Feramuz Kır

𐰯𐰼𐰢𐰆𐰔∶𐰴𐰀𐰀𐰣

[Feramuz Kır @frmzkr]

@dhainternet @ismailsaymaz Tedbir varken bu nasıl mümkün?

[Feramuz Kır @frmzkr]

@sporx Padişahlığını ilan etmeli.

[Feramuz Kır @frmzkr]

@AhmetAkgunduz Peki bu kesinse foncu Betül hanım neden gözaltında değil?

[Feramuz Kır @frmzkr]

@YeniUlak Feti Yıldız’ın mimiklerine dikkat

[Feramuz Kır @frmzkr]

@sporx Siktir olup gitmeli

[Feramuz Kır @frmzkr]

@selmanogut Yoğurt ile salatalığın karışımıda selman oluyor

[Feramuz Kır @frmzkr]

@cafer_dinler @selmanogut Önce oku ve anla biyografisine Türkçe öğretmeni yazan zevat

[Feramuz Kır @frmzkr]

@fatihtezcan @yavuzagiraliog Sana ve senin gibilerine ne anlatsak boş. Cümleyi paylaşmışın insanlar anlamıyor gibi. Anlamayan sizlersiniz.Ülkeyi getirdikleri hale ses çıkarmayanlar. Haklı bir serzenişte bi kelimeyi alıp bak bak islama saldırıyor diyorlar. Şerrinizden rabbime sığınırım

[Feramuz Kır @frmzkr]

@medyamuhtari Yavuz bey’in açıklamasında ki başörtüsü olayına takılacağına. Ülke soydular ses çıkar, anlama özürlü değilsiniz lakin. Kör sağır ve vicdansızsınız

[Feramuz Kır @frmzkr]

@eminpazarci Sevgili Emin İşportacı ekmeğin kesilmesin siz dini unuttunuz.
Kendi aleyhinize de olsa adaleti ayakta tutun.
Nisâ | 135

[Feramuz Kır @frmzkr]

Kendi aleyhinize de olsa adaleti ayakta tutun.
Nisâ | 135
#FatmaBetül

[Feramuz Kır @frmzkr]

@ferhatmurat Lan oğlum kıyas yapma! Ortada vatandaşı dolandırmak var. Neden kıyas yapıyorsun. Kim bu halkın bir kuruşuna göz diker boğazından geçirir Allah belasını versin. Sağcısı Solcusu farketmez.

[Feramuz Kır @frmzkr]

@bilgiselanaliz Sorun olayın doğrulu değil binlerce insanın milyarlarını dolandırmak değil. Evrak nasıl ele geçtiği vay amk nasıl bir döneme denk geldik

[Feramuz Kır @frmzkr]

@Mirayislam2 @zcakir27 Mağdur mu ? Ciddisin değil mi?

[Feramuz Kır @frmzkr]

@memetsimsek İstifa diye bir kurum varmı ülkemiz de?

[Feramuz Kır @frmzkr]

Rabbim affet bizleri, bu çocuğa çare olamadık

[Dürbün @durbunhaber]

Gazze’de açlıkla mücadele eden küçük kız:

“Sadece ekmek yemek istiyorum.”

[Mansur Yavaş @mansuryavas06]

Türkiye’nin yıllardır taşıdığı sorunların demokratik yollarla çözülmesini; silahların tamamen sustuğu, insanların kimlikleri ve düşünceleri nedeniyle ayrıştırılmadığı, herkesin kendisini eşit yurttaş hissettiği bir ülkeyi kim istemez ki?
Barışa kim karşı çıkabilir?
Kardeşliğe huzura özgürlüğe kim itiraz edebilir?

Ancak gerçek barış yalnızca bir kanun çıkarmakla kurulmaz. Barışın temeli adalettir, hukuktur, güvendir ve toplumsal mutabakattır.

Bugün Türkiye’nin en büyük meselesi, vatandaşın devlete ve adalete duyduğu güvenin ağır biçimde zedelenmiş olmasıdır.

CHP’li belediyelere ve başkanlarına yönelik operasyonların gerçekleştirildiği; henüz yargılama süreçleri dahi tamamlanmadan seçilmiş belediye başkanlarının suçlu muamelesine maruz bırakıldığı bir dönemdeyiz.

Üstelik bununla da yetinilmiyor; belediye başkanları görev yaptıkları ve ailelerinin yaşadığı şehirlerden yüzlerce kilometre uzağa, ağır tecrit koşullarıyla anılan kuyu tipi cezaevlerine gönderiliyor. Adeta zulmeder gibi bir muameleye maruz bırakılmaları ise ayrıca sorgulanması gereken bir durumdur.

AYM kararlarının tartışıldığı, AİHM kararlarının uygulanmadığı, seçilmişlerin iradesinin yargı kararları ve kayyum uygulamalarıyla ortadan kaldırıldığı, insanların söyledikleri bir söz nedeniyle soruşturulma endişesi taşıdığı bir ortamda demokratikleşmeyi yalnızca belirli bir mesele üzerinden konuşamayız.

Böyle bir ortamda demokratikleşmeden söz ediyorsak önce şu temel gerçeği kabul etmek zorundayız:
Demokrasi herkes içindir ya da demokrasi değildir.
Hukuk herkes içindir ya da hukuk değildir.
Özgürlük herkes içindir ya da özgürlük değildir.

