labubulababa

@Fsharpmajor1

Joined March 2023

11 Following

4 Followers

368 Posts

Fsharpmajor1 retweeted

ขอบคุณที่แจ้งให้ทราบถึงแม้ว่าผมจะไม่ได้ถาม

@lemonrider_

2 days ago

ใช้ stanley ค้นพบความทุกข์มาก ดูดน้ำหมดไว เพราะน้ำแข็งไม่ละลายเลย พบว่าจริง ๆ มึงละลายหน่อยก็ดี ตัดหวานตัดขมหน่อย 5555

378K

Fsharpmajor1 retweeted

บมฮʕ·ᴥ·ʔ📱✨

@BrightMinho

2 days ago

ใช้ Mac มา 50 ปี ไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน 😭

142

10K

Fsharpmajor1 retweeted

P'HOME

@homelander168

2 days ago

เมื่อเดือนก่อน ผมเขียนป้ายติดไว้ในห้องซักผ้าของหอว่า “ใครเอาเสื้อผ้าผมออกจากเครื่อง รบกวนบอกกันก่อนนะครับ” เช้าวันต่อมา มีคนเขียนต่อใต้ข้อความผมว่า “แล้วเอ็งจะตั้งเวลาซักไว้ทำไม ถ้าไม่ลงมาเอา” ผมยืนอ่านอยู่พักหนึ่ง ก่อนจ��หยิบปากกามาเขียนตอบ “ผมตั้งแล้วครับ แต่บางวันก็หลับ” วันถัดมาเขียนตอบกลับมาอีก “งั้นตั้งสองรอบ” ผมเริ่มสงสัยแล้วครับว่าคนที่ทะเลาะกับผมผ่านกระดาษนี่เป็นใคร เรื่องมันเริ่มจากผมย้ายมาทำงานต่างจังหวัด แล้วเช่าห้องอยู่หอพักเก่า ๆ แห่งหนึ่ง ค่าเช่าไม่แพง ห้อง��ว้างพอสมควร เจ้าของหอก็ใจดี เสียอย่างเดียวคือเครื่องซักผ้าหยอดเหรียญอยู่ชั้นล่าง ต้องเดินลงไปซักเอง ผมเลิกงานกลับมาค่อนข้างดึกครับ บางวันสองทุ่ม บางวันสามทุ่ม กว่าจะกินข้าว อาบน้ำ ทำอะไรเสร็จ ก็เกือบห้าทุ่ม ผมเลยชอบลงไปซักผ้าตอนดึก ห้องซักผ้าอยู่หลังตึก มีเครื่องสี่เครื่อง เก้าอี้พลาสติกสองตัว แล้วก็โต๊ะเก่า ๆ เอาไว้วางตะกร้า ปัญหาคือผมเป็นคนซักผ้าไม่ค่อยเรียบร้อย เสื้อ กางเกง ถุงเท้า ผ้าขนหนู อะไรอยู่ในตะกร้าก็ใส่รวมกันหมด แม่เคยบอกให้แยกสี ผมก็บอกแม่ว่าเสื้อผมสีดำเกือบหมด ไม่ต้องแยกหรอก แม่ตอบว่า “เออ วันไหนเสื้อขาวกลายเป็นเทาก็อย่ามาโทรหาแม่” ซึ่งมันก็เคยเกิดขึ้นจริงครับ แต่ผมไม่อยากพูดถึง มีอยู่คืนหนึ่งผมซักผ้าแล้วขึ้นห้องไปนอนเล��นโทรศัพท์ ตั้งนาฬิกาปลุกไว้เรียบร้อย พอมันดัง ผมก็กดปิด แล้วหลับต่อ ตื่นมาอีกทีเกือบตีหนึ่ง ผมรีบลงไปดู ปรากฏว่าเสื้อผ้าถูกเอาออกจากเครื่องแล้ว วางอยู่ในตะกร้าของผมอย่างเรียบร้อย ที่แปลกคือมีคนพับผ้าขนหนูให้ด้วย ผมก็คิดว่าคงมีคนจะใช้เครื่องต่อ เลยช่วยเอาผ้าออกให้ แต่วันต่อมาเกิดอีกครับ คราวนี้ไม่ใช่แค่พับผ้า มีคนจับคู่ถุงเท้าให้ด้วย แล้วว��งกระดาษแผ่นหนึ่งไว้บนตะกร้า “เสื้อเชิ้ตอย่าทิ้งไว้นาน เดี๋ยวยับ” ผมอ่านแล้วขำ คนที่นี่ใจดีเกินไปหรือเปล่าวะ ผมเลยเอากระดาษเขียนขอบคุณไปแปะไว้ วันรุ่งขึ้นมีข้อความตอบกลับมา “ขอบคุณไม่ต้อง ลงมาเอาผ้าให้ตรงเวลาก็พอ” จากนั้นเราก็เริ่มเถียงกันผ่านกระดาษครับ ผมเขียนว่าเครื่องซักผ้าชอบหยุดกลางคัน เขาตอบว่าอย่ายัดผ้าแน่น ผมเขียนว่าบางทีเสื้อเหมือนซักไม่สะอาด เขาตอบว่าใส่น้ำยาซักผ้าเยอะเกินไป ผมเริ่มรู้สึกเหมือนมีแม่อีกคนอยู่ที่หอ ��ืนหนึ่งผมตั้งใจจะลงไปให้ตรงเวลา เพราะอยากรู้ว่าใครเป็นคนเขียนโน้ต พอเครื่องเหลืออีกห้านาที ผมก็ลงมานั่งรอ มีป้าคนหนึ่งกำลังกวาดพื้นอยู่ครับ อายุประมาณหกสิบกว่า ๆ ใส่เสื้อลายดอก กางเกงขายาว ผมสั้น ๆ แกเห็นผมนั่งรอเครื่องก็ถามว่า “ของเอ็งเหรอ เครื่องสาม” ผมบอกใช่ครับ แกถาม “วันนี้ไม่ขึ้นไปหลับแล้วเหรอ” ผมหันขวับเลย “อ้าว ป้าเป็นคนเขียนกระดาษเห��อครับ” แกตอบ “เออ” ผมหัวเราะ “ผมนึกว่าใคร” แกบอก “เอ็งก็ซักผ้าเหมือนคนจะย้ายบ้านทุกคืน ใครจะไม่จำ” ผมบอกขอโทษครับป้า แกถามว่าซักรวมกันหมดอีกแล้วเหรอ ผมบอกครับ แกส่ายหน้า “โตขนาดนี้แล้ว ยังซักผ้าไม่เป็นอีก” ผมบอกเป็นครับป้า แค่ขี้เกียจแยก แกตอบ “ขี้เกียจก็ใส่เสื้อยับ ๆ ไปทำงาน” พูดจบแกก็เดินไปกวาดพื้นต่อ ผมนี่หลุดขำเลย หลังจากนั้นผมเริ่ม��จอแกบ่อยขึ้นครับ แกชื่อป้ามะลิ บางคืนแกกวาดพื้นอยู่ บางคืนก็นั่งพักบนเก้าอี้พลาสติก พอเห็นผมเดินถือถุงผ้าลงมา แกจะถามทุกครั้งว่า “วันนี้แยกหรือยัง” ผมบอกแยกแล้วครับ แกถาม “แยกอะไร” ผมตอบ “แยกถุงเท้าออกมาครับ” แกส่ายหน้า “เออ เก่งมาก แยกแค่นั้นก็ถือว่าเก่งแล้ว” น้ำเสียงเหมือนแม่ผมเปี๊ยบ บางคืนเราได้นั่งคุยกันระหว่างรอเครื่อง ผมถามว่าป้าทำงานที่นี่มานานหรือยัง แกบอกนานแล้ว ผมถามว่าทำไมต้องมาทำตอนดึก แกตอบ “กลางวันคนเยอะ วุ่นวาย” ผมบอกตอนดึกก็น่า��ลัวนะป้า แกหัวเราะ “เอ็งต่างหากที่น่ากลัว ซักผ้าทีเครื่องแทบพัง” ผมก็หัวเราะตาม จนอยู่มาวันหนึ่งฝนตกหนักครับ ตอนนั้นเกือบเที่ยงคืน ผมเอาเสื้อทำงานลงไปซัก เพราะเช้าวันรุ่งขึ้นต้องใส่ไปประชุม ผมใช้เครื่องสามเหมือนเดิม ซักไปได้ประมาณสิบนาที เครื่องหยุดเฉยเลย ผมกดใหม่ก็ไม่ทำงาน ลองเปิดฝาแล้วปิดใหม่ก็ไม่ไป ตอนนั้นฝนตกดังมาก ไฟหน้าห้องซักผ้าก็กระพริบเป็นพัก ๆ ผมเริ่มหงุดหงิด กำลังจะใช้เท้าเขี่ยเครื่องดู ก็มีเสียงป้ามะลิดังมาจากข้างหลัง “อย่าเตะ เดี๋ยวมันพังจ��ิง” ผมสะดุ้ง หันไปเห็นแกยืนอยู่ตรงประตู ถือไม้กวาดเหมือนทุกครั้ง ผมบอกเครื่องเสียครับป้า แกเดินมาดูแล้วบอก “ผ้ามันกองข้างเดียว เปิดฝาแล้วกระจายใหม่” ผมทำตาม เครื่องกลับมาทำงานจริง ๆ ครับ ผมยิ้มเลย “โห ป้าเก่งมาก” แกตอบ “มันเป็นแบบนี้มาหลายปีแล้ว” ผมถามว่าทำไมไม่ให้เจ้าของหอเปลี่ยนเครื่อง แกบอก “พูดจนเบื่อแล้ว” ก่อนเดินออกไปแกหันกลับมาบอก “วันนี้อย่าขึ้นไปหลับอีกนะ ฝนตกหนัก เดี๋ยวไฟดับ” ผมบอกครับป้า แล้วก็นั่งรออยู่ตรงนั้น แต่รอไปสักพักก็ง่วง สุดท้ายผมหลับบนเก้าอี้พลาสติกครับ ตื่นอีกทีเกือบตีหนึ่ง เครื่องหยุดแล้ว เสื้อผ้าผมอยู่ในตะกร้าเรียบร้อย เสื้อเชิ้ตสีฟ้าถูกแยกออกมาวางไว้ด้านบน มีกระดาษแผ่นหนึ่งแปะอยู่ “ตัวนี้ยังชื้น เอาไปตากหน้าพัดลมด้วย” ผมอ่านแล้วหัวเราะ ป้านี่ดู��ลดีกว่าแม่ผมอีก วันรุ่งขึ้นผมเลยซื้อขนมเปี๊ยะมาหนึ่งกล่อง ตั้งใจจะเอามาขอบคุณแก แต่คืนนั้นไม่เจอ คืนถัดมาก็ไม่เจอ ผมลงไปซักผ้าตอนเวลาเดิมอีกสองสามวัน ก็ยังไม่เห็น เลยเอาขนมไปฝากไว้ที่เคาน��เตอร์เจ้าของหอ เจ้าของหอชื่อพี่เดือน เป็นผู้หญิงอายุห้าสิบกว่า ๆ ผมบอก “พี่ครับ ฝากขนมให้ป้ามะลิหน่อยครับ” พี่เดือนเงยหน้าจากโทรศัพท์ “ป้าไหนนะ” “ป้ามะลิครับ คนดูแลห้องซักผ้าตอนกลางคืน” แกทำหน้างง “ที่นี่ไม่มีแม่บ้านตอนกลางคืนนะ” ผมบอกอ้าว ก็ผมเจอแกประจำ พี่เดือนถามว่าคนไหน ผมบอกป้าที่ผมสั้น ๆ ใส่เสื้อลายดอก ถือไม้กวาด พี่เดือนเงียบไปเลยครั�� แล้วถามว่า “น้องเจอแกเมื่อไหร่” ผมบอกก็หลายครั้งครับ ล่าสุดอาทิตย์ก่อน ตอนฝนตกหนัก แกยังช่วยดูเครื่องซักผ้าให้ผมอยู่เลย พี่เดือนนั่งนิ่งอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดรูปให้ผมดู เป็นรูปคนกลุ่มหนึ่งยืนอยู่หน้าหอ มีป้าคนหนึ่งอยู่ตรงกลาง ผมชี้ทันที “คนนี้แหละครับ” พี่เดือนมองหน้าผม แล้วพูดว่า “ป้ามะลิเสียไปปีครึ่งแล้วนะ” ตอนนั้นผมขนลุกทั้งตัวเลยครับ ผมถามว่าแน่ใจเหรอพี่ แกบอกแน่ใจสิ ป้าเป็นคนดูแลหอมาตั้งแต่สมัยพ่อแม่แกยังบริหารอยู่ ป้ามะลิชอบดูแลห้องซักผ้ามาก ใครเอาผ้าออกจากเครื่อง��้า ใครใส่น้ำยาซักผ้าเยอะ ก็โดนแกบ่นหมด ช่วงหลังป้าป่วย เลยกลับไปอยู่กับลูกต่างจังหวัด ก่อนจะเสียที่นั่น พี่เดือนบอกว่าหลังจากป้าเสีย ก็มีแม่บ้านคนใหม่มาทำเฉพาะกลางวัน ส่วนกลางคืนไม่มีใครเฝ้าห้องซักผ้าเลย ผมยืนเงียบ นึกถึงทุกครั้งที่เจอป้ามะลิ นึกถึงเสียงแกบ่น นึกถึงมือที่ถือไม้กวาด แล้วก็กระดาษโน้ต ผมรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดรูป เพราะคืนที่ฝนตกผมถ่ายรูปกระดาษส่งให้แม่ดูด้วย ผมยื่นให้พี่เดือน แกมองอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะพูดเบา ๆ ว่า “ลายมือป้าจริง ๆ ด้วย” ผมถามว่าแล้วผมควรทำยังไง พี่เดือนบอกไม่ต้องทำอะไรหรอก ป้ามะลิแกไม่ได้ทำร้ายใคร ถ้าไม่สบายใจก็ไปทำบุญให้แก ผมถามว่าแล้วพี่ไม่กลัวเหรอ พี่เดือนยิ้มแห้ง ๆ “กลัวสิ นี่พี่ก็เพิ่งรู้จากน้องเหมือนกัน” คืนนั้นผมกลับขึ้นห้องแบบไม่กล้าหันหลั��เลยครับ โทรหาแม่ทันที เล่าให้ฟังหมดตั้งแต่ต้นจนจบ แม่ฟังแล้วถามว่า “แล้วป้าเขาทำอะไรเอ็งไหม” ผมบอกไม่ได้ทำครับ แกช่วยพับผ้าให้ด้วยซ้ำ แม่ตอบ “งั้นก็ทำบุญให้เขา เขาคงเป็นห่วงหอ” ผมถามว่าถ้าแกยัง��ยู่ล่ะแม่ แม่บอก “ก็อย่าไปกวนเขาสิ” ผมบอกแม่ ผมไม่ได้กวน! แม่ถามกลับมา “แล้วเอ็งยังเอาผ้าขนหนูซักรวมกับเสื้อทำงานอยู่ไหม” ผมนิ่งเลย แม่พูดต่อ “เห็นไหม ขนาดผียังต้องมาบอก” ผมรีบวางสาย หลังจากนั้นผมไม่ลงไปซักผ้าตอนดึกอีกเลยครับ รอวันหยุดแล้วซักตอนกลางวันอย่างเดียว แถมเริ่มแยกผ้าด้วย เสื้อขาวก็แยก เสื้อสีก็แยก ผ้าขนหนูก็ซักต่างหาก ตั้งนาฬิก��ปลุกไว้สองรอบตามที่ป้ามะลิเคยบอก ผ่านไปเกือบสามอาทิตย์ ทุกอย่างก็ปกติดีครับ จนวันเสาร์ที่ผ่านมา ผมลงไปซักผ้าตอนบ่ายสาม มีคนใช้เครื่องเกือบเต็ม ผมเลยเอาผ้าลงเครื่องสี่ แล้วนั่งรออยู่ตรงเก้าอี้พลาสติก ระหว่างนั้นมีเด็กมหาลัยคนหนึ่งเดินเข้ามา ถือถุงผ้าใบใหญ่ น้องเปิดเครื่องสาม แล้วเริ่มโยนเสื้อผ้าลงไป ผมเหลือบไปเห็นว่าแกเอาผ้าขนหนูผืนใหญ่ยัดรวมกับกางเกงยีนส์และเสื้อเชิ้ต ผมกำลังจะเตือน แต่ก็คิดว่าช่างเขาเถอะ เราไม่ใช่แม่เขา น้องหยอดเหรียญแล้วเดินออกไป ประมาณสิบนาที เครื่องสามเริ่มสั่นครับ สั่นแรงจนถังพลาสติก��้าง ๆ ขยับ ผมนั่งมองอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะลุกไปดู นึกถึงที่ป้ามะลิเคยสอนไว้ ผมรอจนน้องเดินกลับมา แล้วเรียกให้ช่วยกันดู พอน้องเปิดฝา กระจายผ้าใหม่ เครื่องก็กลับมาทำงานตามปกติ น้องยกมือไหว้ผม “ขอบคุณครับพี่” ผมบอกไม่เป็นไร แล้วเผลอพูดต่อว่า “ทีหลังอย่ายัดผ้าแน่นนะ ผ้าขนหนูมันหนัก พอเปียกแล้วเครื่องจะสั่น” น้องถามว่าพี่ทำงานที่หอเหรอครับ ผมบอกเปล่�� พี่ก็เช่าห้องอยู่เหมือนกัน น้องหัวเราะ “อ๋อ ผมนึกว่าเป็นคนดูแลเครื่อง” ผมกำลังจะตอบว่าไม่ใช่ แต่ยังไม่ทันอ้าปาก ก็มีเสียงผู้หญิงแก่ ๆ ดังขึ้นจากด้านหลัง “เออ พูดเป็นแล้วนี่” ผมนิ่งไปเลยครับ เสียงนั้นผมจำได้แม่น ผมค่อย ๆ หันไปมอง ไม่มีใครยืนอยู่ตรงประตู มีแค่ไม้กวาดเก่า ๆ พิงผนังอยู่ด้ามหนึ่ง น้องมหาลัยเห็นผมยืนค้างก็ถามว่า “พี่เป็นอะไรหรือเ��ล่าครับ” ผมบอกไม่เป็นไร น้องถามต่อ “แล้วใครสอนพี่เรื่องเครื่องซักผ้าเหรอครับ เก่งจัง” ผมมองไม้กวาดที่พิงอยู่ตรงประตูอีกครั้ง ก่อนจะตอบว่า “ป้าแถวนี้แหละครับ” น้องถามว่า “แล้วป้าเขาอยู่ไหนครับ ผมอยากขอบคุณด้วย” ผมเงียบไปพักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า “ไม่รู้เหมือนกันครับ” ตอนนั้นเองผมได้ยินเสียงเดิมดังมาเบา ๆ อีกครั้ง “เอ็งก็อย่าไปยัดผ้าแน่นอีกล่ะ” ผมรีบตอบออกไปโดยไม่ทันคิด “ครับป้า!” น้องมหาลัยสะดุ้งเลยครับ หันซ้ายหันขวาแล้วถามว่า “พี่พูดกับใคร!” ผมมองหน้าน้อง น้องมองหน้าผม เรายืนเงียบกันอยู่สองสามวินาที ก่อนผมจะบอกว่า “ไม่มีอะไรครับ พี่นึกถึงแม่” น้องทำหน้างง ๆ แต่ก็พยักหน้าแล้วเดินกลับไปที่เครื่อง ส่วนผมรีบยกตะกร้าผ้าขึ��นห้องทันที พอกลับถึงห้อง โทรศัพท์ดังครับ แม่โทรมา แกถามว่าทำอะไรอยู่ ผมบอกเพิ่งซักผ้าเสร็จ แม่ถามว่าแยกผ้าหรือเปล่า ผมบอกแยกแล้วครับ แม่ถามว่าเอาผ้าออกจากเครื่องตรงเวลาไหม ผมบอกตรงครับ แม่เงียบไปนิดหนึ่ง ก่อนจะพูดว่า “โอ้โห เดี๋ยวนี้เอ็งเรียบร้อยนะ” ผมตอบว่า “ก็มีคนคอยดูอยู่แม่” แม่หัวเราะแล้วบอก “ดี แม่ฝากเขาดูต่อเลยแล้วกัน” ผมนี่ไม่กล��าบอกแม่เลยครับ ว่าแม่ไม่ต้องฝากก็ได้ เพราะดูเหมือนป้าแกยังไม่คิดจะเลิกดูอยู่แล้ว ถ้าคุณเจอป้ามะลิจริง ๆ จะย้ายหอหนี หรืออยู่ต่อเพราะอย่างน้อยก็มีคนช่วยดูแลผ้าครับ? 👻 เรื่องมันมีอยู่ว่า... เรื่องราวจากชีวิตประจำวันของใครบางคน ที่อะไร ๆ ก็ไม่ได้เป็นอย่างที่คิด ฝากกดติดตามกันไว้ แล้วมาเจอกับเรื่องเล่าใหม่ ๆ กันทุกวัน ประมาณหนึ่งทุ่มนะครับ

