Zoals ik zei, was het een leuke schrijfstijl, het las vlot en had niet al te veel moeilijke woorden. Ik raad dit boek aan aan iedereen die de film nog niet gezien heeft. Het einde kennen haalt nu eenmaal wat spanning van het boek af.
Het boek was goed geschreven, had een mooie chronologische verhaallijn, realistische karakters en een triest einde. Het einde was echter wel wat voorspelbaar. Ik geef het een √49 op tien.
Zoals al eerder vermeld is, is de protagonist Jochem, de jongen die gepest word. Hij lijkt me een aardige, sympathieke jongen die deze omstandigheden niet verdient. Hij laat echter wel wat met zich doen, voor mij zou hij iets ruwer mogen zijn.
Ik zit ondertussen op pagina 62 ( van de 144) van het boek, het bevalt me wel, maar leeft niet toe aan de verwachtingen. Spanning is er als je de afloop van het verhaal nog niet weet, dus ik ervaar dit niet echt. Ik kan dus ook moeilijk verwachtingen opstellen.
Ik wist niet veel van Carry Slee, buiten dat veel boeken van haar gekozen zijn voor deze boekopdracht. Zo heeft Emily een boek van haar en Lia heeft hetzelfde boek als ik.
Carry Slee is een Nederlandse kinderboekenschrijfster die ondertussen al 72 jaar oud is.
Ik heb dit boek gekozen, omdat het het eerste boek was waar ik aan dacht toen Stijn de boekopdracht uitlegde.
De film heb ik een aantal jaren geleden gezien, ik vond deze toen heel goed, mijn verwachtingen van het boek lagen dan ook best hoog.