Günde 50 tane story atıp hayatını canlı yayın simülasyonuna çeviren vizyonsuz tiplerden gerçekten nefret ediyorum kimse sizin her öğününüzü her kahvenizi gittiğiniz her mekanı merak etmiyor kısacası kimse sizi kıskanmıyor kimse hayatınıza özenmek için nöbet tutmuyor
Bazı insanların Instagram kullanımı bana resmen bakın ben yaşıyorum valla bak kahve içiyorum arabaya bindim dışarı çıktım bugün de buradayım diye sürekli kendini ispatlama çabası gibi geliyor. Hayat yaşamaktan çıkmış kanıtlamaya dönüşmüş
Bir yere gidiyor önce fotoğraf yemek geliyor önce story kahve geliyor önce story arabayı yıkatıyor story sevgilisiyle oturuyor story gece eve dönüyor günün özeti story… Ulan bir şeyi de sadece kendin yaşa amına koyim
Twitter algoritması bana bilinçaltı mesaj mı vermeye çalışıyor subliminal operasyon mu çekiyor anlamadım. Önüme niye sürekli bebek videoları düşüyor arkadaş?
belki ilk görüşte bize aşık olmazlar ama bi masaya oturup 15dk muhabbet etsek maymundan hallice tipimize rağmen adının sonuna soyadımız yakışıyo mu diye bakarlar