Freya🪸

Freya Nérée | เลดี้ตระกูลเคานต์ | ปี 3 | หลักสูตรสุภาพสตรีชั้นสูง | 167 | Nice-Provence | สมาคมขับร้องประสานเสียง #LEF_commu

[Freya🪸 @freya_LEF]

📌 #LEF_Commu

เฟรย่า นีรี่
y.3 | 167 cm | lady
daughter of count | Nice-Provence
สมาคมขับร้องประสานเสียง
—————

“ … ”

—————
..บรรยาย | “..”พูด | (..)ผปค.

Doc : https://t.co/bNsmeWWenO
(co,role,etc. > DM 24/7✨)

[AnnaAnAn @Aekkarin_PKU]

[Story|สปอยภาพ]
เนื้อหาฃาพจากรูทอนาคตของเอโลอิส เลโอนิส ประมาณ 2 ปีหลังจากจบการศึกษาค่ะ

https://t.co/lFS2qYLsv7

[Camille•Astier🍇 @CamilleA_LEF]

[โรลเปิด]
🕦11:30 | 🪻สวนรวม

ช่วงว่างจากการเรียน คามิลล์​เลือกหยิบหนังสือขายดีที่ได้จากการออกไปเที่ยวนอกโรงเรียน​มานั่งอ่าน

หนังสือเล่มนี้เป็นการจับจ่ายโดยไม่รู้กระทั่งว่าเนื้อหาของหนังสือเล่มนั้นเป็นเช่นไร เพียงหยิบมันมา ราวกับการเลือกคู่เต้นรำแปลกหน้าจากในงานรื่นเริง
+

[Freya🪸 @freya_LEF]

@CamilleA_LEF 10th autumn

ความปกติแตกต่างกันไปตามช่วงเวลา
เพราะงั้นจึงต้องคอยสังเกตสังคมอยู่เสมอ

- corail -

[Freya🪸 @freya_LEF]

@LEF_Cedric 10th autumn

ป่าชื้นๆ?
- corail -

[อีฟเป็นสาวชาวบ้าน (ผ่านยืนยัน) @Evalia_SVCS]

#LEFboard
[8th Autumn]

ม้าสีขาวได้มาเยือนหมู่เราแล้ว
ม้าสีแดงได้มาเยือนหมู่เราแล้ว
ม้าสีดำได้มาเยือนหมู่เราแล้ว

-นิรนาม-

[Freya🪸 @freya_LEF]

8th autumn | หน้ากระดานประกาศ

“ช่างเป็นคำถามที่น่าสนใจ”
ตนยืนครุ่นคิดอยู่นานสองนานก็ไม่กระจ่างเสียที

[อีฟเป็นสาวชาวบ้าน (ผ่านยืนยัน) @Evalia_SVCS]

#LEFboard
[8th Autumn]

ม้าสีขาวได้มาเยือนหมู่เราแล้ว
ม้าสีแดงได้มาเยือนหมู่เราแล้ว
ม้าสีดำได้มาเยือนหมู่เราแล้ว

-นิรนาม-

[Freya🪸 @freya_LEF]

@LMartel_LEF กาแฟในแก้วกระเบื้องลวดลายงามถูกวางลงตรงหน้า
“ขอบคุณค่ะ” ตนพินิจดูเครื่องดื่มก่อนยกดื่มโดยไม่แต่งเติมอะไร

รสชาติขมอมเปรี้ยวพร้อมกลิ่นหอมกรุ่นเป็นที่น่าพอใจ
“รสชาติดีเลยค่ะ”

แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นกลับไม่มีอีกฝ่ายนั่งร่วมโต๊ะ
“ดื่มคนเดียวออกจะเงียบเหงา คุณมาร์เตลสนใจรับสักแก้วมั้ยคะ”

[Camille•Astier🍇 @CamilleA_LEF]

เธอยืนอ่านคำถามคล้ายคลึง​สิ่งที่เธอพึ่งถามไปเมื่อวาน รวมถึงการ​ตอบกลับจำนวนมาก

แม้จะเป็นเนื้อความที่ใกล้เคียง​กัน หากมาจากผู้เขียน​คนละคนแล้ว กระทั่งลักษณะ​คำตอบของผู้คนก็ยังผิดแผกจากกันไปอักโข​