680

326

116

152K

Fsharpmajor1 retweeted

MEOWSTORM

@MeowStorm_

4 days ago

479

542K

65K

36K

Fsharpmajor1 retweeted

TD🐈‍⬛🖤

@PrincessRisa4

2 days ago

ใครใช้แอฟนี้อยู่ไหม บอกหน่อยมันดียังไง

683

959

578K

Fsharpmajor1 retweeted

✨เป๊าะแป๊ะ�� คนของเบค No.26

@Nuchnilobol

2 days ago

ถ้าเทียบขนาดตามสัดส่วนของตัวน้องแล้ว ถือว่าโซ่ที่ล่ามขาไว้มีขนาดใหญ่และหนักมาก ถ้าเกิดเหตุฉุกเฉินหรือมีอะไรขึ้นมา น้องจะหนีเอาตัวรอดได้อย่างไร 🥹

640

458

78K

Fsharpmajor1 retweeted

ภัสที่ไม่ใช่ พัด

@ghWQYHzrS5JbR4r

3 days ago

แห้งไว ไม่สะสมแบคทีเรียปัญหาฟองน้ำเหม็นอับ เหม็นเน่า จะหมดไป! เพราะตัวนี้เป็นตาข่าย แห้งไวเวอร์ทำจากวัสดุหมักแป้งข้าวโพด (PLA) เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม มีทั้งฝั่งนุ่ม ฝั่งตาข่าย และฝั่ง��ัแห้งไว ไม่สะสมแบคทีเรียปัญหาฟองน้ำเหม็นอับ เหม็นเน่า จะหมดไป! เพราะตัวนี้เป็นตาข่าย แห้งไวเวอร์ทำจากวัสดุหมักแป้งข้าวโพด (PLA) เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม มีทั้งฝั่งนุ่ม ฝั่งตาข่าย และฝั่ง��ัด

ghWQYHzrS5JbR4r's tweet photo. แห้งไว ไม่สะสมแบคทีเรียปัญหาฟองน้ำเหม็นอับ เหม็นเน่า จะหมดไป! เพราะตัวนี้เป็นตาข่าย แห้งไวเวอร์ทำจากวัสดุหมักแป้งข้าวโพด (PLA) เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม มีทั้งฝั่งนุ่ม ฝั่งตาข่าย และฝั่ง��ัด

680

163

305

601K

Fsharpmajor1 retweeted

𝓝𝓪𝓶𝓲𝓲

@Luckyiiers

3 days ago

แก้วเก็บอุณหภูมิแบรนด์ไหนใส่น้ำแข็ง ทิ้งไว้ข้ามคืนแล้วน้ำแข็งยังละลายไม่หมด

155

201K

Fsharpmajor1 retweeted

leveret 🐇

@krakraxt

3 days ago

แม่แฟนบอกว่า “ถ้าเลิกกับลูกชายฉันจะให้เงิน 1 ล้านเยน” “ห๊ะ?” “ได้เงินล้านเลยหรอ” ฉันเผลอพูดเสียงในหัวออกมา แม่เขาไม่ขยับคิ้วเ��ยสักนิด เรานั่งที่โต๊ะมุมข้างในสุดของร้านกาแฟ บนโต๊ะมีซองหนาๆ วางอยู่ ข้างๆนั้น มีกระดาษหนึ่งแผ่น มันคือสัญญา “เขียนชื่อตรงนี้แล้วเอาซองกลับไปได้เลย” “เคยเห็นแต่ในละคร” “แต่ในชีวิตจริงก็มีแฮะ” เราคบกันมา 2 ปีแล้ว บ้านแฟนทำธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง แม่เขาเป็นประธานบริษัท นี่เป็นครั้งแรกที่แม่เขาเรียกฉันมาคุยสองคน ฉันหยิบสัญญาขึ้นมาอ่าน อ่านตั้งแต่ต้นจนจบ อ่านสองรอบ 1) ต้องยุติความสัมพันธ์กับลูกชาย 2) ต้องติดต่อเขาภายในวันนี้ 3) หากปฏิบัติตาม จะจ่ายเงินให้ 1 ล้านเยน มีแค่นั้น “ฉันจะเซ็น” คิ้วแม่เขาขยับเป็นครั้งแรก “จริงเหรอ?” “ล้านนึงมันเยอะนะ” ฉันเซ็นชื่อในสัญญา แล้วส่งไลน์หาแฟนทันที “เลิกกันเถอะ” ขึ้นอ่านทันทีเลย ฉันหันหน้าจอให้แม่เขาดู “เลิกกันแล้วนะคะ” แม่เขาดูตกใจเล็กน้อย แล้วดันซองมาให้ฉัน “คิดว่าจะต่อรองมากกว่านี้” “ไม่มีเหตุผลให้ต่อรองนี่คะ” ฉันใส่ซองเข้ากระเป๋า ตอนนั้นโทรศัพท์ดัง เป็นสายจากเขา ฉันเปิดลำโพงรับ “หมายความว่ายังไง” “เราเลิกกันแล้วหรอ” “หมายความว่ายังไง?” “ฉันได้เงินล้านมา” ปลายสายเงียบไป “งั้น... คบกันอีกครั้งดีไหม” “ได้เลย” ฉันวางสาย แม่เข��ก็ชะงักไป “เดี๋ยวก่อนนะ” “คะ” “เมื่อกี้มันคืออะไร” “เรากลับมาคบกันใหม่แล้วค่ะ” ฉันวางหนังสือสัญญาลงตรงหน้าแม่ “ในสัญญามีแค่ เลิกกัน ใช่ไหมคะ” “ใช่ มีเขียนไว้” “แต่ไม่ได้เขียนว่า ‘ห้ามกลับมาคบกันใหม่’ นะคะ” ร้านกาแฟเงียบกริบ คุณลุงโต๊ะข้างๆ เงยหน้าจากหนังสือพิมพ์ขึ้นมามอง แม่ของเขาอ่านสัญญาอยู่นาน แล้วจู่ๆก็หัวเราะออกมา หัวเราะเสียงดัง พนั��งานในร้านตกใจจนมองมา “เธออ่านสัญญาละเอียดมากจริงๆนะ” “เพราะงานที่ฉันทำต้องอ่านทุกวันค่ะ” ฉันทำ��านเป็นคนดูแลสัญญาที่บริษัทอสังหาริมทรัพย์ แม่เขาหัวเราะพลางปาดน้ำตาที่หางตา “บริษัทฉันน่ะ” “คะ” “เดือนที่แล้วเสียเงิน 8 ล้านจากช่องโหว่ในสัญญาผู้รับเหมา” “8 ล้านเลยเหรอคะ” “ไม่มีใครอ่านจนจบเลยสักคน” แม่เขาเคาะซองเงินด้วยนิ้ว “เอาล้านนึงไปเถอะ” “ได้เหรอคะ” “คิดซะว่าเป็นค่าเรียน” จากนั้นแม่ก็พูดอย่างจริงจังว่า “ถ้าแต่งงานกับลูกชายฉันแล้ว ช่วยดูสัญญาทั้งหมดของบริษัทให้หน่อยได้ไหม?” “คิดค่าบริการเพิ่มนะคะ” แม่เขาหัวเราะอีกครั้ง เงินล้านนั้นกลายเป็นค่าใช้จ่ายในงานแต่งครึ่งปีต่อมา วันที่แต่งงาน แม่ก็ให้ซองมาใหม่ ข้างในมีสัญญาฉบับใหม่ 1) ถ้าหย่ากับลูกชาย ต้องคืนเงิน 1 ล้านเยน ฉันอ่านจนจบ ด้านหลังมีอีกหนึ่งบรรทัด 2) ถ้าแต่งงานใหม่อีกรอบ ไม่ต้องคืนเงิน

