O an ağladığımı fark ettim.Çünkü uzun zamandır özlediğim şey geri geldi:
Fenerbahçe’nin sahipsiz olmadığını hissetmek. Biz “baba” derken bunu kastediyoruz aslında; güvenmek,arkanda duracağını bilmek. Aziz Yıldırım benim için tam olarak bu hissin karşılığı.
Adamlar şampiyon olmuş Fenerbahçe'ye küfür ederek kutlama yapıyolar. 4 sene üst üste şampiyon da olsanız Fenerbahçe kompleksiniz bitmicek sizin. 120 yıllık Fenerbahçe tarihinin 100 senesini Fenerbahçe'nin altında geçirdiniz. Kibiriniz ve kompleksiniz babadan oğlu geçiyo sizin. Kuyruk acınız bundan
abartmıyorum bak gs nefreti hakkında sosyolojik psikolojik ve tıbbi tezler yazılmalı, deneyler yapılmalı. ben hiçbir şeyden bu kadar nefret etmedim mesela. normal bir durum değil bu hayatımı etkiliyor artık