พิเคราะห์​จากสิ่งที่เกิดขึ้น
แนวทางดำเนินไปใต้นาม Façade ของเธอก็นับว่าเหมาะควรแล้ว

[AnnaAnAn @Aekkarin_PKU]

📜STORY
กลางฤดูร้อนปีที่ 9 ของเอลัวอิส

แล้วตอนนี้ฉันเหมือนสิ่งใดกัน

นกในกรงหลังใหญ่

หรือเสือเลี้ยงของมนุษย์

[TW:18+,ทรอม่า,การใช้ความรุนแรงต่อเด็ก,การกระทบกระเทือนจิตใจ,การทำร้ายร่างกาย,Blood]

https://t.co/WGOadBls70

[Sienna (busy) @Sienna_LEF]

@LMartel_LEF ชั่วขณะนั้นสายตาพลันเปลี่ยนเป็นอ่อนหวาน ขยับเคลื่อนใบหน้าเข้าใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมดอกคามีเลียเจือจาง

ป้องปากประซิบแผ่วเบา

“หากหลงใหลกันมากมายเพียงนั้น มาที่ห้องของฉันสิคะ”

“พิสูจน์ ‘ความรัก’ ของคุณให้ฉันเห็นกับตาว่าจริงแท้แค่ไหน”
+

[𝓙𝓮𝓪𝓷 @chevalier_lef]

(เหตุการณ์ก่อนหน้า— คือเรื่องมันเป็นอย่างนี้ค่ะ /กระแอม)

[𝓔𝓶𝓲𝓵𝔂 🕊 (ถอน) @Emily_PIL]

#LEF01

มิราเบลล่าเป็นหนึ่งในสาวใช้ที่ยืนรอเพื่อทำหน้าที่อย่างจริงจัง

จนกระทั่งกลีบสีสันดึงความสนใจจากดวงตาสีเทาคู่นี้ไป

เธอพินิจมองอย่างหลงใหล ก่อนจะลดเปลือกตาลงเบา ๆ

' งดงามจังนะ '

หากผู้จัดงานคาดหวังรอยยิ้มของผู้คนล่ะก็—

บอกได้เลยว่าหนึ่งในนั้น

มีรอยยิ้มของเธออย่างแน่นอน

[AnnaAnAn @Aekkarin_PKU]

[โรลปิดโกงเวลา |
หน้าห้องสมาคมศิลปะและการแสดง]

🎀

หลังม่านการแสดงสิ้นสุดลง เอโลอิสก้าวลงจากเวทีลงมาเพื่อพบปะทักทายและกล่าวขอบคุณผู้ชมอย่างใกล้ชิด

ท่ามกลางผู้คนมากมาย เนตรอเมทิสพลันสบประสานกับแววตาอันแสนคุ้นเคยคู่หนึ่งตรงหน้า

"เลดี้อัลแตร์"

เธอเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับค้อมหัวทักทาย

[Darchelle (ตอบช้ามาก) @Darchelle_LEF]

[Storyー01] เขตป่า 20.30

มันควรจะเป็นวันปกติธรรมดาๆ ที่เธอสามารถทิ้งตัวลงนอนบนเตียงตั้งแต่ช่วงหัวค่ำได้โดยไม่ต้องกังวลอะไร ทว่าวันนี้ทั้งวันกลับเต็มไปด้วยความตึงเครียด

เมื่อเช้านี้เธอได้รับจดหมายมาฉบับหนึ่ง ครั่งสีแดงเด่นหราประทับตราโรซัลบาแสนสูงศักดิ์

(+)

[𝐀𝐝𝐫𝐢𝐞𝐧 @AdrienDV_LEF]

[🔓] Adrien's Past
⚠️CW. Blood⚠️

..
.
.
.

