Εδώ ακούγοντας αυτά.. από τον "Κυβερνητικό" επιτετραμένο -"Δημοσιογράφο"... είναι να γελάς ή να κλαίς για τις αστείες αιτιάσεις σχετικά με την παρουσίαση του βιντεοληπτικού υλικού 2 χρόνια μετά και αμέσως μετά τις ογκώδεις διαδηλώσεις των πολιτών ανά την επικράτεια..
Ακούστε τι έγινε:
Κατέβασε ο υπάλληλος τα βίντεο αλλά ξεχάστηκαν 2 χρόνια. Ξαφνικά έγιναν οι διαδηλώσεις ο Μητσοτάκης βγήκε να κάνει damage control, ο υπάλληλος τον είδε στην τηλεόραση να ζητάει το βίντεο και το έστειλε στον Πορτοσαλτε
Έτσι έγινε; Αμ'πως;
Η ψήφιση νόμου στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση, που κωδικοποιεί το παράνομο δόγμα της «γαλάζιας πατρίδας», αποτελεί ευθεία βολή στα κυριαρχικά μας δικαιώματα και στο διεθνές δίκαιο.
Γι' αυτό, χθες, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καταδίκασε την Τουρκία για αυτές τις ενέργειες με πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ και των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών.
Αντί, λοιπόν, η κυβέρνηση να πανηγυρίζει για μια ομολογουμένως εθνική επιτυχία, καλό θα είναι ο Πρωθυπουργός να πετύχει να υπάρχει ανάλογη απόφαση στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που συμμετέχει.
Η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη δεν πρέπει να είναι αλά καρτ.
Τέλος, όσον αφορά τον Ευρωπαϊκό Προϋπολογισμό, ο στόχος πρέπει να είναι η μείωση των κοινωνικών και περιφερειακών ανισοτήτων. Γι' αυτό, δεν πρέπει να υπάρχει μείωση στα Ταμεία Συνοχής και στην Κοινή Αγροτική Πολιτική.
Λέγοντας ότι το ΠΑΣΟΚ «δεν είναι όμορφος χώρος», το κόμμα του Τσίπρα («ΕΛΑΣ») δείχνει τον πραγματικό του αντίπαλο. Αντί για τη ΝΔ, επιτίθεται ξανά στο ΠΑΣΟΚ. Ιστορική επανάληψη του '10, όταν στήριζε Καραμανλή.
Μικρός πολιτικός, μεγάλος δημαγωγός
#ΕΛ_Α_Σ#Τσίπρας#πασοκ
Το προηγούμενο διήμερο στη Βουλή αποκαλύφθηκε με τον πιο ωμό τρόπο η αντίληψη της Νέας Δημοκρατίας για την εξουσία: η λογοδοσία αντιμετωπίζεται ως πολιτικός κίνδυνος και όχι ως δημοκρατική υποχρέωση.
Γι’ αυτό και η κοινοβουλευτική πλειοψηφία μπλόκαρε τόσο τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ όσο και τη συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής για τις υποκλοπές.
Δηλαδή, στην πρώτη περίπτωση, ενώ δημόσια τάσσονται υπέρ της αναθεώρησης του άρθρου 86 περί ευθύνης υπουργών, το χρησιμοποιούν ξανά για να μην επιτρέψουν στη Δικαιοσύνη να ελέγξει τα δικά τους στελέχη βάσει των δικογραφιών της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.
Το ίδιο έκαναν και στις περιπτώσεις Καραμανλή, Αυγενάκη και Βορίδη τα προηγούμενα χρόνια.
Στη δεύτερη περίπτωση, ενώ το 2022 η Εξεταστική Επιτροπή για το ίδιο ακριβώς θέμα συγκροτήθηκε με 120 ψήφους, όπως προβλέπουν το Σύνταγμα και ο Κανονισμός της Βουλής, τώρα άλλαξαν πραξικοπηματικά τον πήχυ στους 151 βουλευτές, ώστε αυτή να απορριφθεί. Και όλα αυτά ενώ έχουν προκύψει σοβαρά νέα στοιχεία μετά την καταδίκη των πρωταγωνιστών του σκανδάλου από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών.
Θέλω όμως να μοιραστώ κάτι πραγματικά πρωτόγνωρο που βίωσα προσωπικά.
Από την πρώτη στιγμή που ξέσπασε το σκάνδαλο των υποκλοπών με την καθοδήγηση του Μαξίμου, στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, στρατευμένοι δημοσιογράφοι και οι γνωστοί κουκουλοφόροι του διαδικτύου επαναλάμβαναν συνεχώς τον ισχυρισμό γιατί δεν πάω να με ενημερώσει ο διοικητής της ΕΥΠ, κ. Δεμίρης, άτυπα, για τον λόγο της παρακολούθησής μου. Κάτι που τότε το νομοθετικό πλαίσιο δεν επέτρεπε, λόγω του νόμου Τσιάρα. Άφηναν μάλιστα βαριά υπονοούμενα με ισχυρισμούς ότι κάτι φοβάμαι και για αυτό δεν το πράττω.
