Biz okulu değil dershaneyi asan çocuklardık..
Pastanede limonlu dondurma kalmayınca, 17 yaşında yarım saat yol giderdik..
Harçlıklarımızla kanat alıp mangal yakardık..
Dönüşte seçim arabasıyla giderdik eve..
Çünkü hepsi bizim mahallenin çocuğuydu..
Büyüdük çocuklarımız oldu..
Yağmur sesi, gökgürültüsü, kesilmiş elektrik, battaniye altı karanlık odada uyku hepsi tamam..
Tek eksik sobadan gelen çıtırtılar ve kardeşlerinle gülüşmelerin..
#antalya