وقتی از ایران دموکراتیک و سکولار صحبت میکنیم، یعنی «قانون» برای همه ایرانیان از هر تبار و زبانی، لباسی یکسان میدوزد. مگر کروموزوم و DNA یک هموطن کرد با یک یزدی، خراسانی یا ترکمن متفاوت است؟ مگر دردِ ناشی از بیعدالتی و فقر برای یک کرد، سوزندهتر از دردِ یک بلوچ یا لر است؟ اصرار بر ذکر نام یک گروه خاص در قانون اساسی، نه تنها بوی دموکراسی نمیدهد، بلکه آغازی است بر تبعیضهای جدید و تافته جدابافته پنداشتنِ بخشی از ملت.