Κ 1μέρα θέλω να γράψuν στον τάφο μu:έζησε στα σύνορα μιας ακαθόριστης ηλικίας και πέθανε για πράγματα μακρινά pu είδε κάποτε σ'ένα αβέβαιο όνειρο. Τ.Λειβαδίτης
Η κοινότητα προσφυγικών δημιούργησε έναν ξενώνα για τους καρκινοπαθείς του Αγίου Σαββα και τους συνοδούς τους. Τέρμα στα πανάκριβα Airbnb.
Τέλος στον ύπνο στο αμάξι όσο περιμένουν τη θεραπεία των ανθρώπων τους.
Στην εκδήλωση που εγκαινιάζει τον νέο ξενώνα, ο @PGPapanikolaou ήταν εξαιρετικός
δίνει σε 4 σημεία το χάλι του συστήματος υγείας και υποκλίνεται στην προσπάθεια της κοινότητας προσφυγικών.
#antireport #ΕΣΥ
Το μοντέλο της παραπληροφόρησης που εφαρμόστηκε κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας στη Γάζα θα αποτελέσει πρότυπο για τις επόμενες δεκαετίες. https://t.co/AxCaIL8NBW
Thread: Το Σάββατο έγραφε η καθημερινή για τις επαφές Μητσοτάκη με Microsft, Google, Amazon, για νέα data centers στην Ελλάδα. Δηλαδή με τρείς εταιρείες που απαιτούν τη δημιουργία πυρηνικών σταθμών για τις εγκαταστάσεις τους.
https://t.co/kbXJqyxznw
She kept finding women in laboratory photographs from the 1800s. Then she read the published papers—and every single woman had vanished. Someone had erased them from history.
Yale University, 1969.
Margaret Rossiter was a graduate student studying the history of science. She was one of very few women in her program.
Every Friday afternoon, students and faculty gathered for beers and informal conversation. One week, Margaret asked a simple question: "Were there ever any women scientists?"
The faculty answered firmly: No.
Someone mentioned Marie Curie. The group dismissed it—her husband Pierre really deserved the credit.
Margaret didn't argue. But she also didn't believe them.
So she started looking.
She found a reference book called "American Men of Science"—essentially a Who's Who of scientific achievement. Despite the title, she was shocked to discover it contained entries about women. Botanists trained at Wellesley. Geologists from Vermont.
There were names. There were credentials. There were careers.
The professors had been wrong.
But Margaret's discovery was just the beginning. Because as she dug deeper into archives across the country, she found something far more disturbing.
Photograph after photograph showed women standing at laboratory benches, working with equipment, listed on research teams.
But when she read the published papers, the award citations, the official histories—those same women had disappeared. Their names were missing. Their contributions erased.
It wasn't random. It was systematic.
Women who designed experiments watched male colleagues publish results without giving them credit. Women whose discoveries were assigned to supervisors. Women listed in acknowledgments instead of as authors. Women passed over for awards that went to male collaborators who contributed far less.
Margaret realized she was witnessing a pattern that stretched across centuries.
Women had always been present in science. The record had simply pushed them aside.
She needed a name for what she was documenting.
In the early 1990s, she found it in the work of Matilda Joslyn Gage—a 19th-century suffragist who had written about this exact phenomenon in 1870.
In 1993, Margaret published a paper formally naming it: The Matilda Effect.
The term captured something that had been hidden in plain sight for generations. Once you knew the term, you saw it everywhere.
Her dissertation became a lifelong mission.
For more than 30 years, Margaret researched and wrote her landmark three-volume series: Women Scientists in America. She examined letters, institutional policies, individual careers. She gathered undeniable evidence that women in science had been consistently under-credited and structurally excluded.
Her work faced resistance. Many dismissed women's history as political rather than academic. Others insisted she was exaggerating.
Margaret didn't argue emotionally. She presented data. Documented cases. Patterns repeated across decades and institutions.
Eventually, the evidence became undeniable.
Her research helped restore recognition to scientists who had been erased:
Rosalind Franklin, whose X-ray work revealed DNA's structure—credit went to Watson and Crick.
Lise Meitner, who explained nuclear fission—omitted from the Nobel Prize.
Nettie Stevens, who discovered sex chromosomes—received little credit.
Cecilia Payne-Gaposchkin, who discovered stars are made of hydrogen—initially dismissed.
And countless others whose names had nearly vanished.
Margaret changed the narrative. Science was no longer just the story of solitary male geniuses. It became a story of collaboration that included women who had been written out.