Bir taraftan demokratikleşmeden söz ederken diğer taraftan siyasi rakipleri yargı yoluyla tasfiye etmeye çalışmak, toplumun bir kesimine hukuk vaat ederken başka bir kesimini hukuksuzluğa mahkûm etmek gerçek bir huzur getirmez.

Kaldı ki TBMM’ye sunulan Çerçeve Yasa konusunda hukukçular tarafından son derece ciddi hukuki ve anayasal itirazlar dile getirilmektedir.

Hukukçuların Anayasa ve evrensel hukuk ilkeleri açısından ciddi sakıncalar gördüğü bir düzenlemenin, yeterince tartışılmadan ve toplumun bütün kesimlerinin kaygıları giderilmeden yasalaştırılması yeni sorunlar doğurur. Millet bilmeden, toplum tartışmadan, farklı kesimlerin kaygıları giderilmeden yapılan siyasi mutabakatlar, toplumsal mutabakatın yerine geçmez.

Benim demokrasi anlayışımda millet, sonucu kendisine açıklanan bir sürecin seyircisi değildir.
Millet bu ülkenin sahibidir.

Bu nedenle yapılması gereken bellidir:
Anayasa ve mahkeme kararlarını eksiksiz uygulamak, yargının bağımsızlığına ilişkin toplumdaki şüpheleri ortadan kaldırmak.
Seçilmişlerin iradesini güvence altına almak ve düşüncesini açıklayan hiç kimsenin korkmadığı bir ülke olmak. Tüm bunlar sağlandıktan sonra da milletin önüne hiçbir soru işaretine mahal vermeden çıkmak en doğru seçenek olacaktır.

Türkiye’nin Kürt meselesi dâhil hiçbir meselesi çözümsüz değildir.

Ancak Kürt meselesinin çözümünü bir dönem daha iktidarda kalmanın, bir seçim daha kazanmanın hesabına endekslerseniz; yıllarca cezaevinde tuttuğunuz siyasetçileri ve milletvekillerini seçim hesaplarının bir parçası hâline getirdiğiniz izlenimini güçlendirecek adımlar atarsanız, toplumun sürecin samimiyetini ve gerçek niyetini sorgulamasının önüne geçemezsiniz.

Türkiye’nin ihtiyacı kapalı kapılar ardındaki mutabakatlar değil, milletin önünde kurulmuş büyük bir toplumsal mutabakattır.

Ve milletin bu konuda vereceği yetki doğrultusunda da gerekli demokratik düzenlemeler, açık ve şeffaf bir biçimde, millet iradesinin tecelligâhı olan TBMM çatısı altında hayata geçirilmelidir.

Son cümle olarak şunu söylemek isterim:
Unutmamak üzere isimlerini köprülerimize, alt ve üst geçitlerimize kazıdığımız şehitlerimizin aziz hatıralarına haksızlık edildiği duygusuyla vicdanlarımızın sızlamasına izin vermemek, bu ülkenin vatandaşları olarak hepimizin en önemli sorumluluklarından biridir.

[Feramuz Kır @frmzkr]

Devler de diz üstü çökecek bir gün, Putlar da göz yaşı dökecek bir gün.
Kurtuluş yok, amma geç, amma erken;
Eden ettigini çekecek bir gün.
Abdurrahim Karakoç

[Yavuz Ağıralioğlu @yavuzagiraliog]

“Bu ne perhiz, bu ne lahana turşusu!”

İktidarın söylediğiyle yaptığı arasındaki mesafe artık ekonomi politikasıyla izah edilemeyecek kadar açılmıştır.

Diyorsunuz ki:

“2027’de enflasyonu %15’e indireceğiz, 2028’de tek haneyi göreceğiz.”

Peki Hazine ne yapıyor?

Son dört ayda ortalama 22 ay vadeli borçlanmaya yıllık %41,4 faiz ödüyor. Daha geçen hafta, yaklaşık 20 ay vadeli borçlanmayı %42 faizle yapıyor.

Şimdi milletimizin huzurunda soruyoruz:

Madem iki yıl sonra enflasyon %15 olacak; devlet, iki yıl vadeli borcuna bugün neden %42 faiz ödüyor?

Millet sizin hedeflerinize inansın istiyorsunuz da, piyasa neden inanmıyor?

Daha mühimi; Hazine neden inanmıyor?

İşçiye, memura, emekliye gelince önlerine enflasyon hedefini koyuyor, “Fedakârlık edeceksiniz.” diyorsunuz.

Ama borçlanmaya gelince kesenin ağzını açıyor, hedeflediğiniz enflasyonun neredeyse üç katı faize razı oluyorsunuz.

Millete %15’lik hesabı anlatıp, paraya %42’lik hesabı ödeyemezsiniz!

Bu ne perhiz, bu ne lahana turşusu!

Merhum Erbakan Hoca'nın sözüyle söyleyelim:

“Sizi gidi faizciler sizi!”

Üstelik bu faizi hükûmet kendi cebinden ödemiyor.

Bu faturayı vergisini veren vatandaş ödüyor.
Üreten sanayici, toprağını eken çiftçi, kepengini açan esnaf ödüyor.
İşçi ödüyor, memur ödüyor, emekli ödüyor.

Ekonomi güvenle yönetilir. Güven de sözle değil, tutarlılıkla kurulur.

Bugün hükûmet ne söylerse söylesin, rakamların söylediği başka bir şey vardır:

Hükûmetin ilan ettiği enflasyon hedefine, millet bir yana, kendi Hazinesi bile inanmıyor!

[Feramuz Kır @frmzkr]

Yusuf kuyudan çıkmak üzere.