Al elegir tu pareja recuerda que con ella superarás la pérdida de tus padres, las crisis, y todos los traumas, enfermedades y contratiempos futuros. Elige a alguien amable, cariñoso, paciente y sobre todo leal
Erling Haaland rompió el mito de que NO se puede aparecer en mundiales jugando en una selección chica. Juega en Noruega y ya tiene 4 goles en Mundiales. Se acabó todo tipo de debate: si no haces goles en Mundiales es porque te pesa.
🎙️ Jack Grealish:
“Messi’yle ilk tanıştığımda ona, ‘Leo, hayatımda gördüğüm en iyi futbolcusun’ dedim. Gülümsedi, bana baktı ve elimi sıktı.
Sonra devre arasında ona, ‘Leo, lütfen City’ye gel. Guardiola bize sürekli bağırıyor. Hep, “Leo’ya konuşmama gerek yoktu” diyor. Eğer City’e gelirsen bir daha bize bağırmaz’ dedim.
Messi yine kocaman gülümsedi ve gitti. Rodri bizi izliyordu, yanıma gelip ‘Messi’ye ne söyledin?’ diye sordu. Ben de söylediklerimi anlattım.
Gülmeye başladı ve ‘İspanyolca biliyor musun?’ dedi. ‘Hayır’ dedim. O da, ‘Messi İngilizce anlamıyor, aptal!’ deyip kahkahalarla güldü.
O an anladım ki Messi, konuşmada bile beni çalımlamıştı. Zaten her şeyi çalımlıyor. Hahaha.”
Ecuador para clasificar como mejor tercero empatando ante Alemania necesitaría:
- Que México le gane a República Checa.
- Que Sudáfrica no sume ante Corea del Sur.
- Que Curazao no le gane a Costa de Marfil.
- Que Egipto gane sus próximos dos partidos y que Bélgica le gane a Nueva Zelanda.
- Que Irán pierda por dos goles ante Egipto
- Que Uruguay le gane a Cabo Verde, y este empate con Arabia Saudita.
- Que Argelia empate contra Jordania y pierda contra Austria.
- Que a Uzbekistán y Panamá no les den por dar batacazos.
Con todo eso, Ecuador clasificaría como el octavo mejor tercero, con 2 puntos y -1 de Gol Diferencia.
🇨🇮✍️ A emocionante carta aberta de Yan Diomande à sua irmãzinha, publicada pel The Players’ Tribune:
Querida Roxane,
Lembra quando alguém comprou uma camisa falsa do United para mim, e eu escrevi “Ronaldo 7” nas costas com um canetão preto? A gente não sabia o que era rico ou pobre. A gente só conhecia a felicidade.
Lembra das 25 pessoas dormindo em uma casa só lá em Abidjan? A mãe queria assistir às novelas dela. Todo mundo queria assistir filmes. Lembra como eu sempre fingia que estava dormindo e depois ia para a sala da TV depois da meia-noite? Eu colocava a TV bem baixinha. Tipo, só duas barrinhas de volume. Eu assistia futebol no escuro e sonhava.
Lembra quando os adultos me viram jogando futebol na terra e me deram o apelido de “Roberto Carlos” por causa da força com que eu chutava? E lembra como eu ficava secretamente com tanta raiva disso, porque o CR7 era o meu ídolo?
Lembra quando eu fui jogar tão longe de casa? Eu tinha 9 anos. Inter Foot Sud Comoé, lá perto da fronteira com Gana. Só um garotinho sozinho. Não sei se algum dia te contei essa história, mas eu e as outras crianças costumávamos ir até a vila e roubar batatas porque estávamos com muita fome. A gente fazia um “assalto a banco”. Duas crianças distraíam o dono da loja, e outras 18 saíam correndo com duas batatas. Elas nem eram boas. Mas tinham um gosto incrível. Hahahah. Até hoje é minha coisa favorita para comer. Batatas cozidas com um pouco de óleo. Isso me lembra daqueles tempos.
Lembra quando ganhei minhas primeiras chuteiras de verdade, e eu dormia com elas? Crescendo, eu sempre jogava com aquelas sandálias brancas de plástico. Mesmo quando volto para casa agora, ainda jogo com elas. É a nossa tradição.