The Matilda Effect became standard terminology. Scholars used it to examine how credit is assigned, how authors are listed, who receives awards, who gets left out.
People ask me: “How can they indict you for saying you took an ecstasy pill 36yrs ago in Australia? Are they mad?” No, folks, they are not mad. This has nothing to do with drugs, with the law, with anything related to my actual interview. It is a reflection of what has been happening to politics across the West, with Greek characteristics.
Unlike in most other European countries, where new ultra-rightist parties emerged to undermine the traditional centre-right party (e.g., the AfD in Germany, Reform in the UK, Meloni’s Brothers in Italy or Le Pen in France), in Greece the mainstream Tory-equivalent party (New Democracy) remains dominant in the polls and in public discourse.
The reason behind their success is that they kept the neofascists in their midst. Indeed, Mitsotakis, the PM, gave them top ministerial posts (e.g., Health, Migration) to keep them sweet. Keen to ensure that things stay this way, and that the neofascists do not form their own party, the PM has cut a deal with them:
The PM and his neoliberal mainstream faction monopolise financial deals with the local and global corporate oligarchy, economic policy more generally. In exchange, the PM has handed over to the neofascists the ministries engaged in rightist culture wars (migration, family law, health, the phoney war on drugs etc.). The latter then use their authority to appeal to their electoral base by ensuring that the Greek Coast Guard causes migrants to drown in the Aegean, that the police shield the fascists, and that people like myself are harassed and dragged through the courts.
In short, my ridiculous prosecution must be seen within the wider, West-wide, surge of an insidious new form of fascism. In this context, I am honoured by their determination to persecute me – as it grants me the privilege of calling upon people of good conscience, from around the world, to stand together, to oppose them. https://t.co/I1FOpsg8Rg
Και τι ήθελε ο Κασογκι, που τον παρακολουθούσαν με ισραηλινές εφαρμογής υποκλοπών να πάει να τον τεμαχίσουν στην πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας; Αυτά από τον πρόεδρο που απέλασε πολίτες γιατι πρόσβαλαν τη μνήμη του Κερκ.
Ο Χρόνης Μίσσιος (1930 − 20 Νοεμβρίου 2012) είναι ο συγγραφέας που άφησε "το κλειδί κάτω από το γεράνι" για να το βρίσκουμε και να τον "ξεκλειδώνουμε".
Ανθρώπινος, ιδεολόγος,οραματιστής παρέδωσε μαθήματα ζωής
Δείτε το βίντεο που δεν θα το ξεχασετε ποτέ
Norman Finkelstein:
«Αν κλειδώσετε 2 εκατομμύρια ανθρώπους σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης για 20 χρόνια τα μισά από τα οποία είναι παιδιά που γεννήθηκαν μέσα σε αυτό το στρατόπεδο συγκέντρωσης μην αντιδράτε με σοκ, αποτροπιασμό, δυσπιστία και αγανάκτηση για ό,τι συνέβη στις 7/10»
⚠2020: Αστυνομικοί χτύπησαν άγρια τον Βασίλη Μάγγο.
4 αστυνομικοί χτυπούσαν ένα νέο παιδί στο έδαφος.
🧨Τον πήραν στο τμήμα και όταν ολοκλήρωσαν το εγκληματικό τους έργο τον πέταξαν δίπλα σε έναν κάδο.
Κάποιος περαστικός πρόσεξε ένα χέρι να κουνιέται με δυσκολία
💣Δυσκολεύτηκε να καταλάβει ότι ήταν άνθρωπος.
Ζητούσε ξεψυχισμένα βοήθεια
🕛Δεν έχουμε βίντεο τι του έκαναν στο τμήμα, αλλά όταν βρέθηκε ο Βασίλης είχε 6 σπασμένα πλευρά και κακώσεις σε ζωτικά όργανα.
❓Χτύπησε μόνος του κι αυτός σε ζαρντινιέρα?
✍Οι αστυνομικοί τον έπιασαν γιατί ήταν «γνωστός από τη συνεχή του δράση σε διάφορες συλλογικότητες»
Δεν το λέμε εμείς
Οι ίδιοι το λένε, στο βιβλίο συμβάντων
💥Ο Βασίλης συμμετείχε την προηγούμενη μέρα σε πορεία ενάντια στην καύση σκουπιδιών από τη Lafarge στον Βόλο.
