الان چند ساله که زندگیمون اینطوره: یه شوک ناگهانی، بلاتکلیفی، روزمرگی و حل کردن بلاتکلیفی در روزمرگی.
الان چند ساله که زندگی یعنی بلاتکلیفیهای تلنبار شده روی هم.
چون همه کارای بد رو من به این بچه یاد میدم، دیروز یک ساعت داشتم قسم میخوردم که من بهش twerk یاد ندادم آخرشم باور نکردن تا فهمیدن داره «رقص هاپویی» انجام میده :)
فارغ از پول و شانس
چرا باید فکر کنیم چون این تونسته پس ماهم میتونیم؟!
مگه توانایی و هوش همه یکسانه؟
چرا نمیخوایم بپذیریم هستن آدمایی که از ما باهوش ترن و توانایی بیشتری تو مسیری که انتخاب کردن دارن؟
همین کمالگرایی زندگیمون رو بگا داد والا!
سارا همتی واقعا ادم خفنیه
رتبه یک تجربی ، فارغ الاحصیل تهران الانم رزیدنت تو امریکا
اما این رویافروشی تو پیجش یکم تو ذوق میزنه
زن حساب خانواده ثروتمند و پزشک داشتی. تعهدت رو با ۷ تومن خریدی و طرحم نداشتی که اگه داشتی هم زمانت میشد وثیقه گذاشت
چند درصد پزشکا این شرایطو دارن