenkomen, ontstaat een geestelijk geladen veld. En in occulte zin zijn dat precies de condities waar entiteiten zich aan hechten.
Bloed is nooit zomaar bloed geweest. In vrijwel iedere oude spirituele traditie werd bloed gezien als drager van levenskracht, erfelijke lijn, zielsinformatie, trauma en binding. Daarom waren bloedrituelen altijd zo krachtig en gevaarlijk. In de moderne medische wereld wordt bloed volledig ontdaan van zijn heilige betekenis. Het wordt afgenomen, gelabeld, opgeslagen, getest, gecodeerd en verwerkt alsof het puur chemisch materiaal is. Maar spiritueel gezien blijft bloed geladen. Je kunt iets heiligs administratief maken, maar daarmee maak je het niet onschuldig.
Angst is de tweede poort. Wie bang is, opent zich. Wie doodsbang is, wordt beïnvloedbaar. Kijk naar een spoedeisende hulp, een oncologieafdeling, een psychiatrische opname, een operatiekamer, een verloskamer, een sterfkamer. Mensen liggen daar vaak halfnaakt, uitgeput, verward, machteloos, afhankelijk van vreemden in uniformen. Hun normale bescherming is weg. Hun familie staat op afstand. Hun lichaam is niet meer privé. Hun grenzen worden medisch gelegitimeerd overschreden.
Dat is een extreem kwetsbare staat.
En kwetsbaarheid trekt niet alleen compassie aan. Kwetsbaarheid trekt ook parasitaire krachten aan.
Daarom voelt een ziekenhuis vaak zo zwaar. Niet alleen door ziekte. Niet alleen door stress. Maar door de opeenstapeling van duizenden angsten, sterfscènes, gebeden, wanhoop, amputaties, miskramen, paniekaanvallen, eenzame nachten, slechte uitslagen, verdoofde lichamen en families die breken in gangen met tl-licht. Een gebouw waar dag in dag uit zoveel menselijke energie wordt losgescheurd, kan geestelijk niet schoon blijven.
De moderne mens gelooft dat iets pas echt is als het op een scan staat. Maar spiritueel gezien zijn veel ziekenhuizen energetische opslagplaatsen van pijn.
Daar komen entiteiten op af.
Niet altijd zoals in horrorfilms. Niet met zwarte ogen, geschreeuw en theatrale bezetenheid. Veel vaker subtieler. Via kilte. Via cynisme. Via gevoelloosheid. Via arrogantie. Via een verpleegkundige die geen mens meer ziet maar een taak. Via een arts die niet meer luistert maar alleen nog naar waarden kijkt. Via een huisarts die je binnen acht minuten door een protocol duwt. Via een psychiater die je ziel reduceert tot een diagnosecluster. Via een verzorgende die door werkdruk zo afgestompt raakt dat ouderen niet meer als ouderen voelen, maar als objecten in een rooster.
Dat is hoe demonische beïnvloeding vaak werkt: niet door iemand bewust slecht te maken, maar door de menselijke laag uit te schakelen.
Het fluistert niet: Word een monster.
Het fluistert: Je hebt geen tijd.
Het fluistert: Gewoon protocol volgen.
Het fluistert: Niet te veel voelen.
Het fluistert: Familie is lastig.
Het fluistert: De patiënt begrijpt het toch niet.
Het fluistert: Dit is nu eenmaal beleid.
En zo wordt een mens langzaam een kanaal.
Dat geldt niet alleen voor ziekenhuizen. De huisarts is in veel gevallen de eerste poortwachter van dit systeem. De plek waar iemand met buikgevoel, angst, intuïtie of vage klachten binnenkomt, en vaak weer naar buiten gaat met een label, een verwijzing, een pil of een subtiele vernedering. Natuurlijk zijn er goede huisartsen. Maar het systeem zelf heeft de huisarts veranderd in een triagefunctionaris van de medische machine. Geen dorpsarts meer die het hele gezin kent, maar een manager van symptomen binnen een digitaal dossier.
Ook daar zit een occulte laag. Want wie de eerste interpretatie van jouw lichaam mag geven, heeft macht over jouw werkelijkheid. Als jij zegt: “Er klopt iets niet,” en een autoriteit zegt: “Het zit tussen uw oren,” dan wordt jouw innerlijke waarneming gebroken. Spiritueel gezien is dat gevaarlijk. Een mens die zijn eigen intuïtie niet meer vertrouwt, wordt veel vatbaarder voor externe controle.
