- چرا قتلعامِ دیماه غرب را تکان نداد؟
تیرِ خلاص در پیشانی، کشتار در بیمارستان، کشتار با اسنایپ و دوشکا، کودککُشی، خانوادهکُشی، رفیقکُشی، آتشنشانکُشی و جنایتهای کمنظیرِ دیگر احتمالاً به این دلیل افکارِ عمومیِ غرب را به لرزه نینداخت که رژیم با حمایتِ پراکسیهای اخوانالمسلمین (قطر، ترکیه، و شرکا) در رسانه و آکادمیِ غرب توانست چپِ جهانی را به این جمعبندی برساند که یکی از اعضای «اردوگاهِ خودی» قتلعام کرده و مهمتر اینکه این عضوِ اردوگاه در جنگِ فعال با اسرائیل است.
رژیم توانست این روایت را غالب کند که برجستهشدنِ این قتلعام باعث میشود روایتِ «غزة» کمرنگ شود. نایاک، اسلامگراهای غرب و شرق، پسااستعماریها، محورمقاومتیها و البته اکثریتِ نیروهای چپِ ایرانی هم به یاریاش آمدند تا روایت بسازند که موساد در خیابانهای ایران بود و رژیم دهها هزار پرواسرائیل را قتلعام کرد.
چپِ جهانی همانگونه که گولاگ و هولومودور و جهشِ بزرگِ چینِ مائو و کشتارِ خمرهای سرخ را مسکوت گذاشته بود، این قتلعام را هم گذاشت. عادت و تجربه و انگیزه داشت. بعلاوه، مواضعِ ضدحماسِ ایرانیان عزمِ چپ را نهفقط در پرهیز از همدلی که در بایکوتِ قتلعام جزم کرد. متفکرانی که دههها کتابهایشان ویترینِ کتابفروشیهای ایران را قبضه کرده بود کلمهای حرف نزدند و دولتهای چپ از محکومکردنِ جنایت تن زدند. خبری از کفیلهای زندانیانِ سیاسی نشد و احساسات ظریف سلبریتیها جریحهدار نشد. دولتهای اروپایی نیز کاری جز اقدامات نمادین نکردند.
در یک کلام: «موضوعی بشری» تبدیل به «موضوعی اردوگاهی» شد و توطئهٔ سکوت شکل گرفت. دستآخر راستِ انزواگرای امریکا هم به بایکوت پیوست و جبههای وسیع و نایکدست در بایکوت شکل گرفت. دیدیم که عمدهٔ نهادهای حقوقبشری و نهادهای عالیهٔ سازمان ملل نیز فروگذار کردند و رو برگرداندند.
چپهای اروپایی، نهادهای حقوقبشری، حزبِ دموکرات امریکا، کنشگرانِ سی��سی (از ترکیه تا مصر)، رهبرانِ مذهبیِ مسیحی و مسلمان و متحدانشان یا مطلقاً سکوت کردند یا به رژیم یاری رساندند. چپهایی که همواره ادعا میکردند در «سمت درست تاریخ» ایستادهاند، «سمتِ قتلعامکنندگان» ایستادند. آنها که برای کاهشِ نرخِ باروریِ فُکهای دریای شمال عالم و آدم را عاصی میکنند صلاح ندیدند که برای حرفزدن از قتلعام در ایران کالری مصرف کنند. قتلعامِ دیماه آزمون اخلاقی نیروهای سیاسی جهان بود.
ملّتِ ما در عصرِ اینترنت و هوشِ مصنوعی در وضعیتیست که روزگاری اوکراینیها، روسها، چینیها، کامبوجیها، و بهنحوی یهودیان در اوجِ کشتار و بایکوت تجربه کرده بودند.
چنین است و بود. با چنین جهانی سروکار داریم. در این جهان کمابیش تنهائیم. تنها و تنها خودمان را داریم. باید به پشتوانهٔ میراثِ عظیمِ خونینی که بر سر دست و روحمان داریم لحظهای از روایت و روایت و روایتِ این جنایت کوتاه نیاییم. اگر یهودیان آشوویتس را از اعماق بایکوت به اعماق وجدان بشری کشاندند، ما نیز میتوانیم. باید بتوانیم. حق نداریم به شکست گردن بگذاریم.
مادر #آتنا_چملینژاد کودک کشته شده در مدرسهی میناب، در صفحهی اینستاگرام خود نوشت: ساعت ۹:۲۰ صبح ۹اسفند جنگ شروع شده بود، ساعت ۱۰:۲۰ در کانال تلگرامی مدرسه گزارش دادند که بچهها درحال دیکته نوشتن هستند. چرا مدرسهای که در کنار پایگاه موشکی سپاه است رو تعطیل نکردین؟
#سپر_انسانی
کارنامهٔ مرجان ساتراپی در زبانِ فارسی چیست؟ در سطحِ زبانِ فارسی و کشورِ ایران، هما میرافشار شایستهٔ گرامیداشتِ بیشتریست تا او. از هر صدهزار ایرانی یکی ساتراپی را نمیشناخت، ولی از هر چندهزار ایرانی یکی ترانههای میرافشار را بارها شنیده است. رسانه چه میکند؟ دیدیم و شنیدیم!
حسرت و نفرت و هیستریِ پنجاهفتیها ــــو ازجمله فمینیستهای چپــــ نسبت به نورِ پهلوی ادامهٔ هیستریِ پدرانشان به شهبانو فرحِ پهلویست. آنها فانتزیها و توحششان را علنی شعار میدادند، اینها در هزار لفافهٔ تئوریک مخفی میکنند. هیچوقت دیدهاید از زنانِ پستونشینِ سرانِ رژیم حرف بزنند؟ هیچوقت دیدهاید کوچکترین حساسیتی به بود و نبودِ آنها داشته باشند؟ اصلاً اسمشان را میدانند و ریختشان را میشناسند؟ اینها آخرین مسئلهشان هم وجود و حقوقِ زن نیست. دردشان چیزِ دیگریست. پهلویستیزی یکیکِ ژستهایشان را ذوب میکند.
@zriboua She was a pathological liar!
She falsely reduced the history of Iran to a "narrative" and allowed herself to twist it all and present a totally false, fake, distorted account of Iran's pre-79 coup!
She and her family suffered from the consequences of their own decisions. RI Piss
عباس میلانی میگه چرا حاکمان گذشته ایران به مرگ ساتراپی واکنش نشون نمیدن. خصوصا از شهبانو نام میبره. طرف فیلم ساخته در دورهای که جمهور�� اسلامی مقام بیشترین تعداد اعدام رو داشته به مبارزه خانوادهش با شاه ایران افتخار کرده. ویکیپدیاش رو باز کنی بیشتر از آثارش درباره فعالیت سیاسیش در جهت به فاک دادن زندگی ۱۰ نسله و هیچوقت هم از این کارش ابراز ندامت نکرده.
چقدر شما پررواید با��ا. بعد ما باید حرمت مرده رو هم نگه داریم.
Fatemeh Soltani (32) was shot dead by the Islamic regime’s forces during the January protests in Iran.
This is the heartbreaking moment her little daughter realizes she will never see her mother again.
This is life under the Islamic Republic.
For 86 days, the Islamic Republic has cut the people of Iran off from the free world, continuing its crimes under the cover of silence.
Do not stay silent in the face of the longest internet shutdown in history.
Be the voice of the people of Iran.
https://t.co/BCAZXwTPgV