Bu sahneyi bilenler bilir.
DAĞ filminin son sahnesinde, “Yüce Dağ Başında” parçası eşliğinde 4000 şehidimizin isimleri geçer.
Hayatım boyunca unutamayacağım sahnelerin başında gelir.
Unutanın da kanı kurusun!
Evvelce gidenlerin asil ruhu şad olsun.
Ata Emre Akman'ın annesi Zuhal Akman:
"Olay gecesi sabaha karşı eşime telefon geldi. Polis, 'Oğlunuz bir bıçaklanma olayına karıştı, ağır yaralı ve ameliyata alındı, buraya gelmeniz gerekiyor' deyince eşim ağlamaya başladı. Balıkesir'e doğru yola çıktık. Tuhaf bir geceydi, yağmurlu ve sisliydi.
Yoldayken eşim hastaneyi aradı ancak 'Ata Emre Akman diye bir hasta yok' deniliyordu. Çünkü artık yok. 150-180 kilometre hızla Balıkesir'e vardık. Acil servisten çıktıktan sadece 5 dakika sonra morgdaydık ve ikinci raftan oğlumuzu çekiyorlardı. Sonra sedyeyi aşağı indirdiler, örtüyü açtım, Ata olduğu söyleniyor ama Ata değil. Ata olamaz çünkü saçları kısaydı. Bilmiyordum ki, saçlarını kestirmiş; Anneler Günü'nde bana sürpriz yapacakmış.
Her tarafını açtım ve baktım. Otopsiden sonra bütün izleri, her şeyi gördüm. Sonra yetkililere 'o sedye beni kaldırır mı?' diye sordum ve Ata'nın yanına çıkıp yattım, biraz sarıldık. Çünkü bir daha sarılıp yatma şansımız olmayacaktı. Baktım ki ellerim kanlanmış. Bir müddet sonra artık Ata'dan ayrılmam gerekiyordu. Sonra tabut geldi, oradaki görevli, birisine 'el atın da kaldıralım' dedi. 'Ben annesiyim, ben çocuğumu kaldırırım' dedim. Kaldırdım, kuş gibiydi. Zaten Ata, Ata'ya benzemiyordu. İnsan bir anda mı değişir?"
Bir vatandaş, altın ararken karşısına çıkan kedinin kendisiyle konuştuğunu ve küfrettiğini söyledi.
“Kedi bana ‘O... çocuğu ne dolanıyorsun buralarda’ dedi.
Çantamı aldım sırtıma geri geldim.”
Salernitana tribünlerinde Inter maçı öncesinde, Pink Floyd'un Dark Side of the Moon albümünün 50 yılı nedeniyle yapılan dinamik koreografi. Başka bir düzey.
https://t.co/Ng8LVJ84Js