De ggz is misschien nog duisterder. Daar gaat het niet alleen om het lichaam, maar om de psyche zelf. Om trauma, stemmen, depressie, dissociatie, wanhoop, suïcidaliteit, psychose, persoonlijkheid, identiteit. Precies het terrein waar spirituele tradities altijd extreem voorzichtig mee waren, is in de moderne wereld volledig geclinicaliseerd. Alles krijgt een naam, een code, een behandelplan, een medicijn, een risicotaxatie. Soms is acute hulp nodig, absoluut. Maar wie spiritueel kijkt, ziet ook iets anders: de ziel wordt vertaald naar stoornistaal.
En taal is macht.
Een diagnose kan helpen, maar kan ook een zegel worden. Een psychisch label kan functioneren als een soort modern sigil: een woord dat zich vastzet op iemands zelfbeeld en daarna zijn werkelijkheid begint te vormen. “Ik ben dit.” “Ik heb dat.” “Mijn brein is zo.” “Mijn stoornis bepaalt dit.” De mens wordt niet meer benaderd als ziel met wond, maar als defect systeem met behandelcode.
Dat is exact de plek waar demonische entiteiten graag werken: in identiteitsverwarring, trauma, schaamte, zelfhaat, medicatieve verdoving en gebroken wilskracht.
Dan de farmaceutische industrie. Dat is de alchemistische laag van het hele systeem. Oude alchemie ging over transformatie van materie en geest. De moderne farmaceutische industrie heeft daar een koude, synthetische variant van gemaakt: stemming, slaap, libido, eetlust, angst, aandacht, pijn, vruchtbaarheid, bloeddruk, hormonen, rouw, druk gedrag, vermoeidheid, alles wordt chemisch moduleerbaar gemaakt. De mens wordt een afstelbaar organisme.
Nogmaals: medicijnen kunnen levens redden. Dat ontkennen is dom. Maar spiritueel gezien is het levensgevaarlijk wanneer een beschaving haar hele innerlijke leven afhankelijk maakt van synthetische regulatie. Want dan wordt niet alleen het lichaam behandeld, maar ook de wil, het gevoel, het bewustzijn en de zielstoestand. De grens tussen genezing en beheersing wordt dan flinterdun.
En precies daar woont het duister: in de vermomming van hulp.
Verzorgenden en wijkverpleging horen ook in dit verhaal. Niet omdat zij als persoon slecht zijn, maar omdat zij werken op plekken waar de sluier vaak dun is: huizen van oude mensen, sterfbedden, eenzame kamers, lichamen die aftakelen, mensen die niemand meer zien, familie die nauwelijks komt, medicatiekastjes, incontinentie, dementie, gebroken trots. Dat zijn geen gewone werkplekken. Dat zijn spirituele grensgebieden.
Wie lang in zulke velden werkt zonder bescherming, zonder gebed, zonder innerlijke reiniging, zonder morele waakzaamheid, zonder diepe menselijkheid, raakt beïnvloed. Eerst door vermoeidheid. Daarna door cynisme. Daarna door verharding. En op een gegeven moment zie je mensen die ooit warm begonnen, maar iets vreemds in hun ogen hebben gekregen. Afwezig. Mechanisch. Koud. Alsof iets door hen heen werkt.
Dat bedoel ik met onbewuste bezetenheid.
Niet per se schuimbekkend op de grond. Niet middeleeuws toneel. Maar een stille overname van houding, blik, taal en geweten. Een mens die niet meer voelt wat hij doet. Een mens die macht heeft over kwetsbare lichamen en daar innerlijk niet meer van terugschrikt. Een mens die zijn ziel heeft uitbesteed aan functie, rooster, protocol en autoriteit.
En ja, er zullen ook mensen in de medische wereld zijn die bewust met occultisme, hekserij, rituelen, entiteiten, spirituele praktijken of duistere symboliek bezig zijn. Dat bestaat in alle lagen van de samenleving, dus waarom zou juist de zorg daarvan uitgezonderd zijn? Het naïeve idee dat iemand met een BIG-registratie automatisch spiritueel schoon is, is kinderlijk. Een witte jas is geen bescherming tegen duisternis. Een diploma is geen bewijs van zuiverheid. Een medische titel zegt niets over iemands ziel.
