Bugün, beni en çok etkileyen günlerden biriydi.Bir çocuğun hayatına dokunup yüzünde bir gülümsemeye sebep olmak karşılığında aldığınız o saf sevgi ve sıcacık bir sarılma.Bazen bu dünyadaki adaletsizlikler,yaşananlar ruhuma ağır geliyor,boğazımda düğümlenen onca duyguya dönüşüyor.
Yaptıklarınızın, çevirdiğiniz dolapların o kadar farkındayım ki. Artık herkese ve her şeye sadece susuyorum. Bahanelerin arkasına sığınmayın olur mu? Görüyorum, duyuyorum ve biliyorum.
O kalabalık masadaki sevdikleriniz bir bir ayrıldığında bu hayattan anlıyorsunuz ölüm gerçeğini birlikte olan anılarınızın tekrarı olmayacağını sadece artık anı kalacak olmasını.
Sen alt tarafı Leylek dersin koca bir ülkeye Baharın geldiğini müjdeler yüreğine dokunur o fotoğraf karesi. Mutlu olduğumuz, heyecan, umut yaşadığımız duyguların masumluğu bu kadar basit aslında
Almanya’da Havaalanları uluslararası bir uçuşta bütün anonsları sadece Almanca yapıyor. Saçmalık senin dilini bilmek zorunda değilim ancak sen İngilizce anons yapmak zorundasın.
Tam 1 aydır İnfluenza ile uğraşıyorum. Tam kendimi iyi hissettiğimi düşünüyorum semptomlar farklı bir şekilde devam ediyor. 2 gün kötü 1 gün iyi hissediyorum derken 1 ay oldu ve hala iyileşemedim. 2 kez covid geçirmiş olmama rağmen böylesini hiç yaşamadım.