“Her yerde bir yapaylık, herkeste bir iğretilik... Gerçek insan özlemi, egzotik bir duygu gibi sarıyor beni. Bulamıyorum. Bulunamıyorum. Nümayişsiz, gösterişsiz, olması gerektiği gibi bir diyalog bile kuramıyorum kimseyle.”
[İki Satır İki Satırdır, Edip Cansever, s.77]