17K

Fsharpmajor1 retweeted

goodday, LARA✨ @M0M0N64

2 days ago

ร้านก็ชัดเจนดีนะคะ (อีคนที่มาต่อคิวแรก ๆ รีบ ๆ จดเมนูไม่ได้หรอ😭) ท้ายที่สุดมันอร่อยพอให้รอขนาดนั้นเลยหรือเปล่า หรือมันเป��นกระแสเฉย ๆ เพราะแม่ค้าก็เขียนเตือนแล้ว ”โปรดอย่าคาดหวังกับรีวิวจนมากเกินไป“ แต่เราคงไม่ไปนะ ไม่ชอบรออะไรขนาดนั้นอะ

M0M0N64's tweet photo. ร้านก็ชัดเจนดีนะคะ (อีคนที่มาต่อคิวแรก ๆ รีบ ๆ จดเมนูไม่ได้หรอ😭)

ท้ายที่สุดมันอร่อยพอให้รอขนาดนั้นเลยหรือเปล่า หรือมันเป��นกระแสเฉย ๆ เพราะแม่ค้าก็เขียนเตือนแล้ว ”โปรดอย่าคาดหวังกับรีวิวจนมากเกินไป“

แต่เราคงไม่ไปนะ ไม่ชอบรออะไรขนาดนั้นอะ https://t.co/oFqdhechoC

268

680K

Fsharpmajor1 retweeted

sadpixie ✦

@kendallsz65493

3 days ago

10 ประตูสู่ความสำเร็จของแอนดี้ ( ชอบมาก ) - แปรงฟัน ให้เหมือนกับหมอฟันยืนดูอยู่ - อาบน้ำ ให้เหมือนล้างเรื่องแย่ๆของเมื่อวานออกไป - แต่งตัวให้เหมือนมีช่างภาพมารอถ่ายรูปอยู่หน้าบ้าน - ทำงานให้เหมือนสักวันลูกคุณจะภูมิใจในสิ่งที่คุณสร้างมา - ออกกำลังกายให้เหมือนคนที่คุณแอบ��อบกำลังมองอยู่ - อ่านหนังสือให้เหมือนคำตอบที่คุณตามหาอยู่หน้าถัดไป - เป็นผู้นำ ให้เหมือนสักวันผู้คนจะจดจำเรื่องราวของคุณ - พูด ให้เหมือนทุกคำที่พูดออกไปจะถูกจดจำ - เดินขึ้นบรรไดแทนขึ้นลิฟต์ให้เหมือนลิฟต์เสีย - ไปหา พ่อแม่ และคนที่คุณรักบ่อยๆ เพราะทุกเวลามีค่า Cr : FB andysapol ค้นหาเวอร์ชั้นที่ดีที่สุดของตัวเองกัน 💗

156K

Fsharpmajor1 retweeted

นับหนึ่งจะเริ่มใหม่

@im_sernz

3 days ago

ทำไม WhatsApp ถึงเป็นที่นิยมมากสุดเลยอะ

Fsharpmajor1 retweeted

Foxeryrose 🌹

@foxeryrose

7 days ago

จากใจคนเป็นสิวซ้ำซากมา 5 ปี ใช้ตัวนี้อาทิตย์ละ 2-3 ครั้ง ทาแค่กลางคืนตามด้วยมอยซ์ จบเลย!! สิวอุดตันหลุด หน้าเนียน สิวไม่ขึ้น รูขุมขนละเอียด ผิวเนียนขึ้น ชอบมากกก รอยดำจางไว ยิ่งใช้พวกสิวอุดต��นไม่ขึ้นแล้ว แต่งหน้าง่ายขึ้นด้วย ดีมากก ดีแบบอยากกราบสักร้อยรอบ ขวด 3 ร้อย แต่ทำถึงเกิน!!!

