"Dün gece ölümle burun buruna geldim, ecel terleri döktüm... Ama ambulansı arayamadım, hastaneye gidemedim. Parasızlık bir yandan, kimsesizlik bir yandan... En çok da başucumda uyuyan 9 yaşındaki meleğim uyanıp korkmasın, gözündeki o bir damla yaş akmasın diye dayandım. Kimsen olmayınca, çaresizlik diz boyu olunca ölmek bile lüks bu hayatta... Çünkü hasta olmaya da, pes etmeye de hakkı yok bir annenin."