Lembra quando eu voltava para casa, e você dizia aos meus amigos do bairro: “Por que vocês pararam de treinar? Yan não vai comprar carros para vocês. Vocês precisam continuar trabalhando.” Você tinha 10 anos, e já era minha agente.
Lembra como a gente sentava e sonhava em se mudar para a França? Como a gente iria fazer compras, ter nosso próprio apartamento, e eu seria um jogador rico, com carros e uma casa grande, e você não precisaria se preocupar com nada. Você era a pessoa que sempre acreditou que eu poderia ser o próximo Cristiano, quando todos os outros riam.
Lembra quando eu me mudei para os Estados Unidos para fazer o ensino médio, aos 15 anos, e senti tanta saudade de casa? Durante meses eu não entendia o que ninguém dizia. Me colocaram sentado ao lado de um garoto francês, e ele tentava traduzir tudo o que a professora falava. Lembra quando eu te liguei dizendo: “Você não vai acreditar, as crianças aqui discutem com os professores.” Lá em casa, você sabe, a gente nem ousaria piscar para os mais velhos.
Lembra quando eu não conseguia acreditar que os meninos fumavam depois da escola? Você costumava dizer que parecia que eu estava em uma série de TV americana.
Lembra quando me levaram para fazer testes no Bournemouth? No Chelsea, Rangers, Olympiacos, Crystal Palace? Eze e Olise chegaram até mim depois de um treino e disseram: “Ei, garoto, você é muito bom.”… mas, mesmo assim, não me contrataram.
Até os times B da MLS não me quiseram. Eu nem sabia o motivo. Eles nunca me deram uma razão. Os adultos cuidavam de tudo. Eles só continuavam me levando pela Europa inteira, e todo mundo continuava dizendo não.
Meu visto acabou. Meu sonho acabou. Eles me mandaram de volta para a África, e nós choramos juntos. Você foi a única que nunca deixou de acreditar. Algumas semanas depois, assinei com o Leganés, e choramos lágrimas diferentes.
Isso foi na época em que eu ainda tinha emoções. Agora, eu não sinto nada. É como se eu nem fosse humano. Desde que você morreu, eu sou só um vazio.
Si tu relación necesita un restaurante carísimo y una foto "aesthetic" para sentirse validada el fin de semana, ahí no hay amor, hay una obra de teatro. El amor adulto se sostiene en la rutina, en las caras de cansancio un martes por la noche y en la madurez para hablar de cuentas por pagar.
a una chica en ig le escribieron: “te elijo todos los días” y me quedé imaginando lo que sería no tener que dudar nunca del lugar que ocupás en el corazón de alguien
@OcasoenelMAR Creo que eso es atracción. Para que perdure, debe haber una convivencia más allá de lo físico. Es compartir momentos difíciles y enfrentarlos. Reírse y festejar después de haber pasado una tormenta de problemas, etc.
El amor es rarísimo. Dos personas se conocen de la nada, empiezan a verse, a hablar, a tocarse y besarse, a dormir juntas, a despertarse juntas, a desayunar, comer, cenar, a ir al cine y a conciertos. Y después, un buen día, todo eso se termina.
Aquí en mi completa soledad en una hora en que todo guayaquileño duerme, yo le escribía a Gianni a contarle cualquier cosa. Para el eran como las 7am conversábamos un rato y luego al despertarme yo la continuábamos. Todos los días por los últimos 4 años. Te extraño mucho amigo!
Te voy a extrañar, y en muchas oportunidades de mi vida me hará falta algún consejo tuyo.
Te echaré de menos Gianni Xavier 🤍
Algún momento aparecerás en un sueño mío y ahí conversaremos, tú que creías en las energías, en el mundo, en cómo todo fluye y que todo pasa por algo.
Y estoy seguro que la viviste amigo!
Estoy seguro que fuiste felíz, estoy seguro que amaste hasta tus últimas fuerzas. Hoy estoy triste por tu partida pero pronto te recordaré de la forma en que querías, con alegría, como ese amigo loco, de las palabras ocurridas, incondicional.
@julibicco Estoy seguro que aprendiste, y eso que aprendiste hará que tu siguiente relación tenga todo el potencial necesario que no tuvo la anterior.
Nunca se pierde, se aprende y se vive 🤍