خامنهای هرچه بود ترسو نبود.
مثلا دهها محافظ داشت، هیچ وقت هیچ کجا هیچیک از مردم عادی نمیتوانست از صدمتریش رد شود.
مثلا صدها کیلومتر تونل زیرزمینی ساخته بود که اگر حملهای شد خودش و خانوادهش در امان باشند اما برای مردم بیپناه حتی یک پناهگاه ساده در عمق پنج متری هم نساخت.
مثلا خودش و خاندانش واکسن خارجی میزدند ولی برای مردم ممنوعش میکرد.
مثلا از تکتک روسای جمهور و یاران قدیمی خودش هم میترسید و یک به یک یا حذف و خانهنشینشان میکرد یا جانشان را میگرفت.
مثلا به موقع جنگ به اعماق زمین میرفت و وقتی مجبور میشد روی زمین بیاید اینطور نگران حملهی پهپادی میشد:
خامنهای یکی از ترسوترین حاکمان تاریخ ایران بود. او یک رهبر و فقیه شیعه بود که از شهادت میترسید! از مرگ وحشت داشت و همهی تمهیدات لازم را برای جلوگیری از رفتن به بهشت اندیشیده بود اما در نهایت اسیر بلاهت و هوش کم خود و اطرافیانش شد.
یکی از بزدلترین رهبران سیاسی تاریخ که نفرین ابدی یک ملت را تا ابد پشت سر خواهد داشت.
خامنهای هرچه بود، بسیار بسیار ترسو بود. یادش به ننگ.
President Trump, thank you for your strong leadership and support of my compatriots. This warning you have issued to the criminal leaders of the Islamic Republic gives my people greater strength and hope—hope that, at last, a President of the United States is standing firmly by their side. As they risk their lives to end this regime’s 46 year reign of chaos and terror, they send me with a responsibility and a message: to seek the relationship Iran once had with America that brought peace and prosperity to the Middle East. I have the plan for stable transition for Iran and the support of my people to get it done. With your leadership of the free world, we can leave a legacy of lasting peace.