240

168

155

49K

Fsharpmajor1 retweeted

คุณไม่ใช่คูณ▝

@_kunnn0290

7 days ago

ผู้ชายใน กกน. แบรนด์ไรกัน? … ขอราคาเข้าถึงง่ายหน่อย 🫣

127

258

433

242K

Fsharpmajor1 retweeted

วัวทุกภาคส่วน @ppppcuddle

7 days ago

ว่าที่กระทู้ทรงคุณค่าแน่นอน

163K

Fsharpmajor1 retweeted

mmxhoha.hl

@surwayy_max

7 days ago

ขอ 1 วิธีประหยัดเงินที่ใช้ได้จริงในชีวิตประจำวันของทุกคนหน่อยครับเผื่อจะนำไปใช้บ้าง 😊

124

71K

Fsharpmajor1 retweeted

𝙁𝙊𝙍𝙁𝙊𝙉 𝙫𝙚𝙧. 𝙋𝙚𝙤𝙣𝙮 🪸🐟✨

@forfon15

8 days ago

คลิปนี้ขอ��ช่อง money buffalo ดีมากอ่ะ อธิบายเข้าใจง่าย ใครอยากเริ่มต้นวางแผนการลงทุนลองไปฟังคลิปนี้ดู เริ่มจากเงิน 2,000 บาท สอนการลงทุนหุ้น อธิบายประเภทหุ้น สอน��ำนวณ เหมาะกับคนเริ่มต้นมากๆ

forfon15's tweet photo. คลิปนี้ขอ��ช่อง money buffalo ดีมากอ่ะ อธิบายเข้าใจง่าย ใครอยากเริ่มต้นวางแผนการลงทุนลองไปฟังคลิปนี้ดู เริ่มจากเงิน 2,000 บาท สอนการลงทุนหุ้น อธิบายประเภทหุ้น สอน��ำนวณ เหมาะกับคนเริ่มต้นมากๆ https://t.co/VmhvIVag6Q

10K

251K

Fsharpmajor1 retweeted

liyou

@bbbumbbbu

8 days ago

LockScreenWallpaperในแอปTrace คือเริ่ดจริง👀 ดูปฎิทินได้แบบเก๋สุด จะจดงานหรือจดวันสำคัญต่างๆมันจะเด้งมาหน้าLockนี้เลยทำให้ดูง่ายขึ้นมาก ไม่ต้องกดเข้าแอปที่สำคัญใช้ฟรีได้น้า👏🏻 แปะวิธีทำในเมนชั่นนะคะ

bbbumbbbu's tweet photo. LockScreenWallpaperในแอปTrace คือเริ่ดจริง👀 ดูปฎิทินได้แบบเก๋สุด จะจดงานหรือจดวันสำคัญต่างๆมันจะเด้งมาหน้าLockนี้เลยทำให้ดูง่ายขึ้นมาก ไม่ต้องกดเข้าแอปที่สำคัญใช้ฟรีได้น้า👏🏻

