حماس و حزب الله لبنان هم استاد جعل خبر و فیلمسازی و خودزنی بودند. انسانهای بیگناه بچه، زن و مرد را سپر انسانی می کردند و اگر لازم بود خودشان می زدند; با بااصطلاح خبرنگار و فیلمبردار و کارگردان اماده برسر صحنه!
نمونه های داخلی خودمان هم کم نیست، از سینما رکس ابادان و مسجد کرمان تا انواع بمب گذاری در مراکز مذهبی.
همین اخری روح الله عجمی را ببینید اقای شکوری راد چطور تعریف می کند.
https://t.co/a6o1gxp9e7
پس از آزادی ایران، تمامی رویدادها و اقدامات، از آغاز اشغال ایران توسط بیگانگان تا روز آزادی کشور، بهصورت جامع، مستقل و شفاف مورد تحقیق، بررسی و تفحص قرار خواهد گرفت. هیچ موضوعی از قلم نخواهد افتاد و هیچ پرسشی بیپاسخ نخواهد ماند.
بنابراین، نگران نباشید؛ حقیقت آشکار خواهد شد و همه چیز در چارچوب قانون و عدالت مورد رسیدگی قرار خواهد گرفت.
تا زمانی که آمران و عاملان قتلعام فرزندان ایران در برابر عدالت قرار نگیرند، اشغالگران از سرزمین ایران کنار نروند، و حق تعیین سرنوشت به صاحبان اصلی این سرزمین، یعنی مردم ایران، بازگردانده نشود، سخن گفتن از آزادی، عدالت و حاکمیت قانون بیمعناست. آیندهای آزاد تنها زمانی رقم خواهد خورد که قانون، برخاسته از اراده مردم و مبتنی بر اصول حقوق بشر و حقوق شهروندی، بر کشور حاکم شود.
پس هشدار و اخطار و نصیحت و این دست چرندیات راه فراری برای جنایتکاران و اشغالگران نخواهد بود. حدس من این است که خودشان هم فهمیدند; وقتی زدند به سیم اخر در ۱۸ و ۱۹ دی با توهم چند صباحی بیشتر ماندن!
ادامه اعدام جوانان ایران با پوشش «احکام قضایی»، نه نشانه اقتدار، بلکه نشانه هراس است. آنان با این اقدامات، ناخواسته ثابت میکنند که روز پاسخگویی، محاکمه و حسابکشی از آمران و عاملان این جنایات، هر روز نزدیکتر میشود؛ روزی که اکنون از نوک دماغشان نیز به آنان نزدیکتر است!
اولا، توی جنایتکار بی سواد از منشور ملل متحد حرف نزن; وقتی بهمراه دیگر اشغالگران کشور من، کانگسترهای تروریست خاورمیانه شده اید که به تمامی کشورهای همسایه کشور من حمله نظامی کرده صدها میلیارد دلار خسارت جانی و مالی زده اید.
دوما، ایران٫ کشور من و مردم ایران، ایران است; تو غلط می کنی ان را "امت اسلامی" خطاب می کنی.
سوما، حالا!
ج.ا. دو معترض دیگر دی ماه را اعدام کرد.
امیرحسین صفری و ابوالفضل سپاهی، حالا بخشی تازه از فهرست چنددههزار نفری جاویدنامان دی ماه هستند.
اعدام این دو تن، اینبار با وقاحتی کمنظیر، در خیابانهای اصفهان انجام شد.
در میان خیل فریادهای «بیشرف، بیشرف» مردم اصفهان، این دو تن را به دار آویختند.
هیچ نسخهای از این حکومت، توحش را رها نمیکند.
حالا بروید سراغ آنهایی که میخواستند تفالههای این حکومت را نوسازی کنند. بگویید چند کلمهای در باب این توحش بنویسند.
خواهید دید که چرا میگوییم باید تمام اضلاع این حکومت و بوقهای رسانهایشان، از جغرافیای سیاسی ایران محو شوند.