میخوام از یه جان فدا بگم که اسمش هیچوقت جایی مطرح نشد.
علی صادقی، ۲۳ ساله، روزهای آخر سربازیش بود. ۱۸ دی در قرچک از پشت بهش تیر زدن. گلوله در کبدش موند. چند روز تو بیمارستان بود، اما هر بار که به اتاق عمل میرفت، به بهانهای اجازه خارج کردن گلوله رو ندادن. سرانجام ۲۳ دی
یه لحظه خودتو جای این بچهها تصور کن
وقتی جونت در خطره، از همسنگرت سکوت میخوای یا صدا؟
هر اسم، هر هشتگ و هر اعتراض میتونه کمککننده باشه
کمکت رو دریغ نکن همرزم
#بچههای_اصفهان#بچههای_ایران
من فاینالی تیشرت پوشیدن رو برای خودم انلاک کردم
و گس وات
درحالیکه نشسته بودم منتظر اتوبوس
یارو جلوم زد رو ترمز و داشت کیرشو درمیاورد منم پاشدم از پلاکش مثلا عکس بگیرم ک نتونستم دوربینو بیارم ولی یارو دررفت
وای خداکصکشای کیری
اه
متنفرممم از اینکه یسری خر نفهم میان میگن تاسوعا و عاشورای ما 18 و 19 دی بود.... خوب گوشتو باز کن عقب مونده، 18 و 19 دی ماه یکی از بزرگترین قتل عام ها بود انقدر به این روزای چرت و پرت ربطش نده
محض یاداوری
بچه های ما تو دی ماه شهید نشدن، به جای بهتری نرفتن، فوت نشدن، تو بهشت کنار هم نیستن
توسط جمهوری اسلامی به وحشیانه و بی رحمانه ترین شکل ممکن کشته شدن
لطفا دست از گوگولایز کردن این جنایت بردارین