خوشم میاد کارای مهرنوش بادپر دو دسته ادمو آتیش زده. یکی اینایی که میخوان بگن ما هم وایت هستیم و فرهنگ دو هزار و پونصد ساله و فلان. یکی هم اینایی که دههی شصت رو خیلی نوستالژیک و قشنگ میخواستن نشون بدن.
یه ایرانی رزومه فرستاده بود شرکت hiring manager داشت ازم میپرسید راجع به دانشگاها و شرکتایی که تو ایران اسم آورده. یهو پایین لیست دانشگاها گفت این سمپاد چیه گفتم دبیرستانشه و طرف به طرز بدی زد زیر خنده که چرا باید دبیرستانتو بنویسی.
بچهی پررو اونقدری که برای ما شاید غیرقابل تحمل باشه برای خودش بد نیست. چه فایده داره خب بچه رو بتونی جلوی مهمون بذاری خیلی مودب باشه ولی بعدا نتونه حق خودشو بگیره:))