istediğiniz kadar güçlü ve baskın olun; adil değil de zalim olursanız, zulmünüze karşı duracak insanlar her zaman olacaktır. anlaşmazlıkları ve savaşları bitirecek olan şey güç değil; hoşgörü ve adalettir..
Ay ışığı titriyor,
yıldızlar bile daha uzak bu gece.
Bir ses, bir nefes gönder bana;
dağılsın kara bulutlar göğümden
ve dirilsin toprağım yeniden.
Dökülsün avuçlarıma baharın,
ve son bulsun ruhumdaki ayaz..
“ey yunus! bizimle senin aranda bin dostluk kapısı vardı. sen o kapılardan birini kapattın. biz, geri kalan dokuz yüz doksan dokuz kapıyı kapatmayız..”
empati kurmak, biraz da konfor alanımızı terk etmekle başlar. öyleyse çoğunluk gibi düşünmek ve yaşamak; mevcut ezberleri sahiplenmek ile farklılıkları anlayamayız. ötekini/ötekileştirdiklerimizi anlayabilmek için ötekice yaşamayı göze almalı ve ötekice düşünmeyi öğrenmeliyiz..
egemen fikir ve inançları sahiplenmenin sağladığı konfora ve popülariteye kapılıyoruz çünkü kolaya kaçıyoruz. öyle kapılıyoruz ki, farklı ve zayıf olanın dünyasına gözümüzü ve gönlümüzü kapatıyoruz. oysa ki insana yakışan; güzel düşünmek, halden anlamak ve empati kurabilmektir..+