نمیدونم اون حس عکاسیم از همهچیز کجا رفته...
برو از غذات عکس بگیر. از لیوان چای. از نقاشی دیوار. از نور صبح.
برو جنگل و دریا.
تا کمر از ماشین آویزون شو.
آرنجت رو از نردههای پُل ببر بیرون.
عکس بگیر. عکس زیاد بگیر.
خاطرهها رو ثبت کن عزیزم!
هرجای دنیا بگی "درآمد متوسط یک سال یک نفر بدون اینکه ریالی ازش خرج کنه رو باید برای فقط یک جلسه شیمیدرمانی بده" میپرسه مگه تو چه جهنمی دارین زندگی میکنین؟