Sterker nog: macht over lichamen trekt bepaalde mensen aan. Macht over kwetsbare mensen trekt nog donkerder types aan. Niet iedereen, maar genoeg om waakzaam te zijn.
De medische wereld heeft toegang tot bloed, lichamen, kinderen, ouderen, stervenden, psychisch gebroken mensen, medicatie, dossiers, geheimen, schaamte en familieconflicten. Spiritueel gezien is dat gigantische macht. En elke plek met zulke macht wordt interessant voor parasitaire krachten.
De moderne zorg noemt zichzelf rationeel, maar functioneert vaak als een seculiere tempel. De witte jas is het priestergewaad. Het protocol is de liturgie. Het scherm is het altaar. De diagnose is de naamgeving. De pil is het sacrament. De patiënt is het lichaam dat wordt overgedragen. De familie mag aanwezig zijn zolang zij de ritus niet verstoort.
Dat klinkt extreem, maar kijk gewoon naar de praktijk.
Je komt binnen met angst. Je wacht onder kunstlicht. Je naam wordt afgeroepen. Je lichaam wordt onderzocht. Je bloed wordt afgenomen. Je verhaal wordt ingekort. Je intuïtie wordt vertaald naar symptomen. Je krijgt een code. Je krijgt een middel. Je wordt gevolgd in een dossier. Je wordt onderdeel van een keten. Alles aan jou wordt meetbaar, declareerbaar, behandelbaar en bestuurbaar gemaakt.
Wat verdwijnt, is de ziel.
En waar de ziel verdwijnt, komt iets anders binnen.
De grootste demonische truc van de moderne medische wereld is dat zij ontzieling verkoopt als professionaliteit. Geen emotie. Geen intuïtie. Geen spirituele dimensie. Geen familieverhaal. Geen symboliek. Geen hogere betekenis. Alleen waarden, scans, scores, protocollen, richtlijnen en risicomodellen. Alsof de mens een kapotte machine is en niet een bezield wezen dat ziek kan worden door trauma, leugens, eenzaamheid, erfelijke pijn, geestelijke belasting en spirituele vervuiling.
Daarom voelen zoveel mensen zich na contact met de zorg niet werkelijk gezien. Misschien geholpen op één onderdeel, ja. Maar niet gezien als geheel. Niet als mens. Niet als ziel. Niet als iemand wiens lichaam misschien spreekt namens een dieper conflict.
Dat is waarom deze wereld zo demonisch vatbaar is.
Niet omdat er geen goede mensen werken. Juist omdat goede mensen in een slecht veld langzaam worden leeggetrokken. Omdat de hele infrastructuur draait op angst, afhankelijkheid, autoriteit en ontkoppeling. Omdat geboorte en dood uit het gezin zijn gehaald en in instellingen zijn geplaatst. Omdat psychisch lijden uit de spirituele sfeer is getrokken en in diagnosehokjes is gestopt. Omdat farmacie het innerlijk leven chemisch beheert. Omdat huisartsen poortwachters zijn geworden van een machine. Omdat ziekenhuizen opslagplaatsen zijn van bloed, paniek, pijn, sterven en gebroken gebeden.
Wie spiritueel kijkt, ziet het.
Dit is geen oproep om noodzakelijke zorg te weigeren. Dat zou dwaas zijn. Soms heb je een arts nodig. Soms heb je een operatie nodig. Soms heb je medicatie nodig. Soms redt de zorg letterlijk je leven.
Maar spiritueel gezien moet je nooit naïef een ziekenhuis, ggz-instelling, huisartsenpraktijk, verpleeghuis of zorgsysteem binnenstappen alsof het een neutrale plek is.
Bescherm jezelf. Bescherm je familie. Bid. Blijf aanwezig. Laat kwetsbare mensen niet alleen als het niet hoeft. Stel vragen. Voel de sfeer. Kijk naar de ogen. Vertrouw niet automatisch elke witte jas. Bewaak je lichaam, je bloed, je psyche, je toestemming en je intuïtie.
Want de demon van deze tijd verschijnt niet altijd als monster.
