24-32 yaş arası garip bir yaş grubu. Bazı arkadaşlar araba kullanamıyor, bazıları hâlâ bekar, bazıları sevgili, bazıları evleniyor, bazılarının çocukları var ve bazıları da hâlâ anne babalarından saat 22:00'den sonra dışarıda kalıp kalamayacaklarını sormak zorunda kalıyor. Sen ?
Onceden neden kimseyi ozlemedigime anlam veremiyordum. Gorusmedigim birini ozlemiyorum. Meger nesne surekliligi olmayan bi disleksi olmammis sebebi. Upss
27 yaşındayım hem gözüme hem gönlüme hem hayata bakış açıma hem aile yapıma hem de dini hassasiyetlerime ve yaşam tarzıma aynı anda hitap edecek o kişiyi bulacağıma olan inancımı kaybettim 😄
konfor alanindan o kadar cikmiyorum ki sacimi ayirdigim cizgiden giydigim kiyafetlere kullandigim yola kadar her seyim ayni ve farkli olan her sey beni o kadar ENDISELENDIRIYO ki bunla yasamaya alismistim da terapist arkadasim otizm spektrumunda olabilirsin dedi baktircam bi ara
Ben buraya ait değilim hissi çok korkunç. Bir ortamda oturuyorsun, herkes bir şeylerden konuşuyor, sohbet ediyor. Aniden içinde bir his oluşuyor “ben buraya ait değilim”
gerçekten bu sadece bende mi oluyor bilmiyorum ama bazen ortada hiçbir sebep yokken içime kapanıyorum, durduk yere mutsuzlaşıyorum. her şey sönük, anlamsız geliyor. sanki hayat durmuş, etrafımda güzel hiçbir şey kalmamış gibi… ve bir daha da olmayacakmış gibi hissediyorum.