Η αστυνομία έδρασε σαν σεκιούριτι πολυεθνικής και κυνηγούσε διαδηλωτές για ώρες
📌Το έγκλημα του Βασίλη ήταν η αλληλεγγύη του. Βρέθηκε στα δικαστήρια και φώναξε υπέρ των συλληφθέντων μιας πορείας.
Σήμερα 3 αστυνομικοί έχουν ήδη καταδικαστεί για τον ξυλοδαρμό του σε δημόσια θέα
〽️6 αστυνομικοί δικάζονται για τον βασανισμό του στην ασφάλεια
Η οικογένεια δεν έχει καν το δικαίωμα να παρίσταται προς υποστήριξη της κατηγορίας.
❌Δηλαδή έχασαν το παιδί τους και δεν τους αφήνουν καν να καταθέσουν
Δεν μπορεί να μιλήσει ούτε η δικηγόρος τους
Γιατί η δικαστική εξουσία θεώρησε ότι το θύμα έπρεπε να είχε καταθέσει μήνυση όσο ζούσε.
👎Λες και μπορούσε να γνωρίζει ότι σε λίγες μέρες θα πεθάνει.
Και αυτό παρότι ο Βασίλης είχε καταγγείλει τον βασανισμό του δημόσια.
🫰Τότε κανένας εισαγγελέας δεν αντέδρασε
Μετά του άσκησαν και δίωξη.
Μετά τον θάνατό του
✏️Είναι η πρώτη δίωξη στην ιστορία σε νεκρό
Στο ελληνικό ποινικό σύστημα δεν υπάρχει πρόβλεψη για άσκηση δίωξης κατά των νεκρών, αφού η ιδιότητα του κατηγορουμένου προϋποθέτει ένα πρόσωπο να είναι στη ζωή.
🔑Ο Βασίλης προσπαθούσε να απεξαρτηθεί
Μετά την έξοδό του από το νοσοκομείο αναζητούσε με αγωνία ψυχική στήριξη και βοήθεια για το μαρτύριο που βίωνε
🪡Η ειδική ψυχίατρος του «18 άνω» Κατερίνα Μάτσα,
εκτιμά ότι “υπάρχει άμεση και ουσιώδης συνάφεια ανάμεσα στο σωματικό και ψυχικό βασανισμό και τον θάνατό του.»
🎇Δηλαδή η χρήση των ουσιών έγινε για να αντέξει αυτό το πολύ ευάλωτο παιδί τον σωματικό και ψυχικό πόνο
📍Σήμερα, 5 χρόνια μετά, οι 6 αστυνομικοί που κατηγορούνται για κακουγήματα βρίσκονται κανονικά στην αστυνομία
Ακόμα και οι 3 που έχουν ήδη καταδικαστεί πρωτοδίκως
🐊Τους έδωσαν ακόμα και όπλο
Κατηγορούμενοι και Καταδικασμένοι εγκληματίες γίναν οι εκπρόσωποι της νομιμότητας
🧩Οι εκπρόσωποι στο κρατικό μονοπώλιο της βίας
Μας μαλώνετε να εμπιστευόμαστε τη «Δικαιοσύνη»
Μας μαλώνετε να μη τους λέμε μπάτσους.
Αλλά βασάνισαν ένα νέο παιδί. Και το οδήγησαν στον θάνατο.
👑Άμα δεν είναι μπάτσοι τι είναι?
Όργανα της νομιμότητας και της αγάπης?
(Αυτό το βίντεο δεν θα μπορούσε να γίνει χωρίς τη βοήθεια του omniatv. Στηρίξτε την ανεξάρτητη ενημέρωση από όπου κι αν προέρχεται. Αφήνω λινκ στο 1ο σχόλιο
Ευχαριστώ τον Γιάννη Μάγγο για την εμπιστοσύνη και την πρόσβαση σε στοιχεία για τη δημοσιογραφική έρευνα. Κάτι τέτοιοι άνθρωποι «όταν σφίγγουν το χέρι, ο ήλιος είναι βέβαιος για τον κόσμο».
Το τραγούδι που ακούγεται στο τέλος είναι από τους Κοινούς θνητούς)
#antireport #Μαγγος
Η Εφημερίδα των Συντακτών δημοσιεύει ένα απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Αρη Χατζηστεφάνου, Προπαγάνδα και Παραπληροφόρηση στο ϊντερνετ.
https://t.co/HQS0qdGJ98
🔴Πολιτική ανυπακοή και αντίποινα.
Το ιταλικό κράτος μας τιμωρεί για τις διασώσεις και μας μπλοκάρει ξανά το καράβι!