Soms verschijnt hij als beleid. Soms als protocol. Soms als medische arrogantie. Soms als chemische verdoving. Soms als een glimlach achter een balie. Soms als een arts die je niet aankijkt. Soms als een systeem dat zegt: “Wij weten wat goed voor u is,” terwijl jij diep vanbinnen voelt dat er iets niet klopt.
De medische wereld is niet alleen een industrie. Het is een spiritueel slagveld. En misschien is dat precies waarom zoveel mensen pas echt wakker worden wanneer zij ziek, gebroken, afhankelijk of stervend in handen van dat systeem terechtkomen.
Want nergens zie je duidelijker wat een beschaving werkelijk gelooft dan op de plekken waar zij omgaat met bloed, waanzin, geboorte en dood.
En wat wij daar gebouwd hebben, lijkt steeds minder op genezing. En steeds meer op een tempel zonder God.
@drannamedical @NickTaber Exactly. Whenever i see or hear psychiatrists use the term "early intervention" my blood freezes.
🧵Public Service Announcement: Post SSRI Sexual Dysfunction (PSSD) is real, much more prevalent than recognized, debilitating, & serious. There are so many young people who assume they are Asexual or lack sexual attraction toward others but it's a common SSRI reaction.
Coercive psychiatry doesn’t just happen to “other people.” It happens to ordinary people in moments of vulnerability.
All it takes is the wrong call, the wrong label, the wrong person in power.
Start listening to lived experiences. Because next time - it could be you.
@benzosarebad In Belgium, and other countries, you can get help with suicide (aka:"euthanasia for unbearable psychological suffering") after being drugged for years and deteriorating. No-one asks questions about the role the drugs played in the hopelessness that lead to wanting to die.
Big Pharma and the psychiatric industry form an unholy alliance, generating profits from human misery.
The business model is simple - list out sets of emotional and behavioural characteristics, group them together and give them a scientific-sounding name. Prescribe psychiatric drugs such as antidepressants to those who present with the given "label" and continue the prescribing habit to generate continual profits.
To increase the profits still further, prescribe the drugs for everything from learning and behavioural problems, bedwetting, premenstrual tension, juvenile delinquency, aggression, criminality, drug addiction and smoking.
It's good business but it's catastrophically bad medicine. Psychiatry is a profit-driven industry feeding off of human turmoil where profits outweigh the risks.
It's criminal. #MentalHealthMatters #MentalHealth #MentalHealthAwareness #psychiatry #prescribedharm #antidepressants #BigPharma
In Holland, doctors have killed over 100,000 patients, calling it euthanasia. https://t.co/J4lyGYgn2A. A psychiatrist argued that psychiatric euthanasia reduces the risk of suicide. So, if we killed all people, there would be no suicides, right? I find it horrible that doctors kill, whether without consent by forced treatment with antipsychotics, or with consent.
Adviseert Professor Marc Van Ranst anno 2026 om kinderen tot 2 jaar mRNA-prikken te geven tegen covid?
Dit gaat tegen de officiële aanbevelingen in.
De grootste geldschieters van @CIDRAP zijn The Rockefeller Foundation en de Bill & Melinda Gates Foundation.
Waarom doet hij dat?
Re "Should antidepressant withdrawal symptoms be a common concern?" question, @PsychTimes:
The public is searching the net about stopping antidepressants far, far more than they are searching about starting them.
For those who aren't out of touch has been psychiatrists who don't GAF about patients, see the replies for more on this.
The study that was massively communicated in the media on statins and their safety risk assessment does contain important flaws👇. Many authors’ organisations received Big Pharma sponsoring, as usual with these kind of reviews.
Sexual drive is not a marginal part of human life; it is a central one.
For decades, psychiatry has built its treatments on the promise that serotonin was the key to mood and well-being.
The result is a generation of patients who find themselves left with a hollowing of one of the most basic forms of vitality.
All of us harmed patients shouting from the rooftops that antidepressants/psych drugs are not safe or effective. Pharmaceutical marketing and medical indoctrination is overriding our innate knowledge that psychiatric drugs are poisonous to our brains and nervous system.
