kaderimdeki şey dünya yarılıp yerle bir olsa da beni bulur, kaderimde yazılmayan tüm cihan yol açsa yine bana yanaşmaz. bunu kabullenmek insana pencere açtırıyor.
İnsanın hikâyesi ne tuhaf. Bazı şeylere geç kalarak, başka şeylere yetişiyorsun. Iskaladıkların, vaktinden evvel orada oldukların ya da geç kaldıkların, olman gereken yerde olman için var. Talihsizlik dediğin her ne varsa, aslında sana bir talih bahşediyor.
hayat, insanı çoğu zaman kendi omuzlarına emanet ediyor. ne yükünü senden önce sırtlanan oluyor ne de düştüğünde seni senin kadar toparlayan. dayanmak da yön bulmak da tek başına öğreniliyor. geriye sadece rabbi ve insanın kendi iradesi kalıyor.
“fırtına geçtikten sonra nasıl atlattığınızı hatırlamayacaksınız, nasıl hayatta kaldığınızı da... ancak bir şey kesindir; fırtınadan çıktıktan sonra fırtınaya girenle aynı insan olmayacaksınız.”
• sahilde kafka | haruki murakami
ahmet hamdi tanpınar'ın hayal kırıklığını şöyle betimlemesi çok hoşuma gidiyor "hiç kimse yıldız olarak kalamıyordu. muhakkak hayalimizdeki yerinden inecek, herkese benzeyecekti."
Geciktirildi, reddedilmedi. Peygamberler bile beklemek zorundaydı. Hz. Yusuf kuyuda bekledi, Hz. İbrahim ateşte bekledi, Hz. Eyyub iyileşmeyi bekledi, Hz. Yunus balinada bekledi. Sana reddedildiğini düşündüren şey ne?