İnsan ilişkilerinde yıllar içinde öğrendiğim muhtemelen en önemli şeyi, popüler bir romanda tek paragrafta karşıma çıkmış halde buldum:
“Bir keresinde ona, nasıl yaptığını, dünyayı bu kadar açık seçik anlamayı nasıl başardığını sordum. Meselenin hiç kıpırdamadan durup hiçbir duygu göstermeden başkalarına kendilerini açığa vuracak alan bırakmaktan ibaret olduğunu söylemişti.”
Yeterince uzun süre sakin kalırsanız, karşınızdaki insanın gerçekte ne olduğunu mutlaka anlarsınız.
Kadınlar: annem çok eziyet çekti, hayatını yaşayamadı. Ben çekmeyeceğim, annemin de bundan sonra mutlu olması için uğrasacağım
Erkekler: Annem çok çile çekti ne güzel, keşke tüm kadınlar çekse, ölseler keşke, annem de daha çok çeksin