ben bir gürgen dalıyım kitabında, düz ve genç olması ile övünen ağaç, kurduğu hayallerden birinde bir köy okuluna pencere olmayı istemişti. fakat hikâyenin sonunda dar ağacı idi.
"derler ki masalın dinleyeni, anlatanı, okuyanı olmayınca masal, Kaf Dağı’nın ardında uykuya dalarmış. uykuya dalan masalı ise ancak ve ancak bir çocuk uyandırabilirmiş."
ötüken çocuk yayınlarından çıkar bu iki anadolu masalını çok sevdim, çizimleri de çok güzel.
@otukennesriyat
babalar bazen sevgisini içinde büyütür ama göstermeyi erteler; oysa zaman beklemez. ve bazı pişmanlıklar, insanın avuçlarında eksik kalan bir evlat sıcaklığı gibi, ömür boyu sessizce sızlar.
İkinci bahar dizisinden.
"dünyada her iyilik unutulur, unutulmaz ya unutulur diyelim, hiçbir zaman, hiçbir insanın unutmayacağı bir güzellik var, o da bir insanın bir insandan gördüğü yürekten bir sevgidir."
yaşar kemal, karıncanın su içtiği.
çocukların endişelerini somutlaştırarak, kaygıları ile başa çıkmalarına yardımcı olabilecek bir kitap. kitap çok güzel kurgulanmış, okurken nefes egzersizi de yapmış oluyorsunuz.
bugün öğretmenler, öğrencilerinin cansız bedenlerini teşhis ettiler. küçücük masumların yaşadıkları korkuyu nasıl gidereceğiz. nasıl devam edeceğiz, bilmiyorum.