แปะวิธีทำในเมนชั่นนะคะ https://t.co/sJ8GQJC9pQ

105K

Fsharpmajor1 retweeted

P'HOME

@homelander168

8 days ago

ร้านผมเพิ่งเปิดได้ 12 วัน ก็โดนรีวิวหนึ่งดาวแล้วครับ ผมเปิดร้านกาแฟได้แค่สิบสองวัน ก็โดนรีวิวหนึ่งดาวแล้วครับ ลูกค้าคนนั้นเขียนว่า “ร้านนี้เงียบมาก เงียบจนไม่กล้าจาม ถ้าจะมานั่งคุยกับเพื่อน แนะนำไปร้านอื่น” ผมนั่งอ่านอยู่หลังเคาน์เตอร์ตั้งนาน ตอนนั้นในร้านก็ไม่มีลูกค้าสักคน เลยยิ่งรู้สึกแย่เข้าไปใหญ่ ก่อนเปิดร้านผมคิดภาพไว้หมดแล้วนะ ว่าตอนเย็นจะมีคนมานั่งคุยกัน มีเสียงหัวเราะ มีคนมาประจำจนจำเมนูกันได้ สุดท้ายเปิดมาครึ่งเดือน เสียงที่ได้ยินบ่อยสุดคือเสียงตู้เย็นตัด แม่โทรมาถามว่าวันนี้ขายดีไหม ผมบอก��ังไม่ค่อยดี แกถามอีกว่า “เปิดเพลงบ้างหรือเปล่า ร้านกาแฟเขาต้องมีเพลงสิ” ผมบอกเปิดแล้วแม่ แต่ลำโพงมันเสีย เปิดดังหน่อยเสียงแตก แกก็เลยบอกเอาของที่บ้านมาใช้ก่อน ผมลากลำโพงเก่าไปตั้งวันรุ่งขึ้น เปิดเพลงยุคเก้าศูนย์ตามที่แม่ชอบ ตอนสายมีลูกค้าผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามา สั่งอเมริกาโนแล้วเปิดคอมทำงาน ไม่ถึงสิบนาทีแกเดินมาถามว่า “พี่คะ ลดเสียงได้ไหม หนูต้องอ่านงาน” ผมก็ลด อีกพักหนึ่งแกมาอีก “ขอเบากว่านี้นิดหนึ่งได้ไหมคะ” สุดท้ายผมปิดเลยครับ แกยิ้ม บอก “ขอบคุณมากค่ะ” แล้วนั่งต่ออีกสามชั่วโมง ตอนแกกลับผมยังนึกเลยว่า อย่างน้อยวันนี้มีลูกค้าคนหนึ่งที่ชอบร้านเงียบ ๆ ของผม สองวันต่อมาอยู่ ๆ มีนักศึกษามาสี่คน สั่งน้ำคนละแก้วแล้วแยกย้ายไปนั่งคนละมุม ทุกคนมีคอมกับหูฟัง ไม่มีใครคุยกันเลย วันถัดมามาอีกหกคน พอวันเสาร์ เก้าอี้แทบไม่พอ ผมงงมากว่ารู้จักร้านจากไหน เพราะไม่ได้ซื้อโฆษณา ไม่ได้ทำโปรโมชันอะไรด้วยซ้ำ เลยลองถามน้องคนหนึ่ง เขาหยิบโทรศัพท์ให้ดู เป็นรูปรีวิวหนึ่งดาวของผมนั่นแหละครับ มีคนแคปไปลงกลุ่มนักศึกษา แล้วเขียนแคปชันว่า “เจอแล้ว ร้านที่ไม่ต้องคุยกับใคร” ใต้โพสต์มีคนตอบกันเต็มเลย บางคนบอกจะมาทำรายงาน บางคนบอกจะมานั่งอ่านหนังสือ มีคนหนึ่งพิมพ์ว่า “ขอให้เจ้าของร้านรักษาความเงียบนี้ไว้ด้วย” ผมอ่านแล้วก็ขำ คือผมไม่ได้ตั้งใจจะทำร้านแนวนี้เลย ลำโพงมันเสียเฉย ๆ แต่ลูกค้าเริ่มมาจริง ๆ ผมก็เลยลองจัดโต๊ะใหม่ เอาปลั๊กพ่วงไปไว้ตรงผนัง ซื้อโคมไฟมาเพิ่มสองดวง แล้วเขียนป้ายตัวเล็ก ๆ ว่า “คุยกันได้ครับ แต่อย่าเพิ่งตะโกน” ��ึงตอนนี้ร้านผมเริ่มมีลูกค้าประจำ บางคนเจอกันแทบทุกวันแต่ไม่เคยคุยกัน จนวันหนึ่งฝนตกหนัก น้ำไหลเข้าตรงประตู น้องที่นั่งทำงานอยู่ลุกมาช่วยผมยกพรม อีกโต๊ะช่วยขยับเก้าอี้ มีคนเอาทิชชูมาเช็ดพื้น วันนั้นผมเพิ่งได้ยินเสียงทุกคนในร้านพร้อมกันเป็นครั้งแรก อาทิตย์ก่อนมีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามา มองรอบร้านแล้วหัวเราะ บอกว่า “โห คนเยอะกว่าเดิมมากเลยนะพี่” ผม��ำหน้าไม่ได้ เขาเลยบอกว่าเคยมาช่วงร้านเปิดใหม่ วันที่ทั้งร้านมีแค่เขากับผม ผมเริ่มคุ้น ๆ เขาพูดต่อ “รีวิวหนึ่งดาวนั่นผมเขียนเองครับ” ผมนี่วางผ้าเช็ดแก้วเลย เขาบอกว่าวันนั้นพาเพื่อนมาคุยงาน แล้วพอร้านเงียบมาก ทุกคำที่พูดเหมือนดังไปทั้งร้าน เขาเกร็งจนคุยไม่ออก เลยหงุดหงิดไปหน่อย เขาขอโทษแล้วบอกว่าจะกลับไปแก้คะแนนให้ ผมบอก “แก้เถอะพี่ หนึ่งดาวมันด��ไม่ค่อยดี” เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดหน้ารีวิว แล้วนิ่งไปพักหนึ่ง ก่อน��ะถามว่า “ถ้าผมแก้เป็นห้าดาว คนจะยิ่งมาเยอะไหม” ผมบอกไม่รู้เหมือนกัน เขามองโต๊ะที่แน่นเกือบทั้งร้าน แล้วพูดว่า “งั้นพี่ช่วยหาที่นั่งให้ผมก่อน เดี๋ยวผมค่อยแก้” ตอนนี้รีวิวเขาเป็นห้าดาวแล้วครับ แต่ข้อความยังเหมือนเดิมทุกคำ “ร้านนี้เงียบมาก เงียบจนไม่กล้าจาม ถ้าจะมานั่งคุยกับเพื่อน แนะนำไปร้านอื่น” แค่เติมท้ายไปว่า “แต่ถ้าอยากนั่งเงียบ ๆ ร้านนี้ดีจริง” ส่วนลำโพงเก่าที่แม่ให้มา ผมยังวางไว้หลังเคาน์เตอร์เหมือนเดิม ไม่ได้เปิดหรอกครับ เมื่อวานแม่แวะมาเห็นคนเต็มร้าน แกดีใจใหญ่ ถามว่าทำไมทุกคนนั่งเงียบกันหมด ผมบอกไม่รู้เหมือนกันแม่ แต่วันนี้กาแฟหมดตั้งแต่บ่ายสามแล้ว แม่เลยยิ้มแล้วกระซิบว่า “งั้นเอาลำโพงกลับบ้านก็ได้เนอะ” ผมบอก “พูดปกติก็ได้แม่ ไม่มีใครห้าม” ปรากฏว่าทุกโต๊ะหันมามองพร้อมกันอี��แล้วครับ ถ้ามีคนรีวิวร้านกาแฟว่า ‘เงียบเกินไป’ สำหรับคุณนี่คือข้อเสียหรือข้อดีครับ? ☕ เรื่องมันมีอยู่ว่า... เรื่องราวจากชีวิตประจำวันของใครบางคน ที่อะไร ๆ ก็ไม่ได้เป็นอย่างที่คิด ฝากกดติดตามกันไว้ แล้วมาเจอกับเรื่องเล่าใหม่ ๆ กันทุกวัน ประมาณหนึ่งทุ่มนะครับ

151

16K

Fsharpmajor1 retweeted

0xQuarkᵏᵏᵍ

@0xQuark

10 days ago

ใช้ว��ธีนี้แล้วไม่เคยลืมของอีกเลย เราใช้แอป Reminder เรียก Template สำหรับของที่ต้องจัดเอาไว้ แล้วมาติ๊ก ๆ ทีละรายการดูว่ามีอะไรลืมบ้าง ทำเสร็จก็ลบทิ้ง พอจะจัดของทริปใหม่ก็เรียก Template ��หม่

359

295

172

17K

labubulababa

@Fsharpmajor1

Last Seen Users on Sotwe

Trends for you

Most Popular Users