มันเป็นช่วงดึกของต้นฤดูใบไม้ร่วง เหมือนเช่นตอนนี้
และอากาศในคฤหาสน์เดอวาลัวส์ก็เต็มไปด้วยความเงียบที่ไม่น่าไว้วางใจ, เอเดรียนวัย7ขวบยังคงสวมชุดนอน เขากระสับกระส่ายและนอนไม่หลับ ความอยากรู้อยากเห็นของเขาทำให้ต้องเดินผ่านห้องโถงที่มืดมิดเพื่อสำรวจคฤหาสน์อันกว้างใหญ่เหมือนที่เด็กน้อยมักทำเมื่อโลกรอบตัวเขาตกอยู่ในความเงียบสงบ

เดลฟีนคงจะหลับไปแล้วในห้องนอนของพ่อกับแม่
เพียงแต่เด็กน้อยคนนี้ยังคงตาสว่าง

เมื่อได้ยินเสียงแผ่วเบาที่สะท้อนผ่านทางเดินหินเย็นๆ เอเดรียนพบว่าตัวเองอยู่ใกล้ทางเข้าห้องใต้ดิน ซึ่งเป็นสถานที่ที่เขาถูกสั่งห้ามไม่ให้ย่างกรายไปโดยเด็ดขาด เสียงนั้น ดังขึ้น และแม้ว่าเขาจะรู้ว่าเขาควรหันหลังกลับ แต่มีบางอย่างบังคับให้เขาย่อตัวลงที่ขั้นบันไดแคบๆ เท้าเล็กๆของเขาแทบไม่ส่งเสียงบนแผ่นไม้ที่สึกหรอ

ห้องใต้ดินสว่างสลัวด้วยตะเกียงน้ำมันถี่กะพริบทอดเงาทอดยาวไปทั่วผนัง หัวใจของเอเดรียนเต้นแรงในอกขณะที่เขาค่อยๆเข้าไปในความมืด เสียงตอนนี้ชัดเจนและรู้สึกถึงลางร้ายมากขึ้น เขาสามารถได้ยินน้ำเสียงที่ทุ้มลึกและหนักแน่นของปู่ของเขา

เคานต์อองรี เดอ วาลัวส์

กำลังพูดด้วยน้ำเสียงที่ดูรุนแรงกับร่วมกับผู้ชายหลายปริศนาคนที่เขาไม่รู้จัก

เอเดรียนเบียดตัวเข้าไปในเวิ้งเล็กๆหลังกองลังที่เต็มไปด้วยฝุ่น มองผ่านช่องว่างแคบ ๆ เพื่อสังเกตภาพที่ปรากฏตรงหน้า

ปู่ของเขา
ซึ่งเป็นชายที่เขามองว่าเข้มงวดแต่ยุติธรรมมาโดยตลอด

บัดนี้, กลับกลายเป็นคนที่เขาไม่รู้จัก—

ใบหน้าของปู่บิดเบี้ยวด้วยความโกรธ ดวงตาของเขาเย็นชาและไร้แวว ชายคนอื่นๆดูหยาบกระด้างและเต็มไปด้วยรังสีแห่งความรุนแรง เต็มไปด้วยความแค้นที่ฝังลึกมานานหลายปี

..
.

บทสนทนาต่างๆลุกลามอย่างรวดเร็วและเสียงพลันก็ดังขึ้น ข้อกล่าวหามากมายลอยล่อง, เอเดรียนสูดลมหายใจเข้าคอขณะที่ความตึงเครียดในห้องเริ่มชัดเจน ทันใดนั้น ชายคนหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่อองรี โดยมีแสงโลหะเงินแวบวับอยู่ในมือของเขา เอเดรียนอยากจะกรีดร้องและวิ่งหนี แต่ความกลัวทำให้เขาได้แต่อยู่ตรงนั้น

แต่ด้วยการเคลื่อนไหวในชั่วพริบตา อองรีดึงดาบที่ซ่อนอยู่ออกมาจากเสื้อคลุมของเขาและโจมตีชายคนนั้นล้มลงด้วยความแม่นยำอันน่าสะพรึงกลัว ห้องตกอยู่ในความเงียบอันน่าขนลุก มีเพียงลมหายใจที่ขาดตอนของชายคนอื่นๆ และหยดเลือดที่ไหลนองบนพื้นหินอย่างน่าสะอิดสะเอียน

