İnsanın her güne dair bir cümlesi olmalı gibi geldi bana hep. Bir gün öylesine yaşanıp bitmemeli; sevgili günlük bugün bunu yaşadım, sevgili günlük bugün böyle hissettim, sevgili günlük değiştim, sevgili günlük fark ettim diyebilmeli.
“Bugün yaşadığımı hissettiğim an: Oğlumla göz göze geldiğimiz ve birbirimize kavuştuğumuz ilk birkaç saniye. İçimde yoğun bir sevgi ve sevinç hissettim.”
Ben evin büyük çocuğu, akıllı, uslu, ciddi, doğru, anlayışlı olmaktan çok sıkıldım. Bununla ilgili tüm kontratlarımdan kendimi özgürleştiriyorum. İçimdeki oyuncu kız çocuğu seni görüyorum.
Birine bu davranışın/sözün beni kırdı dediğin için o kişi sana küsüyorsa tavır alıyorsa, bu mantıksızlığın içinde mantık arama, arkanı dön ve usulca uzaklaş😂
Kendine inan, olduğun halinle yeterince iyisin, yapıyor olman o işte en iyi olduğun için olmak zorunda değil, her geçen an kendinin daha iyi versiyonunu yaratabilirsin sesi ise çok cılız bu yüzden kendimize sürekli hatırlatmamız, tekrarlamamız gerekiyor. ✨
O kadar çok kaygı var ki zihinlerimizde kendimiz olmamıza, sadece yapmamıza izin vermiyor. Hep daha iyi olunca yapabileceğimizi şu an yapmak için yeterince iyi olmadığımızı söyleyip duran o sesi dinliyoruz…
Dolunaya dair bir şeyler yazmak istiyorum; ama elim gitmiyor. Kolay bir gökyüzü yok evet, yukarıda ne varsa aşağıda da o olur, evet; ama sen hangi frekanstan alıyorsun bu etkileri işte bu her şeyi değiştirir bunu unutma✨