Αυτό είναι το τίμημα του να διασώζεις εκείνους τους ανθρώπους που η Ευρώπη καταδικάζει σε θάνατο.
🚢 Αμέσως μετά τη διάσωση 92 ναυαγών —ανάμεσά τους 31 ασυνόδευτοι ανήλικοι και 6 γυναίκες (η μία έγκυος 5 μηνών)— οι ιταλικές αρχές μας διέταξαν να τους μεταφέρουμε στο μακρινό λιμάνι του Λιβόρνο.
Δηλαδή, να τους υποβάλουμε σε ακόμα τρία μερόνυχτα ταξίδι με δύο μέτρα κύμα.
👉Αυτή είναι η τακτική της κυβέρνησης Μελόνι από τον Φλεβάρη του 2023. Διασώζεις στη Λιβύη και σε στέλνουν στη Γένοβα! Πέντε μέρες ταξίδι πήγαινε και πέντε γύρνα.
▪️Ο σκοπός τους είναι να μην υπάρχουν διασωστικά και οι πρόσφυγες να αποθαρρύνονται να έρθουν στην Ευρώπη δια του πνιγμού.
▪️Εμείς φυσικά αρνηθήκαμε και μπήκαμε στο πλησιέστερο λιμάνι της Σικελίας (Porto Empedocle) όπως ορίζει το διεθνές δίκαιο για την διάσωση ανθρώπων στην θάλασσα.
▪️ Ως αντίποινα, εφάρμοσαν διοικητική κράτηση για 10-60 μέρες (δεν γνωρίζουμε ακόμα πόσο) και ένα χρηματικό πρόστιμο.
▪️Δηλαδή, στην πιο θανατηφόρα θάλασσα του κόσμου, αντί να αυξάνουν τα μέσα διάσωσης, τα καταστέλλουν. Από τον Φλεβάρη του 2023 έως σήμερα, οι ιταλικές αρχές έχουν κατασχέσει 14 διασωστικά πλοία-συνολικά 34 φορές!
✊🏽 Αυτό που κρατάμε είναι τα χαμόγελα, η θέληση και το Sumud (πείσμα) των παγκόσμιων προλεταρίων να αντισταθούν στις δολοφονικές μηχανές των συνόρων.
✊🏼 Σε ένα σύστημα που παράγει θάνατο κι εκμετάλλευση θα είμαστε πάντα η άμμος στα γρανάζια του.
📷 @RescueMed
Είναι σαφές ότι η υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ Helleniq Energy, Energean και ExxonMobil για την εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων στο Ιόνιο, που ανήκουν στον ελληνικό λαό, εξασφαλίζει τεράστια κέρδη στις συμβαλλόμενες εταιρείες.
Δεν είναι όμως σαφές, τί ακριβώς θα κερδίζει το ελληνικό δημόσιο και κυρίως, πώς θα συμμετέχει στα κέρδη ό κάθε Έλληνας πολίτης.
Μήπως θα έπρεπε να δημοσιοποιηθούν οι σχετικοί όροι των συμβάσεων παραχώρησης των οικοπέδων, ούτως ώστε να ξέρουμε για τί ακριβώς πράγμα πανηγυρίζουμε?
Ξεκινήσαμε που λέτε στα μουλωχτά στις 29/10 στο θέατρο Καρέζη την παράσταση 200+4 χρόνια δανεικά.
Το θέατρο στις πρώτες παραστάσεις ήταν έτσι. Δεν ξέρουμε που το μάθανε αλλά δεν μπορούμε να κρύβουμε άλλο. Κυριακές και Τετάρτες.
https://t.co/QUifcpPgAb
Πέθανε φτωχή, χωρίς να ξέρει ότι είχε γίνει αθάνατη.
Την έλεγαν Henrietta Lacks, γεννήθηκε το 1920 σε μια οικογένεια αφροαμερικανών εργατών στη Βιρτζίνια.
Ήταν μια απλή γυναίκα δούλευε στα καπνοχώραφα, αγαπούσε το χορό, το μαγείρεμα και το να μεγαλώνει τα πέντε της παιδιά
Διεθνής διάκριση για το πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.
Ο πλάτανος απειλείται διεθνώς με εξαφάνιση εξαιτίας ενός μύκητα. Η 16μελης ομάδα μας ανακάλυψε το φάρμακο και πήρε το χρυσό.
Συγκινούμαι αλήθεια με την προσπάθεια των λίγων να σώσουν τον κόσμο