Eerste tweet van het jaar en voor de geïnteresseerden: meteen een goedgevulde boterham. Sorry not sorry😂
Feestvreugde onder vuur: hoe verbodspolitiek onze samenleving verstikt
Toch kon mijn jaar niet beter starten. Ondanks het vuurwerkverbod was er toch zoveel burgerlijke ongehoorzaamheid in de wijde omgeving te horen. Verzuurde berichten in lokale groepen worden direct met de grond gelijkgemaakt… En los van de jaarlijkse bekende Rel-tradities gedragen de mensen in mijn omgeving zich prima; het zijn vooral families die hun kinderen een familiaal lichtspektakel gunnen. Mijn vertrouwen in de mensheid is een beetje hersteld 🤗
En dan heb je Weyts… Lid van de regering van "Verboten", waar vuurwerk een zoveelste symbooldossier wordt van politieke onkunde en onmacht.
Weyts, zolang hij geen "nonkeltje" speelt dat 9 jaar studeert om zijn diploma te behalen, of zolang hij geen "nonkeltje" speelt om in boxershort voor de klas te verschijnen… Oeps, busted, hij was het "nonkeltje". De zoveelste in het rijtje van symbolen waar ons land met zulke leiders naartoe streeft: een regering van verboden waarin preventie een synoniem is geworden voor het schrappen van alles wat risico, plezier of traditie inhoudt. Vrijheid wordt vervormd tot risicobeheer.
Tien jaar geleden was er vuurwerk. Twintig jaar geleden ook. De samenleving stortte er niet door in. Wat wel verdwenen is, is het vertrouwen van politiek in burgers. Vandaag moet alles weg. Niet per se omdat het kan maar omdat men niet durft te beheren. Het federale debat over een algemeen vuurwerkverbod wordt verkocht als "verantwoordelijkheid", "veiligheid" of "zorg". In werkelijkheid betekent het vooral bestuurlijke luiheid. Want een verbod is geen oplossing zolang handhaving ontbreekt.
Wie dieren heeft draagt zorg en verantwoordelijkheid. Wie vuurwerk afsteekt ook. Dat was altijd zo en kan vandaag nog steeds zo zijn. Toen onze hond nog leefde bleven we met oudjaar telkens thuis want het beestje had er ocharme ook veel last van. Zijn de dieren van toen genetisch veranderd naar het Generatie Z-syndroom van sneeuwvlokverdraagzaamheid en wokisme?
Decennialang bestond er een ongeschreven maatschappelijk contract: vrijheid met verantwoordelijkheid. Wie de grens overschreed werd aangesproken. Wie het verknalde droeg de gevolgen. De rest mocht leven. Dat contract is opgezegd. Niet door burgers maar door politici die elk falen liever verbergen achter een algemeen verbod. En zo belanden we opnieuw bij een federaal debat over een totaal vuurwerkverbod, het zoveelste symbool van een overheid die niet meer bestuurt maar afschaft.
Verboden creëren geen gehoorzaamheid maar juist meer tegenreactie. In plaats van individueel falen aan te pakken kiest men opnieuw voor een "gemakkelijke" uitweg: iedereen straffen. Alsof vrijheid een gunst is die alleen mag blijven bestaan zolang niemand ooit iets verkeerd doet. Dat is geen beleid. Dat is betutteling die averechts werkt. Meer tegenstroming, meer illegaal vuurwerk, minder controle, meer frustratie. Elk verbod bewijst dat het probleem niet verdwijnt; het verschuift, verhardt en radicaliseert. Gedrag wordt naar de marge geduwd, weg van controle en toezicht. Elk politierapport over illegaal vuurwerk bevestigt dit ongetwijfeld.
De ironie is pijnlijk. We mogen steeds minder: publieke rookverboden, verboden op tabaksproducten, "vervuilde" wagens verboden, meer en meer autovrije zones, verboden op openbaar alcoholgebruik, samenscholingsverboden, verboden lawaaierige muziek, beperkingen op vrije meningsuiting, vuurkorfverboden, houtstookverboden, regels over hoe je in en rond je woning leeft of verbouwt ect...