มือเล็กๆของเอเดรียนยกขึ้นปิดปาก กลั้นสะอื้นขณะที่เขาจ้องมองไปยังความสยดสยอง ณ ยังร่างไร้วิญญาณที่อยู่บนพื้น โลกทั้งใบดูเหมือนจะหยุดหมุนรอบตัวเขา ห้องใต้ดินที่เคยคุ้นเคยปัจจุบันกลายเป็นสถานที่แห่งฝันร้าย เขาอยากจะหลับตาเพื่อตื่นขึ้นมาบนเตียงอันอบอุ่นบนคฤหาสน์ แต่ในตอนนี้กลับไม่อาจละสายตาออกไปได้

ปู่ของเขาเช็ดเลือดจากดาบของเขาอย่างไม่สะทกสะท้าน และสั่งคนที่เหลือให้กำจัดหลักฐาน จิตใจที่อ่อนเยาว์ของเอเดรียนพยายามทำความเข้าใจกับสิ่งที่เขาเพิ่งพบเห็น—ความรุนแรง การทรยศ ความตาย—สิ่งต่าง ๆ ที่เขาเคยได้ยินจากเรื่องราวข่าวกระซิบในวงสังคม ตอนนี้กลายเป็นเรื่องจริงอย่างโหดร้ายที่ประจักษ์ต่อสายตาตาผู้บริสุทธิ์

ขณะที่คนเหล่านั้นเริ่มออกไปจากห้อง เอเดรียนบังคับตัวเองให้ถอยออกไปอย่างเงียบๆ แขนขาของเขาหนักอึ้งด้วยความหวาดกลัว เด็กน้อยพยายามกลับขึ้นบันไดด้านหลังห้องและในที่สุดเขาก็กลับเข้าไปในห้องได้อย่างปลอดภัย

แต่ในคืนนั้นบุตรชายไม่ยอมหลับใหล
ภาพดวงตาที่ไร้ชีวิตของชายผู้นั้น
เสียงของปู่ของเขาที่ปราศจากความสำนึกผิด
กำลังจะหลอกหลอนเอเดรียนในคืนนั้นและเป็นเวลาหลายปีต่อจากนี้

ภาพแห่งความฝัน
ถูกแต่งแต้มด้วยโลหิตจากการวิงวอนครั้งเก่าก่อน—

สีแดง

สีแดง

สีแดง

..
.

‘…ตื่นเถอะ’

ฝูงวิหกแห่งราตรีที่จิกกินหมู่ดาว
กระพริบพราวดุจวิญญาณฉันในอเวจี

————————————————

นับจากนั้นเป็นต้นมา มุมมองต่อโลกของเอเดรียนและครอบครัวของเขาเองก็เปลี่ยนไปตลอดกาล ความไร้เดียงสาในวัยเด็กที่เคยเติมเต็มวันเวลาของเขาได้พังทลายลง ถูกแทนที่ด้วยความกลัวที่ฝังลึกและความรู้สึกหวาดกลัวที่คงอยู่ซึ่งจะติดตามเขาไปสู่วัยผู้ใหญ่

นับจากวันนั้น

[อีฟเป็นสาวชาวบ้าน (ผ่านยืนยัน) @Evalia_SVCS]

(ผปค.ย่องมาแปะเอวาเลียแก้มแอปเปิ้ลกับมาร์เชอเนสเดอวาลองส์ค่ะ 😖😖😖)

[Ophelia @Ophelia_LEF]

โรลเปิด | ห้องสมุดฝั่งหญิง | 8th autumn 11:00

หลังเรียนวิชาเสรีเสร็จไม่อยากเดินกลับไปพักผ่อนที่หอเพราะมีเรียนในช่วงคาบบ่ายต่อ จึงเลือกเข้ามาหาหนังสืออ่านฆ่าเวลาสันปกหนังสือเรียงรายหลากสี แยกหมวดตัวอักษรวันนี้พึ่งเรียนเสรีภาษาเยอรมันมา คงดีหากหาสักเล่มที่คำไม่ยากเพื่อทบทวน

[Édienne🐈‍⬛ @Edienne_LEF]

(แวะมาลงเก็บสตอรี่ช่วงดึกดื่นครับ ลูกผมเป็นคนดี ไม่เคยรังแกใคร😞)

@chevalier_lef