Εδώ και δύο χρόνια που ο νόμος Τσιάρα κηρύχθηκε αντισυνταγματικός, με δική μου πρωτοβουλία, τους ζητώ να εφαρμόσουν την απόφαση που επιβάλλει την επίσημη ενημέρωση μου και αυτοί αρνούνται.
Πριν από λίγες μέρες άδραξα την ευκαιρία της παρουσίας του Διοικητή της ΕΥΠ στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής και τον ρώτησα μπροστά σε όλους τους συναδέλφους αν γνωρίζει τους λόγους της παρακολούθησής μου και αν υπάρχει έγγραφο που τους επιβεβαιώνει.
Μου απάντησε ότι ούτε τους γνωρίζει, ούτε υπάρχει έγγραφο. Άρα, κοντολογίς λόγοι δεν υπήρχαν.
Και όταν ενημέρωσα δημόσια τους πολίτες για όσα είπε μέσα στη Βουλή — στο φως, μπροστά σε βουλευτές από όλα τα κόμματα και όχι στο αυτί, σε ένα γραφείο της ΕΥΠ, όπως κάποιοι ήθελαν — οι ίδιοι άνθρωποι που επί χρόνια έλεγαν “γιατί δεν πάει να ενημερωθεί και να ενημερώσει την κοινωνία;”, με κατηγόρησαν ότι αποκάλυψα κρατικά μυστικά.
Ενοχλήθηκαν γιατί αποδείχθηκε ότι εδώ και τέσσερα χρόνια κοροϊδεύουν την κοινωνία, σπιλώνοντας με συστηματικά.
Κάποιοι, μόλις κατέκτησαν την εξουσία, οργάνωσαν έναν παρακρατικό μηχανισμό παρακολουθήσεων.
Αποκαλύφθηκε τελικά ποιος φοβόταν.
Και σίγουρα αυτός δεν είμαι εγώ.
Είναι ο κ. Μητσοτάκης και η παρέα του Μαξίμου.
Γκρεμίστηκε λοιπόν οριστικά η επίκληση του απορρήτου, που χρησιμοποιήθηκε επί χρόνια για να εμποδιστεί η αποκάλυψη της αλήθειας.
Και εκτέθηκαν ανεπανόρθωτα όσοι προσπάθησαν να συγκαλύψουν πολιτικά και θεσμικά αυτή την υπόθεση.
Ως εδώ αυτός ο κατήφορος!
Δεν πρέπει να επιτρέψουμε τα αδιέξοδα του συστήματος Μητσοτάκη να μετατραπούν σε αδιέξοδα για τον λαό και τη χώρα.
Βρισκόμαστε πλέον σε σημείο καμπής.
Τον τελικό λόγο οφείλει να τον έχει η ίδια η κοινωνία.
Γιατί η υποβάθμιση της ποιότητας της Δημοκρατίας δεν είναι μια αφηρημένη θεσμική συζήτηση.
Σημαίνει κράτος χωρίς κανόνες, άρα κράτος που ευνοεί πάντα τους ισχυρούς.
Κράτος χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη.
Είναι κάτι απτό που μπαίνει καθημερινά στο σπίτι κάθε πολίτη.
Στο τραπέζι της οικογένειας.
Στον λογαριασμό του ρεύματος.
Στην τιμή του σούπερ μάρκετ.
Στο ενοίκιο.
Στο βιογραφικό ενός νέου ανθρώπου που συνειδητοποιεί ότι χωρίς «γνωριμίες» οι πόρτες μένουν κλειστές.
Όταν, για παράδειγμα, οι ανεξάρτητες αρχές αποδυναμώνονται συστηματικά, ο αντίκτυπος περνάει κατευθείαν στην καθημερινότητα.
[1/2]
Ο Μικροπολιτικός στα @ta_nea αποκαλύπτει συναντήσεις του Tal Dilian στην Αθήνα. Πιθανολογεί δε πως θα κατονομάσει τα κυβερνητικά στελέχη με τα οποία συνεργάστηκε και του έδιναν και νομικές συμβουλές κατά τον χρόνο που διενεργούσε την έρευνα για τις υποκλοπές ο Αχιλλέας Ζήσης.
Εύχομαι Καλά Χριστούγεννα με υγεία - αγάπη και πολλές χαρές στη ζωή σας, με την ευχή να ακολουθήσει μια ατελείωτη Άνοιξη γεμάτη ελπίδα για όλες και όλους. Χρόνια πολλά.!