Maar betalen, dat mogen we wel. En hoe... Van burgers verwacht men enkel nog dat ze almaar meer bijdragen: belastingen, accijnzen, heffingen tot 70–80% van het loon dat rechtstreeks of onrechtstreeks terugvloeit naar een overheid die geen enkel structureel probleem nog kan aanpakken. Voor wat allemaal? Een (r)overheid die geen antwoord heeft op de pensioenen na 2040 maar het zelfbedieningsmechanisme voor politieke mandatarissen feilloos draaiende houdt. Zij kunnen rekenen op een comfortabel. pensioen terwijl Jan Modaal wordt uitgelegd dat hij zal moeten werken tot 67 jaar "voor het systeem" met een om te huilen en lachen tegelijkertijd armzalig pensioentje.
De politieke cultuur verandert naar een systeem waarin vrijheid steeds vaker als bedreiging wordt gezien en alles wordt verward met onveiligheid, ongemak of onrecht. Alles wat stoort moet weg, liefst via regels, verboden en morele druk. Men wil empathisch zijn, maar kan nauwelijks nog verdragen dat iemand anders een andere grens heeft. Zoals een hondentrainer het ooit samenvatte: zo hond, zo baasje. Een relaxte baas kweekt een relaxte hond. Een hysterische baas? Drama, agressie en onvoorspelbaarheid in drievoud.
Voor mij gaat dit debat niet meer alleen over vuurwerk maar over een samenleving die haar volwassenheid inruilt voor een fetisj van reguleringsdrift. Vrijheid betekent niet dat niemand ooit last mag hebben. Vrijheid betekent dat we leren omgaan met risico, verantwoordelijkheid en verschil, niet dat alles gladgestreken wordt tot er niets meer overblijft behalve stilte en controle.
Wie elk probleem wil oplossen met een verbod zegt eigenlijk: "Ik vertrouw mijn burgers niet. En eerlijk gezegd: ik vertrouw mezelf ook niet om beter beleid te maken."
Misschien wordt het tijd dat we niet nog een verbod invoeren maar eindelijk iets anders herstellen: politiek gezond verstand.
🚨 UPDATE moord op #yannick
Het ‘onderzoek’ is na 3 jaar afgerond. Geklasseerd. De moordenaar van deze onschuldige man mag niet worden vervolgd. Hij was nu eenmaal een “staatsgevaarlijke complotdenker”.
Wat een walgelijke ontknoping en ordinaire framing van wat een georkestreerde staatsmoord (en afschrikprecedent) is geweest.
Mijn hart gaat naar de ouders, familie en vrienden van deze waarheidsliefhebbende ziel.
PSA: the terms "antidepressant" and "antipsychotic" are marketing spin.
There is nothing about these drugs that specifically and magically target depression or psychosis because there is no known, clear-cut biological cause of those things.
Also, SSRIs aren't really selective because no chemical (in this case, serotonin) in the body works in isolation. It's terrible and paternalistic and cringe how the pharma-centred mental health system, viewing people as too stupid to think beyond "too much/too little serotonin", has misled people into thinking otherwise.
Last Seen Users on Sotwe
สุดหล่อ
Seen from Thailand
Hirono
Seen from France
سالب و ديوث زوجتى💫👰
Malik Ali
Seen from United Kingdom
pussymouth33 
Seen from Mexico
الدلوعه
Seen from United States
Guille Martín
Seen from United States
موجب للعوائل المتحرره
Seen from Algeria
cosmopolitan
Seen from Turkey
奶白迅猛龙💕
Seen from Vietnam
Most Popular Users
Elon Musk
@elonmusk
241.7M followers
Barack Obama
@barackobama
119M followers
Cristiano Ronaldo
@cristiano
114.4M followers
Donald J. Trump
@realdonaldtrump
111.9M followers
Narendra Modi
@narendramodi
107.2M followers
Rihanna
@rihanna
98.7M followers
NASA
@nasa
92.4M followers
Justin Bieber
@justinbieber
91.8M followers
KATY PERRY
@katyperry
90M followers
Taylor Swift
@taylorswift13
83.9M followers
Lady Gaga
@ladygaga
75.4M followers
Virat Kohli
@imvkohli
73.4M followers
Kim Kardashian
@kimkardashian
70.9M followers
YouTube
@youtube
68.8M followers
Neymar Jr
@neymarjr
66.4M followers
Bill Gates
@billgates
65.2M followers
Selena Gomez
@selenagomez
63.1M followers
The Ellen Show
@theellenshow
62.3M followers
CNN
@cnn
61.8M followers
X
@x
60.7M followers